Ferðalag tenórsins

Að kveðja gott fólk

2012-02-06T08:50:00.001+01:00

Í gær var hér haldin heljarinar veisla íslenskum stíl. Hangikjöt, rúgbrauð, harðfiskur og hákarl, auk brennivínsins góða. Rúgbrauð og hangikjöt rauk út en minna fór fyrir því að harðfiskurinn færi sem er afar skrítið, því fólki fannst hann mjög góður. Það kom mér merkilega á óvart að mjög margir fengu sé hákarl, og oftar en einusinni, og var það mál manna að þetta smakkaðast nú bara alveg eins og einhverjir franskir ostar :) Og íslenska brennivínið þótti gott með, þó vissulega væri það ekki allra eins og venjan er. Ég lét mig því hafa það að raunverulega smakka hákarl í fyrsta skipti, ekki get ég sagt að það hafi verið eitthvað hræðilegt, en ég mun ekki leggja mér þetta til munns aftur nema bara svona í félagslegum tilgangi. Það kemur mér líka alltaf á óvart hvað íslenska brennivínið getur smakkast vel svona nýkomið úr frysti.

Hér mættu örugglega um 20 manns og var mikið gaman, veislan byrjaði kl 16:00 og var búin um kl 20:00 sem er bara nokkuð gott, Júlía komst í háttinn á svona nokkurvegin réttum tíma og við líka.

Hér fékk ég að skilnaði alveg stórkostlegar gjafir, og ég er öllum vinum mínum afar þakklátur fyrir að hugsa svona hlítt til mín. Hér voru margir mjög sorgmæddir yfir því að ég væri að fara, og auðvitað er ég það líka að mörgu leiti. Mér leið að vissu leiti eins og ég væri að fara eftir 40 ára farsælt starf þegar þau gáfu mér sésmíðað úr frá Görlitz í skilnaðargjöf, þetta er eitt af aðeins 250 úrum sem framleidd eru, þannig að þarna er um flottan safngrip að ræða. Ég fékk svo forláta músamottu með áprentaðri mynd af okkur flestum, þessi mynd var tekin í hléi á næst síðustu sýningunni minni hérna. Og meira hefði ég ekki getað óskað mér að skilnaði allt þetta frábæra fólk.

Nú tekur við mikið stress og pökkun. Flest húsgögnin verða keyrð út í dag og verður því afar tómlegt hér um að litast í kvöld og á morgun. Ég hendi inn myndum af veislunni við tækifæri, þar sem ekki finnst usb snúra ákkúrat þessa stundina :)

Músamottan fína

Af smáum skrefum

2012-01-30T17:17:00.002+01:00

Sem foreldri þekkir maður sérhvert svipbrigði, hreyfingu og hljóð sem litla barnið manns gefur frá sér, og fagnar nánast eins og afar veikur maður á ólöglegum lyfjum, við hverja nýja áskorun sem barnið stenst. Auðvitað, sem faðir, legg ég mikið á mín börn svo þau megi nú læra að gera hlutina sjálf og án aðstoðar, og kannski stundum of snemma, en aldrei of mikið :)

Í dag var ég að sýna íbúðina fyrir tilvonandi leigjendum og Soffía og Júlía fóru út í garð að leika sér á meðan. Að sýningu lokinni fórum við Emilía út í glugga að fylgjast með, og ég fór að prufa að láta hana standa sjálfa, þar sem hún hefur mjög gaman af því að reyna að vera alltaf á fótum, og viti menn, það tókst, og ekki með svo miklum erfiðleikum :)

Á morgun er ég svo að sýna síðustu sýninguna mína hérna í Görlitz, en það er Litla Töfraflautan. Þó eru samt tvær sýningar eftir en þær eru í Bautzen, og það verður mikill léttir þegar það er afstaðið verð ég að segja.

Hér er að hefjast svona létt panik yfir komandi dögum því það á eftir að gera ansi margt og flest af því er svo mikið háð öðrum. T.d á ég eftir að klára að skila skattaskýrslu fyrir 2011, er kominn með tíma í það á morgun, sem betur fer. Ég þarf að skrá okkur til heimilis á nýjan stað, lesa af rafmagni, fara til læknis og fá uppáskrifað öll lyfin mín fyrir heimferðina, láta meta líkamlegt ástand osfrv. Svo er auðvitað létt partý hérna á Sunnudaginn kemur fyrir kollega og vini í Görlitz, og þvínæst eru bara flutningar! Þannig að næsta vika verður mjög þétt og erfið.

En aftur að smáu skrefunum, hérna eru tvær myndir af Hertoginjunni af Bies að kíkja út:

Að nenna eða ekki nenna?

2012-01-25T14:52:00.001+01:00

Þetta er auðvitað ekki spurning um það lengur, heldur erum við á heimleið. Í dag var gengið frá samningum við Samskip um að flytja búslóðina okkar til Íslands, eða allavega það sem eftir stendur, sem virðist nú alveg vera slatti! Hér á bíll að koma að sæka fullpökkuð bretti Þriðjudaginn 7.Febrúar. Það er kannski verið að taka smá séns með þessu, því ef það verður einhver seinkun þá erum við í djúpum skít. En við borgum auka 30 Evrur fyrir að þeir komi nákvæmlega á réttum tíma og það er bara eins gott að það haldi. Heimilið er í rúst vegna flutninganna og það er erfitt að finna suma hluti hér á bæ, og þetta ástand er aldrei skemmtilegt. Þa

Það er skrítin tilfinning að þurfa ekki lengur að mæta á æfingar, ég mæti vissulega alla morgna kl 8:30 niður í hús til að undirbúa tónleikana á Íslandi, og það er ólíkt skemmtilegra að vinna svona tónlist sem manni þykir falleg og skemmtileg heldur en pínulítil smáhlutverk sem fara illa með röddina og sálina. Í morgun t.d kíkti ég á æfingu hjá kollegunum, og það var ekki laust við að ég fyndi fyrir svona c.a 2% söknuði að vera ekki með þeim. Þar er kominn gestasöngvari fyrir mig, og ekki er hann að gera mikið, frekar en venjulega. Ég er því bara nokkuð ánægður með þessa ákvörðun mína.

Ég ákvað að bóka mér miða á Frumsýningu ÍÓ á La boheme, M&P hafa ákveðið að slást í hópinn. Þetta verður vonandi mjög góð sýning, fyrir allan peninginn eins og það heitir víst. Svo daginn eftir hendist ég norður í land, þar sem ætlunin er að hitta fjölskylduna mína, og hugsanlega að fara á tónleika hjá Kristni Sigmunds á Dalvík. Þannig að það er nóg að gera þá helgina allavega :)

Tónleikaprógrammið fyrir Íslandstónleikana mína er tilbúið og plakat er tilbúið, þannig að nú er bara ekki eftir neinu að bíða nema bara fara æfa með Kristni Erni, píanóleikara :)

Jæja fleirra var það nú ekki í bili, ætli maður fari ekki að detta í bjór og tölvuleik :)

Komnar eru inn fullt af nýjum vídeóum og myndum í albúm þeirra systra hérna.

Og svo ein af þeim systrum í lokin

Að þurfa að telja smáaurana!

2012-01-18T22:11:00.003+01:00

Í gær losnuðum við við stóran hluta af þungum og erfiðum húsgögnum og það er vissulega eins og þungu fargi sé af manni létt. Þó eru nokkrir stórir hlutir eftir eins og rúm og sófi. En vonandi losnar um það fljótlega.

Hér snjóaði í fyrradag af einhverri alvöru í fyrsta skipti í vetur. Hér hefur hiti einnig verið í kringum frostmarkið síðustu daga. Ekki mikill vetur verð ég að segja, en þó í áttina.

Hér var byrjað að sýna "Der Besuch der alten Dame" í Bautzen um síðustu helgi. Ekki það skemmtilegasta sem ég hef sungið, en mjög erfitt. Eftir hlé, á ég stutta setningu að syngja en ég var enn í búningkslefanum og ekki í búning þegar ég heyrði tónlistina byrja, ég hafði ekki heyrt kallið um að við værum að byrja, þannig að ég rauk af stað og klæddi mig í búninginn á leiðinni, og rétt náði inn á svið til að klára það sem mikilvægt var. Það tók engin eftir þessu nema þeir sem þekkja atriðið, þannig að það var ekki nein katasrófa.

Mikil vinna liggur í þessu :)

Hér vorum við svo búin að safna saman öllum smápeningum til að fara með í bankann til að láta telja og leggja inn á okkur, og viti menn, ekki var peningatalningavél í bankanum en þess í stað þarf fólk að fá þar tilgerðan pappír, telja sjálfur allt smælkið og pakka því inn á sérstakan hátt, aðeins þannig er hægt að fá eitthvað fyrir það! Ég ef oft nánast misst andlitið í samskiptum mínum við þýska kerfið, en þetta var eiginlega toppurinn, og trónir þar núna með því að "ekki sé hægt að borga með pening og það sem upp á vantar með korti" vandamálinu.

Í fyrramálið kl 10 er svo fyrsta sýning af "Litlu Töfraflautunni", þetta finnst mér nú fullsnemmt, en svona er það nú bara. Það eru nefnilega líka ástæður fyrir því að ég nenni ekki þessu starfi :)

Hér styttist og styttist í brottför, og við hendum og hendum dóti, meðal annars dóti sem ekki hefur komið upp úr kassa í tæp 4 ár! Það ætti að segja sitt um hversu mikið það er notað :)

Hér eru annars allir bara eldhressir og Júlía talar um lítið annað en að fara til Íslands, og ætlar með litlu prinsessu ferðatöskuna sína sem er nú þegar tilbúin til brottfarar. Emilía er búin að vera fá sinn fyrsta graut, og virðist bara kunna nokkuð vel við, þó hún kunni ekki borða almennilega. En það er hægt að fyrirgefa það. Júlía fer af og til inn á "Nick Jr" vefinn til að spila Dóru leiki í tölvunni, hún skilur ekki alveg nógu vel ennþá hvert samhengið er milli músarinnar og bendilsins, en hún er að reyna. Þetta getur gert mann alveg geðveikan að reyna að útskýra fyrir henni hverngi þetta virkar :)

Ég skil ykkur eftir með nokkrar myndir til að skoða, þangað til næst..

Að setja á sig gloss

Mmmmm að borða sjálf

Græðgin algerlega búin að ná tökum

Það sem koma skal, mun koma!

2012-01-15T12:05:00.000+01:00

Ég held að það sé í raunveruleikanum að byrja að sígjast inn að við séum að flytja burt, og hið venjulega tilfinningarót sem tengist breytingum er að byrja! Það er aldrei þægilegt og aldrei gaman. Það er allavega ljóst að ég mun ekkert fara að vinna fyrr en í Ágúst í fyrsta lagi, þ.e ef mér tekst að finna einhverja vinnu. Fyrsta merki þess að allt er að fara breytast er að færri blogg eru byrjuð að detta inn. Ég hef lítinn áhuga á að ræða vinnuna hérna meira og það sem hér gerist, þó það sé vissulega alltaf eitthvað að gerast, eins og t.d í gær þegar sviðskallið kom allt of seint og ég mætti ekki á svið fyrr en um 10 sekúndum of seint! Þetta er mjög vond tilfinning og má aldrei aftur endurtaka sig. Ég get rifið mig niður endalaust fyrir þetta, en þökk sé lyfjunum mínum, veldur þetta mér ekki eins miklu hugar angri og ég hélt. En kannski eru þetta ekki lyfin, kannski er þetta bara vegna þess að ég er hvort sem er að hætta hérna og þessvegna er mér skítsama? Hver veit? Ég er allavega feginn að vera fara.

Við erum líklegast búin að selja flest allt af stóru hlutunum sem við ætluðum að losa okkur við, og ef allt gengur upp erum við búin að fá upp í helminginn af því sem það kostar að flytja búslóðina til Íslands. Við erum líklegast að fara missa fataskápana og aðra kommóðuna á Þriðjudaginn kemur, sem er svosem fínt, en þá þurfa fötin öll að fara í kassa :(

Það er líklega til mikils ætlast, en okkur fjölskylduna vantar c.a 4 herbergja íbúð í Reykjavík frá og með Ágúst/September á þessu ári, þannig að ef einhver sem þetta blogg les veit um eitthvað sem er að losna, eða er að leigja og leita að ábyrgum og góðum leigjendum, þá endilega senda mér skilaboð :)

Við erum búin að redda núna E-104 fyrir Soffíu vegna þess að hún flytur á undan okkur til Íslands. Við hin eigum áfram lögheimili í Þýskalandi, því ég er enn samningsbundinn hérna til loka Júlí. Ég er í kjölfarið búinn að semja við góða konu hérna um að leigja okkur litla íbúð fyrir lítinn pening fram til 1.Ágúst. Svo verður að koma í ljós hvað gerist. Soffía þarf allavega að leita sér að vinnu líka og við erum að fara detta í venjulegt fjölskyldulíf., og líklegast þennan sama góða rythma og maður var vanur, þar sem lífið missir ákveðin tilgang annan en þann að mæta í vinnuna og gera það sama á hverjum degi. Það er svosem visst öryggi í því, en er það það sem ég vil? Nei ég held ekki. Ætli maður finni sér þá ekki fljótlega eitthvað að gera eins og venjulega :)

Í lokin hérna smá myndir af þeim systrum 4 mánaða gömlum.

Dagskrá nýs árs

2012-01-05T23:59:00.001+01:00

Jæja, kæru vinir og fjölskylda. Það er komið nokkuð síðan ég skrifaði hérna eitthvað siðast og það helgast aðallaega af því að virkasti hluti heilabúsins hefur verið að vinna í öðru. Hér hefur verið æft stíft fyrir næstu sýningu, sem er reyndar endurupptekning á sýningu sem sýnd var fyrir rúmu ári síðan. En það er einmitt sýningin sem ég hóf ferilinn á :)

Ég er ennþá, einhverra hluta vegna, ánægður með að vera að hætta þessu, þó vissulega sé mikið óöryggi í sálinni vegna framtíðarinnar. En ég hef einhvernvegin trú á því að það rætist úr þessu, það gerir það nú yfirleitt :) Síðustu daga höfum verið að selja húsgögnin okkar, MJÖG ódýrt, og margur þjóðverjinn hefur komist í það mjög feitt verð ég að segja. En við erum búin að selja flest öll stóru húsgögnin hér á bæ :) Þó er enn eftir sófinn, hjólið hennar Soffíu og líkamsræktartækið okkar fína :) En það verður bara að fara eins og það fer.

Dagskrá tónleikanna í febrúar er að taka á sig mynd og verður vonandi boðleg þeim sem ákveða að mæta. Maður stendur alltaf frammi fyrir mikilli sjálfsgagnrýni og nú er hún sú að fólki finnist þetta eftilvill ekki spennandi dagskrá, eða of mikið af "hitturum", en mig langar að gera þetta svona, og verð bara að ákveða að gera þetta svona samkvæt bestu vitund. Mig langar vissulega að flytja líka ljóðaflokka eftir R.Strauss, og fleiri góða, en ég held að það fái bara að bíða. Mér finnst ekki endilega að það þurfi alltaf að bjóða upp á eitthvað svoleiðis. Stundum má bara vera gaman á tónleikum, þarf ekki endileg að vera "áhugavert".

Hér er heimilið smátt og smátt að byrja að leysast upp, og sumt er komið í kassa, og annað er að finna sér leið uppúr geymslunni til þrifa og yfirhalningar. Það er skrítið að vera standa í því enn og aftur að fara flytja, við vitum nákvæmlega ekkert hvað við erum að fara flytja mikið heim til Íslands, en það verður vonandi ekki meira en 3-4 bretti. Sem er svosem alveg nógu dýrt.

Við erum búin að bóka flug til Köben þann 8.Febrúar, og svo frá Köben til Íslands þann 10. Svo taka við stífar æfingar, og að lokum tónleikar í Aratungu. Ekki er enn útséð með að halda tónleika í Söngskólanum, en það verður að koma í ljós á næstu vikum hvað mögulegt er í þeim efnum.

Komnar eru inn myndir frá Jólum og Áramótum hérna
..og svo fyrstu myndir frá nýju ári hérna.

Myndir

2011-12-26T23:53:00.000+01:00

Ekki er það mikið af blaðri núna, hér eru jóla og desembermyndir komnar í albúm þeirra systra og má nálgast það hér fyrir neðan:

Desember

Jólin

Jól smábarnsins :)

2011-12-24T15:21:00.002+01:00

Hvað á ég við með Jól smábarnsins? ætli myndir segi ekki meira en mörg orð :)
Jólahryggurinn að fara detta í pottinn og svona hefðbundin undirbúningur er um það bil að hefjast hér á bæ.

Verði ykkur að góðu :)

Búin að raða öllum pökkunum sjálf undir jólatréð

Er það farið að síast inn?

2011-12-20T14:04:00.000+01:00

Ekki er átt við jólin heldur flutninginn frá Þýskalandi. Erum við í alvörunni að fara flytja aftur heim til Íslands? Já það lítur út fyrir það. Þó flytjum við nú ekki alveg að fullu fyrr en samningurinn minn við húsið hérna rennur út í Júlí. Núna er bara heilinn á fullu alla daga að reyna að finna út hvað skal gera þegar heim er komið. Það sem í boði er:

Fara aftur í skóla, Söngskólann, og klára Bachelor í kennslu
Fara á vinnumarkaðinn og sjá fyrir fjölskyldunni
Reyna áfram fyrir mér hérna í Þýskalandi, einn.
Fara í skóla á norðurlöndunum að læra eitthvað allt annað.

Ég þarf ekki að hafa áhuggjur af því að finna mér ekkert að gera en mig langar ekki að gera eitthvað sem ég á hugsanlega eftir að sjá eftir. En það sem þarf að ráða för er fjölskyldan, og líklega eru bestu kostirnir að flytja aftur heim og hætta þessum draumum um að starfa við söng í útlöndum. Það er að auki ekki eins gaman eins og ég hélt, og því svolítið asnalegt að vera halda fjölskyldunni hérna fyrir eitthvað sem enga ánægju veitir.

Hér stefnir í rauð ljól, núna er bara heiðskýrt og sól, með 3 gráðu hita. Svosem ágætt, þá er maður ekki að frjósa innandyra :) Hér er búið að versla alltsaman. Hamborgarhryggurinn að þessu sinni var keyptur beint af kjötkaupmanninum á horninu, og það var svosem ekki gefins. Líklega dýrara en á Íslandi eða um 26 Evrur fyrir 2,2 kíló. Íslenska appelsínið og þýska maltið bíða kæld inni í vetrargarði ásamt öllum pökkunum sem okkur hafa borist. Jólatréð var skreytt í gær og átti dagurinn að fara í jólaundirbúninginn að mestu. En uppúr klukkan 11 var hringt í mig frá óperunni og ég beðinn að syngja tvenna jólatónleika vegna veikinda hins tenórsins hér í húsinu, sem ég og gerði. En það þýddi vinna frá 14-22, sem er frekar truflandi svona þessa síðustu daga. Aðrir tvennir tónleikar eru svo í dag, en ég þarf ekki að vinna á morgun nema eitthvað mikið komi uppá. Þannig að nú er bara að vona.

Ég finn jólaskapið seytla hægt og rólega inn, þrátt fyrir snjóleysið. Það hjálpar til að ég keypti í fyrsta skipti Hyasintu sem nú er byrjuð að blómstra með tilheyrandi jólalykt :) Þetta er í fyrsta skipti sem hún er keypt hérna, því talið var að Soffía væri með ofnæmi fyrir þeim. En annað hefur komið á daginn :)

Ég neyti nú lyfja að staðaldri og tel að þeirra vegna sé ég bara nokkuð slakur og mér líður bara nokkuð vel :) Allavega er ég ekki stressaður eins og ég ætti að vera miðað við hvað er að fara gerast og það er bara nokkuð fínt.

Af þeim litlu er það að frétta að Emilía er orðin afar vakandi og sperrt, brosir mjög mikið og talar heil ósköp, sem Júlía gerði afar lítið af. Svefninn er hægt og rólega að komast í gott horf og hún stækkar og þroskast eðlilega. Júlía er aftur farin að fara í leikskólan og það er bara alltaf jafn gaman, þó var gamanið stutt í þetta skiptið því síðasti dagurinn var einmitt í dag/gær :)

Á heimleið úr leikskólanum

Allir að skreyta smákökur fyrir jólin.

Röddin farin og allt í steik?

2011-12-12T12:10:00.001+01:00

Nei kannski ekki alveg svo slæmt, en vegna hvíldarinnar undanfarna daga hefur mér þótt afar erfitt a ná fyrra formi. En reynslan segir mér að svona sé þetta bara, það er þó ekki þar með sagt að maður sé sáttur við þetta ástand, og andleg líðan fylgir raddlegu ástandi mjög þétt. Þetta þekkja þó líklega ekki aðrir en söngvarar. Maður er bara hálfur maður þegar röddin er ekki til staðar. Í gær voru jólatónleikar í Zittau, sem gengu svosem ágætlega þó vottaði hafi fyrir smá einbeitingarleysi hjá mér á fyrri tónleikunum, sem var svo snarlega lagfært á þeim seinni :) Í morgun var svo fyrsta æfing með aðalstjórnanda hússins sem ég hef ekki hitt síðan á fundinum fræga, og það var eins og ekkert hefði gerst, sem betur fer. Æfingin gekk vel og lítið annað um það að segja.

Hér er ekki enn byrjað að snjóa, sem er svolítið annað en á sama tíma í fyrra, en þá var hér allt undirlagt í snjó og gott betur en það. Það er bara frekar milt veður, í kringum 1-2 gráður, þó svolítið hvasst. Þannig að ekki er hægt að kvarta mikið yfir því. Vona þó að við fáum smá snjó fyrir jólin, það er bara sama sagan og alltaf.

Herra og Frú Blobel, sem eru nágrannar okkar hér á efrihæðinni eru hjón á aldrinum 75-80 ára. Þau eru afskaplega yndislegt fólk og þykir mjög vænt um Júlíu, og tala alltaf um hvað hún er hress og skemmtileg. Við Júlía fórum í heimsókn til þeirra í kvöld, aðallega til að spyrja hvort hægt væri að versla jólatré í göngu fjarlægð, sem reyndist ekki alveg vera raunin. En þau leystu Júlíu út með gjöfum og mikilli gleði, og það gladdi þau mikið að fá svona heimsókn. Sem var auðvitað mjög gleðilegt fyrir okkur líka. Ég sagði þeim að við værum á leiðinni burtu, og þau urðu afar sorgmædd yfir þeim fréttum og fannst það nú ekki það besta sem gæti gerst. En svona er þetta bara og þau skildu það auðvitað mjög vel. Það er ákveðin tilhlökkun í mér að fá að fara og færa þeim forláta konfektkassa frá Íslandi í jólagjöf. Og vonandi nær maður að smella mynd af þeim hjónum til minnis um tíma okkar hér í Görlitz.

Það stefnir allt í það að við flytjum alfarið til Íslands á næstu mánuðum, ég fer hugsanlega að bæta við mig kennara réttindum og einhverju slíku, og Soffía fer að reyna að finna sér einhverja vinnu. Það er allavega ósanngjarnt af mér að láta börnin mín gjalda þess að ég sé óánægður með starfið mitt og það sem er í boði. Kannski vegna reynsluleysis eða kannski vegna þess að ég á bara ekki að vera standa í þessu mannskemmandi starfi sem þessi söngur er, alllavega svona í byrjun. Ég ræð allavega ekki við þetta eins og er, og því er ráð að láta staðar numið í bili.

Í dag var svo verið að leika sér með þeim systrum og voru þessar myndir teknar í kjöfarið :)

Unproductive tímabilið

2011-12-09T20:06:00.001+01:00

Ef hægt er að kalla þetta leiðinlega tímabilið, þá geri ég það. Ég er reyndar búinn að vera í fríi frá vinunni í rétt tæpa viku núna (þó eru 3 sýningar núna um helgina). En í fríinu er ég búinn að ná upp fyrri starfsorku. En andlega á ég ekki mikið meira :) Það helgast af því að hér eru tvær (3) sem þurfa nánast stöðuga athygli, og það tekur meira á en ég hélt. Ég er nánast hættur að svara tölvupóstum, og er engu búinn að koma í verk. Sem er magnað miðað við að ég sé búinn að vera í "fríi". En þetta er bara fjölskyldulífið. Það er líklegast ljótt að halda því fram að tími með fjölskyldunni sé vinna, en upplifunin er þannig :) Ekkert slæmt um það að segja. Þetta er líka ánægja, þannig að það má ekki misskilja orð mín :)

Hér er verið að reyna að koma Emilíu í einhvern svefn rythma, og erum við Soffía búin að eiga nokkra góða daga saman meðan allir aðrir sofa í smá stund. Höfum náð einum til tveimur þáttum á kvöldi, og það má bara teljast mjög gott!

Júlía er komin með niðurgang, þar sem slíkt er að ganga í leikskólanum, og það er frekar pirrandi. Henni líður samt ótrúlega vel og engin vanlíðan virðist fylgja því önnur en hin augljósa. Hún er orðin frekar frek/ákveðin og það er yfirleitt eitthvað vesen að koma henni í svefn, og að hafa ofan af fyrir henni á daginn. kannski er ég bara svona lélegt foreldri en mér finnst þetta mikið :)

Eins og flestir vita erum við á leið til Íslands í Febrúar, og ég hef í hyggju að halda þar einsöngstónleika í Aratungu og jafnvel í Reykjavík líka. Þetta er þó eins og annað ekki meitlað í stein. En ég vona að af þessu geti orðið. Efnisskráin verður hin glæsilegasta og áheyrilegasta og líklegt að þar muni allir finna eitthvað við sitt hæfi. Dagskráin mun samanstanda aðallega af Ítölskum sönglögum, en að sjálfsögðu mun ég henda inn smá þýsku og íslensku líka, bara svona til að gæta jafnræðis. Þannig að það er von mín að sem flestir sjái sér fært að mæta.

Mér dettur alltaf svo margt í hug sem ég ætti að skrifa um í þessu bloggi mínu, svo sem eins og einhverjar félgaslegar ádeilur eða gagnrýni á hitt eða þetta sem mér mislíkar. Eins og ég gerði einu sinni í gömlu bloggi, nær allt aftur til ársins 2004, og líklega væri hægt að núa nösum mínum uppúr einhverju sem ég segi þarna, en þetta er hluti af því sem ég var á þessum tíma og þó að ég sé ekki alltaf sammála öllu sem ég sagði þá, þá er þetta samt sá sem ég var og gerði mig að því sem ég er, þannig að því ber að taka sem slíku :)

Jæja, þangað til mér dettur eitthvað skynsamlegra í hug verður þetta bara að duga :)
Komnar eru inn myndir fyrir Desember mánuð

Þriggja ára í dag!

2011-12-05T13:38:00.001+01:00

Hún stórkostlega litla Júlía okkar er 3ggja ára í dag og hefur notið þess í botn. Nammi og gjafir flæða útúm allt og gleðin skín úr andlitinu hennar. Hún fór í leikskólann í morgun með köku handa krökkunum og fékk kórónu þegar hún mætti á svæðið, og sat við enda háborðsins þegar matast var, það er líklegast einhver smá upplifun fyrir svona lítið skott.

Að segja upp vinnunni sinni!??

2011-11-28T23:23:00.001+01:00

Í dag var merkilegur dagur, þar sem ég fór og afhenti uppsagnarbréf og tilkynningu um að ég hyggst nýta þann rétt sem ég hef til að fara í foreldraorlof frá og með 7.Febrúar nk. Ég gaf mér viku til að "sofa" á þessu, og á þessari viku breyttist ekki neitt, þannig að það hlítur að vera rétt. Nú er bara spurning hvað við gerum? Segjum við upp húsnæðinu hérna frá og með 1.Apríl? Og leikskóla þar með líka? Við förum til Íslands í Febrúar, en svo þarf ég að koma aftur, líklegst einn að pakka og flytja. Þannig að það er útlit fyrir skemmtilegan Mars mánuð hér á bæ. Ég hef vissulega smá ótta í brjósti við að hitta stjóranna eftir að ég afhenti bréfin. En ritari framkvæmdastjórans tók við þeim fyrir mig og hefur líkast til komið þeim til skila í dag. Sem var fínt, ég nenni ekki og get ekki farið að verja þessa ákvörðun mína enn einusinni. En eins og áður hefur komið fram, er ég að syngja 6 sýningar í Janúar með hrokafulla stjórnandanum, og það er ekki eitthvað sem ég hlakka mikið til verð ég a segja. En það er kannski við hæfi að ljúka á því stykki, því það er einnig fyrsta stykkið sem ég söng hérna í Görlitz, "Der Besuch der Alten Dame"

Hér eru svo hafnar æfingar fyrir jólatónleika sem hefjast 3.Des. Við erum 3 tenórarnir sem skiptum þessu með okkur, en annar þeirra er veikur og hinn ekki væntanlegur fyrr en 4.Des, þannig að hver haldið þið að þurfi að mæta á allar æfingar kvölds og morgna? Tadaaaaaaaaa!!! Ég! Þetta er vissulega þreytandi, en svona er það nú bara í þessum bransa, eins og komið hefur fram áður. Ég hlakka til að kveðja kollega mína hérna með viðeigandi hætti í Desember/Janúar, það er ekki komin nein dagsetning á það ennþá, en það verður vonandi hægt að pússla því saman.

Komnar eru inn nýjar myndir í albúm þeirra systra hérna

Svo ein í lokin af þeirri yngstu, en hún er farin að hafa mjög gaman af því að fá að standa, og það gleður hana alltaf mjög mikið að finna fyrir þessu valdi sem hún hefur. Hún er einnig farin að sofa mun betur og er mikill munur að sjá og upplifa. Kannski eigum við bara eftir að eiga gleðileg jól og áramót hér í Görlitz? :)

Coup de grâce

2011-11-24T17:11:00.001+01:00

Það er núna alveg komið á ljóst að veru minni hér í Görlitz er að ljúka. Það má segja að fundur sem ég átti með framkvæmdarstjóra og aðalstjórnanda hússins á þriðjudaginn hafi algerlega fyllt alla þá mæla sem ég hef yfir að búa. Mér var í stuttu máli sagt, að ég mætti alltaf óundirbúinn á fyrstu æfingar, og ætti ekkert með það að koma og heimta hitt og þetta frá þeim. Því það eru þeir sem ákveða hvað ég á að syngja og gera, ekki ég! Það er nú alveg klárt að atvinnurekandi á þann skýlausa rétt. En að ekki sé hægt að ræða við fólk án þess að fá framan í sig gusu af skít og fúkyrðum er ólíðandi, og ég hef því tekið þá mjög svo afdrifaríku ákvörðun að í stað þess að klára tímabilið hérna eins og stóð til þá ætla ég að fara í feðraorlof frá og með 7.Febrúar næstkomandi. Og á mánudaginn mun ég afhenda þeim uppsögn mína og tilkynninguna um feðraorlofið.

Janúar verður erfiður mánuður því ég þarf að vinna mjög oft með þessum mjög svo ómanneskjulega og leiðinlega stjórnanda. En svona er það bara, ég get það bara vegna þess að ég veit að þetta er að verða búið. Það sem ég hef þurfta að þola hérna vita þeir sem reglulega lesa að er ekki nokkrum manni bjóðandi. Og að ekki skuli vera hægt að ræða málin af skynsemi og virðingu er mér algerlega fyrirmunað að skilja.

Hvað tekur svo við er flóknara mál og vægast sagt mjög erfitt. Því ég vil ekki fara heim alveg strax, því þau réttindi sem við eigum hérna eru svo miklu meiri og sterkari en það sem manni getur dreymt um á Íslandi. Hér er ennþá fjöldin allur af óperuhúsum sem sem eru að leit að fólki. Vandamálið er bara það að eftir reynsluna hérna hef ég ekki mikin áhuga á þessu starfi í því formi sem það er í boði í húsunum, það hentar mér einfaldlega ekki, þar sem ég er ekki einstæður og barnlaus. Ég er því að hugsa um það sem mikilvægara er. Ef ég á að syngja eitthvað með því, þá geri ég það og með mikilli ánægju :)

Þar sem ekkert er fast í hendi eins og er, þá er nærtækast að flytja til Íslands með allt draslið, og reyna svo að koma sér út í staðin í einhver verkefni. Hafi maður áhuga á því! Kannski að fara í skóla, og kannski að fara bara að vinna við eitthvað allt annað! Þetta eru allt möguleikar sem nú þarf að fara að skoða og það sem fyrst.

Morgunblogg - neikvæðnisblogg VARÚÐ

2011-11-21T08:39:00.001+01:00

Kannski er ég bara orðin svo tæpur á geði vegna alls sem hér hefur verið að gerast að ég er ekki lengur meðvitaður eða ábyrgur fyrir því sem ég segi og geri. Ég ég er bara orðinn afar langþreyttur á ástandinu hérna á heimilinu. Stundum er það gott og oft er það slæmt. T.d núna í morgun öskraði Júlía af öllum lífsins kröftum og barðist um þegar ég var að reyna að undirbúa hana í leikskólann. Hún sagðist vilja sofa lengur!! Og það var ekkert sem ég gat gert, ég hef sjaldan séð hana svona brjálaða. Ég var búinn að sjá fyrir mér að fara með hana í leikskólann eins og venjulega og koma svo heim aftur og leggjast upp rúm og eiga algera hvíld, þar sem Emilía sefur yfirleitt vel á morgnanna. Fyrir það fyrsta er í raun ótrúlega hálfvitalegt af okkur að vera setja hana á leikskóla, þar sem þess er krafist að við séum mætt með hana um kl 8 í síðasta lagi. Því mín vinna er þannig að ég þarf ekki að byrja fyrr en kl 10 á morgnanna, og stundum er ég jafnvel í fríi á morgnanna, eins og er einmitt raunin í dag, nema hvað í dag þarf ég að mæta kl 16 og vera fram til kl 22 í kvöld. Að þurfa að rífa sig upp kl 7:30 á hverjum virkum morgni er bara ótrúlega þreytandi, sérstaklega þegar maður er ekki kominn heim úr vinnu fyrir en hálf 11 á kvöldin, og þá þarf maður að ná sér niður, þannig að ég er aldrei komin í rúmið fyrr en í fyrsta lagi hálf eitt. Maður hvílist ekkert að deginum til því báðar eru þær systur heimavið og önnur grenjar og hin þarf að láta hafa fyrir sér með einum eða öðrum hætti. Ég veit að ég er líklega að lýsa flestum barnaheimilum í heiminum, en ég er ekki í 8-16 vinnu, og ekki í vinnu sem ég kemst upp með að vera þreyttur í og ekki í vinnu sem ég er ánægður í, því ég þarf alla mína andlegu og líkamlegu orku til að halda einbeitingunni. Ég veit bara með dags fyrirvara hvenær ég á að mæta næst, eins og áður hefur komið fram, og það eitt og sér er afar þreytandi.

Ég skil núna, það sem maður sér í bíómyndunum, bitru foreldrana sem segja í reiðiskasti við börnin sín að þau hafi eyðilagt frama þeirra og komi í veg fyrir að þau geti gert hitt og þetta. Það er líklegast ljótt að segja þetta, en þetta er að mörgu leiti rétt. Börn eða öllu heldur tilvera þeirra dregur verulega úr líkum á því að maður geti gert það sem hugurinn girnist. Þannig er það nú bara, og þvímiður er ég að upplifa það núna. Þó vissulega þyki mér óendanlega vænt um þau sama hvað. Þá situr samt alltaf eftir þessi "hvað ef?" tilfinning. Ég veit að ég er skólabókardæmi um svartsýnan og neikvæðan einstakling, en það er heldur ekki neitt sem ég hef getað breytt. Ég er bara svona frá náttúrunar hendi, og trúið mér þegar ég segi að ég hef reynt ýmislegt til að hætta þessari neikvæðni alltaf. Dropinn hefur holað mig, því þannig virkar það bara. Þetta hefur sýnt sig best í söngnum. Þegar ég sem jákvæðastur og fullviss um eigið ágæti og minni, þá bregst það!! Þessi regla hefur aldrei brugðist. Þegar ég er sem neikvæðastur og líður sem verst, þá hef ég sungið best, og með bestum árangri!

Það er á stundum sem þessum þar sem ég upplifi mig tómann og ekki eiga neitt eftir. Ég hef þó alltaf fjölskylduna, en þvímiður lifir maður ekki á fjölskyldunni einni saman. Ég reyndi að láta drauminn rætast, sem reyndist svo vera hálfgerð martröð, með einum og einum ljóspunkti inni á milli, sem ekki hefur verið nóg til að halda mér á floti. Ég horfi á sjálfan mig standa sífellt í sömu sporunum og finnst ég ekkert komast áfram, fastur, þessi vinnustaður sem ég er nú á, fyrir utan samstarfsfélagana, er einn sá leiðinlegasti síðan ég vann í Bónus. Ég er að bjóða sjálfum mér og fjölskyldunni minni upp á ótrúlega leiðinlegt og fábreytt líf. Kannski man maður svo bara góðu stundirnar þegar fram í sækir, en það er ekki hægt að lifa í framtíð frekar en fortíð. Ég er ekki með neina áætlun, því áætlanir bregðast, en ég veit hvað ég vil innst inni. Hvernig því verður svo náð er annað mál. Því verður maður bara að fljóta með og passa að það sé ekki vaðið yfir mann, eins og er verið að fara gera á morgun við mig. En þá er ég að fara á fund með tónlistarstjóra hússins og framkvæmdarstjóra, því ég sendi þeim tölvupóst þess efnist að ég ætla ekki að syngja þetta einnar mínútu "la la la la la la" stykki sem þeir eru búnir að setja mig í. Ég var því boðaður á fund á morgun til að ræða það eitthvað. Það þarf ekki að taka það fram að stressið vegna þessa er að gera útaf við mig þó ég viti innst inni að það er asnalegt, þar sem ég er búinn að ákveða að gera þetta ekki, og hef fyrir því margar ástæður. Ég gæti orðið fárveikur í Mars og þá þurfa þeir að ráða einhvern í minn stað, en það er bara áhætta sem þeir taka hverju sinni, og þeir eru tryggðir fyrir því.

Ég skammast mín fyrir að vera leiðinlegur við fjölskylduna mína og sérstaklega börnin mín og að mín ófullnægja í starfi valdi því að ég get horft í andlit dóttur minnar sem kemur glöð og ánægð fram núna og haldið áfram að skamma hana fyrir hvað hún var óþekk í morgun, og veitt henni svo enga athygli. Mér finnst bara ekki eðlilegt að reiði mín eigi að bitna á börnunum mínum. Ég veit að þau læra það af mér seinna meir, en ég kann ekki annað og get ekki annað. Mér líður eins og manni sem er sagt að hlæja bara og gleðjast þegar einhver nákominn deyr, þetta eru tilfinningar sem mér finnst ég ekki stjórna, og hef þó reynt.

Ég hugsa með mér að stundum væri bara betra að vera einn! En ef ég hugsa það aðeins lengra, myndi ég á engu skipta og því sem ég á í dag. En maður hugsar alltaf samt sem áður. Hvaða líf er ég að fara bjóða fjölskyldunni minni upp á. Engar gráður í einu eða neinu, engin haldbær menntun í einu eða neinu, hef ekki brennandi áhuga á neinu einu. Ég veit að ég er mjög góður mörgu sem ég tek mér fyrir hendur en skara fram úr í engu, allavega engu sem ég hef áhuga á að skara fram úr í.

Nú svona bara rétt til að ljúka þessu, þá bið ég fólk að hafa ekki áhyggjur af mér :) ég er ekki kominn fram á eitthvað hengiflug, svona er þetta bara dagsdaglega í mínum haus, og ég ákvað að prufa að skrifa það niður svona einu sinni og gá hvort mér takist að velta því af mér yfir á rit, því það á víst að hjálpa.

Mér finnst annað fólk ekki eiga það skilið að ég mæti neikvæður í vinnuna, nú eða bara út í búð. Ég brosi mjög mikið í samskiptum mínum við annað fólk, og hef fengið að heyra það frá fleirri en einum að ég sé alltaf brosandi og það sé svo gaman að vinna með mér því ég sé svo jákvæður og hress, fyrir mér er þett svo mikil þversögn. Þeir sem þetta blogg lesa eru líkast til ekki sammála því núna, en það er val þitt að lesa þetta blogg. En fólk sem ekki velur það að fá þig inn í sitt líf á ekki skilið að þú hellir yfir það neikvæðni og fúlheitum. Þetta hef ég alltaf haft að leiðarljósi í öllum mínum samskiptum við annað fólk út á við. Þvímiður er það svo að þá lenda mínir nánustu í því að taka skellinn, sem er ekki síður slæmt.

Góðar stundir kæru ættingjar og vinir, þangað til næst.

Heimsókn og fan mail

2011-11-15T12:14:00.001+01:00

Guðný og Emilía "The Hut"

Fyrir viku kom til okkar Au-pair frá Danmörku. Guðný systir kíkti í heimsókn og hjálpaði til hér á heimilinu aðeins. Það er komið ansi langt síðan við sáumst síðast og voða gaman var að fá hana í heimsókn. Þvímiður var ég lítið heimavið að vanda, en við náðum þó að skjótast til Dresden á laugardaginn, og þar var farið í hraðskoðunartúrinn, því ég var að sýna um kvöldið og við gátum þvímiður ekki bara tekið því rólega og sest inn og fengið okkur að borða og svona, sem hefði verið það skemmtilegasta í stöðunni. Það er búið að setja upp öll húsin fyrir jólamarkaðinn í Dresden, og það minnir mig á hversu gaman var að heimsækja markaðinn í fyrra. Við hentumst einnig til Pólands í verslunarleiðangur á Sunnudaginn, því allt er opið þar á Sunnudögum :) Sem er kannski það jákvæðasta við nálægðina :)

Hér hefur heldur betur kólnað síðustu vikuna. Í morgun var hitinn í -2°C, og loftið svo rakt að morgun mistrið var þykkt og fallegt. Ég skondraðist á hljómsveitaræfingu í morgun til að syngja einu setninguna mína sem ég er með í fyrsta þætti, og svo heim aftur. Þvímiður varð það til þess að ég gat ekki fylgt systu á lestarstöðina. En hún reddar þessu nú held ég :)

Núna fara að taka við lokaæfingar á "Schwanda der Dudelsackpfeifer" sem þýðir að ég verð meira og minna ekki heima næstu tvær vikurnar!! Sem er svosem ekki nýtt, en er að verða ansi þreytandi :( Ég tilheyri þar Olsen-banden, en það er skrifað inn í þessa uppfærslu, líklega til að vera eitthvað fyndið, en hvað veit ég svosem. Þetta er allavega ekki mikið sem ég þarf að syngja, en að vanda þarf ég að vera á sviðinu mjög mikið.
Ég er eins búinn að vera skoða tónleika sem mér var sagt að ég ætti að syngja í Mars. Ég hef nýverið komist að því að mér ber ekki að syngja þessa tónleika þar sem þeir eru ekki hluti af eðlilegu prógrammi óperunnar. Ég fæ sérstaklega borgað fyrir að syngja þetta. Þetta er hluti af Sinfóníutónleikaröð hljómsveitarinnar sem starfar hérna í húsinu. Tvær af kollegum mínum hérna syngja líka svona tónleika en munirinn er sá að þær eru að syngja heila ljóðaflokka, og svona eitthvað sem gæti nýst þeim í framtíðinni. Ég er hinsvegar bara að syngja "lalla la la la la la la la la la" í svona 2 mínútur og svo er það bara búið. Fyrir þetta fæ ég vissulega borgað, en ef horft er til æfinga og fjarveru frá heimili (6 tímar) þessu tengt, þá er þetta ekki þess virði. Auk þess sem Mars er einn stærsti mánuðurinn hvað sýningar varðar. Eða 9 sýningar, sem er nánast 2-3 hverja helgi, auk þess sem við verðum að detta í lokaæfingar á nýju stykki sem var sérstaklega skrifað fyrir okkur. Þannig að það er hætt við að sá mánuður verði mjög erfiður. Þessvegna ætla ég að segja nei við þessum tónleikum. Ég þarf að skrifa undir sérstakan samning vegna þessa, og hlít því að geta neitað. En hvort sem það verður teki gillt eða ekki, þá mun ég ekki syngja þessa tónleika. Nú svo fékk ég í morgun aðdáendapóst frá konu sem kemur reglulega á sýningar í óperuna. Mér þótti það auðvitað afar gaman, en þar sem ég syng nánast ekki neitt, skil ég ekki alveg hvaðan aðdáunin kemur :) En svona er það bara.

Hér gengur allt sinn vana gang, Emilía er þó að byrja að skána eitthvað, en það borgar sig ekkert að vera tala um það hér, þar sem reynnslan hefur kennt mér að slíkt sé ekki til góðs. Júlía er að mestu búin að ná sér af hóstanum og veikindunum sem hafa verið að hrjá hana undanfarna daga, þó ákváðum við að hún færi ekki í leikskólann í morgun vegna þess að hún svaf lítið í nótt vega þess að henni var illt í höfðinu. Hvort það sé svo sannleikurinn er ekki ljóst, en hún er allavega eldhress núna, og það er búið að taka mig um klukkutíma að skrifa þetta litla blogg.

Svo eru hér að vanda nokkrar myndir í lokin.

Á Starbucks í Dresden

Með Frúarkirkjuna og jólamarkaðinn í baksýn

Berlínarferð og atvinnuleit og svo allt hitt

2011-11-06T12:25:00.001+01:00

Síðustu dagar hafa verið skemmtilegir og ekki svo skemmtilegir, svona eins og gerst hjá flestum,

Byrjum á því leiðinlega svona til að hægt sé að enda þetta á einhverju skemmtilegu :)

Ég hef mikið verið að hugsa og vega og meta síðustu daga/mánuði. Og kemst alltaf að sömu niðurstöðu sama hvernig ég sný þessu fyrir mér. En það er einfaldlega að hætta bara í þessari baráttu. Ekki beint að gefast upp, því að harka í einhverju sem veitir enga gleði og enga ánægju ER bara ekki gáfulegt. Og það brýtur auk þess í bága við þá megin reglu sem ég hef alltaf haft að leiðarljósi, en það er að leitast alltaf við að gera það sem er skemmtilegt og veitir mér ánægju. Vissulega gera aðstæður hér á heimilinu allt verra, eða öllu heldur magna upp ákveðna þreytu og valda miklu einbeitingarleysi. Ég hef tildæmis ekki litið á neinn texta eða undirbúið neitt síðan Emilía fæddist. Sem betur fer var ég búinn að undirbúa sumt áður og bý að því núna. En nú fer að taka við tímabil þar sem næstu stykki fara í undirbúning og ég er ekkert búinn að gera. Auk þess ætla ég að reyna að halda tónleika á Íslandi í Febrúar, og ég er ekkert byrjaður á því heldur, eða allavega ekki að svo miklu leiti sem ég gjarnan vildi. Ég sofnaði tvisvarsinnum í gær á afar óeðlilegum tímum fyrir mig, og það eitt er klár vísbending um að eitthvað sé að. Ég hef verið að undirbúa umsóknir um hin og þessi störf, og ég hef nánast fengið atvinnutilboð frá Islandi líka, þannig að það óttast ég svosem ekki. En það er bara þessi staða að vera búinn að eyða milljónum í að læra eitthvað bara svo til þess að komast að því að ég kæri mig ekkert sérstaklega um að vinna við það!! Ég hef þó ennþá, og mun alltaf hafa gaman af því að syngja. En bara ekki svona eins og það er í dag. Og ég hef ekki áhuga á að sækja um vinnu við óperuhúsin hérna úti lengur, því ég er bara ekki nógu sterkur, hvorki andlega né fjárhagslega að standa í þessu mjög ómanneskjulega umhverfi sem fyrirsöngurinn er. Þeir sem kalla þetta uppgjöf eða aumingjaskap hafa rétt á því, en án þess að þekkja aðstæður eða umhverfið sem ég er í þá finnst mér það ómaklegt. Áfengisneysla eða lyfjanotkun er orðin hluti af daglegu lífi, einungis til þess að ég fari ekki algerlega yfir um af áreiti.

Júlía átti að hefja leikskólagöngu opinberlega þann 1.Nóv sl, en lítið varð úr því, bæði vegna þess að við ákváðum að fara til Berlínar að hitta gamla og góða vini, og vegna þess að hún varð í kjölfarið nokkuð veik, með ljótan hósta og talsverðan hita í um 2 daga. Hóstinn er enn til staðar þó hitinn sé nú farinn. Það verður því að skoðast vel hvort hún fari á morgun í skólann. En þetta þýðir auðvitað hér þarf að vakna rúmlega 7 á morgnanna, svo taka við æfingar milli 10- 14, og svo aftur æfingar á kvöldin milli 18 og 21. Flestir kollegar mínir eru ekki í öllum stykkjum eins og ég, og fá því af og til um viku til mánaðar frí, þar sem þau geta í róg og næði hvílt sig og einbeitt sér að því að læra og undirbúa næstu umferð. Ég skil vel afhverju óperusöngur og fjölskylda passar illa ef ekki bara enganveginn saman, og það er hluti af ákvörðuninni. Ég vil frekar vera til staðar fyrir fjölskylduna en fórna öllu í vanþakklátan og mjög erfiðan bransa.

Nú af Berlínarferð, þangað hentumst við á Mánudaginn, og gistum í stórri íbúð ásamt Gunnari og Co og Einari og Co, þarna voru með í för líka 5 börn! Þannig að hvíldin var svosem engin, en það var afar gaman að hittast aftur og spjalla. Svo ekki sé nú talað um að fara út að borða, þó maður hafi nú oft upplifað sig sem "barnafólk", eða með öðrum orðum fólkið sem er með grenjandi börn á veitingastöðum og á öðrum stöðum þar sem aðrir koma til að eiga góða stund. Ég hef alltaf hatað "barnafólk" og það mun ekkert breytast. Ég reyni allt til að koma í veg fyrir að mín börn séu grenjandi á svona stöðum, og það hefur nú yfirleitt tekist :) Ég hitti líka gamlan vin að nafni Hilmar, en hann hitti ég á Starbucks, og þar ræddum við mínar aðstæður hér í þýskalandi meðal annars og það var að vanda gott að tala við kallinn :) Núna erum við svo að súpa seyðið af þessari ferð, þar sem allir sjóðir eru búnir, og við þurfum að skera við nögl næstu vikur. Ótrúlegt hvernig þetta þarf alltaf að þróast. Svo er Desember að hefjast með tilheyrandi útgjöldum, og svo Íslandsferð með því sama. Þannig að við þurfum að fara passa okkur. En fyrir þá sem þola ekki svona tal, þá segi ég bara "en ég er þó þakklátur fyrir að eiga góða fjölskyldu og að heilsan sé í lagi". Þá er þetta bara orðið jákvætt og fínt í bili.

Hringur, Lára, Fálki, Emilía og Júlía

Í Alexa verslunarmiðstöinni að skemmta sér í ljósunum

Alexanderplatz að bíða eftir lestinni

Pabbarnir með börnin sín :)

Framhaldið og ýmislegt

2011-10-28T01:55:00.000+02:00

Það var svosem ekki sérstaklega auglýst hérna á blogginu, en ég er nýlega búinn að syngja fyrir hjá Starlitzatsóperettunni í Dresden. Ekki var það dæmt sem neitt sem skiptir máli, og það að mestu vegna þess að ég stóð mig ekki vel. Þetta er gegnumgangandi þema í fyrirsöng hjá mér, og ég er bara ekki viss um að þetta sé þess virði lengur. Ég hef ekki haft ánægju af þessu í rúmt ár, og það lítur ekki út fyrir að það muni breytast á næstu mánuðum og vikum. Mig langar að að fara breyta um, og kannski gerist það á næstu mánuðum.........vonandi. Þetta er bara þvímiður of erfitt. Og fólk segir mér að hala þetta bara út, en hversu lengi á maður að halda út. Ég bara get þetta ekki lengur, fjölskylda og álag er = vanlíðan og vesen. Kannski má dæma mig utfrá því hversu mikill aumingi ég er, en mér finnst of mikið að lifa heilt ár án þess að líða vel og hafa gaman af því sem ég er að gera, núna veit ég að ég er að fara klára 2 ár en þess, og það er mjög erfitt.

Í dag hentumst við á markaðinn hérna í Görlitz og fengum nýupteknar sætar kartöflur sem ég hef aldrei séð áður, og við gerðum afar fína súpu úr því. Byggða á Rikku bókinni fra Hagaup. Það er líklega ein skemmtilegasta matreiðslubók sem ég hef komist í tæri við, þannig að það var ákaflega gaman.

Við erum búin að ákveða nokkurnvegin tímasetningar á Íslandi í Febrúar, og það sem mun bera hæst er að ég held tónleika í Aratungu 18.Feb kl 17:00 ef allt gengur upp og við ætlum að skíra Emilíu í Skálholti kl 14 þann 19.Feb. Það eru því dagar sem nánasta fjölskulda er beðin að taka frá :)

Annnars er lítið annað að frétta í bili og ég sendi kveðjur á alla :)

Það kemur sem koma skal og veikindaleyfi!!

2011-10-21T13:20:00.001+02:00

Nú það er kannski best að segja frá fundinum sem ég átti með stjórnanda hússins hér á Mánudaginn. En það var svosem ekki mikill fundur þannig séð. Þeir horfa bara á þetta sem stöður við húsið, annarsvegar er "aðaltenór" staðan sem þegar er setin, og hinsvegar er buffotenór staðan sem ég fylli. Og það mun ekki breytast var mér sagt. En samt sem áður fékk ég frest til að segja upp til 15 Janúar nk, en um miðjan Desember ætt að liggja fyrir hvað verður í boði fyrir mig, en ég á ekki von á því að það verði eitthvað groundbreaking. Svona hálfvitaskapur, að hanga bara í því í hvaða hlutverk þú hefur ráðið einhvern, í stað þess að sjá möguleikana, er mér gjörsamlega hulin ráðgáta. Þetta bitnar að sjálfsögðu bara á mér, og ég er að öllum líkindum á leið héðan.

Við erum svo líklega á leið til Íslands í Febrúar, þar sem ég hef í hyggju að halda tónleika í Aratungu og hugsanlega líka í Reykjavík einhversstaðar, þó á það nú allt eftir að koma í ljóst, vonandi fyrr en síðar. Ætlunin er líka að frændi hennar Emilíu, Kristján Valur, muni skíra hana í Skálholtskirkju. Og vonandi náum við að púsla saman einhverri veislu til að halda upp á það.

Ég hef verið í smá kreppu siðustu daga, ég hef verið að vinna 9-14 og 18-21/22 flesta daga síðustu vikur, síðan 25.Agúst. Á þeim tíma hefur hjólinu mínu verið stolið, smábarn bæst í fjölskylduna, 2 frumsýningar, auk tveggja neyðaratvika sem urðu til þess að ég þurfti með stuttum fyrirvara að taka yfir tvær sýningar. Svo hefur álagið af vanlíðan Emilíu, og orkuboltanum Júlíu ekki verið til þess að stuðla að hvíld eða nokkurskonar slökun þegar heim er komið. Því gerðist það um daginn að eitthvað brotnaði í hausnum á mér og ég fór aftur í eitthvað svakalegt panik ástand, sem ég hef ekki upplifað lengi. Auk þess hef ég verið að verða veikur í rúma viku, alltaf vakað til 2 um nætur, mætt í vinnu, auk þess að koma Júlíu í leikskólann. Mörgun finnst þetta kannski ekki merkilegt eða mikið, en fyrir mig var þetta einum of mikið. Læknirinn minn mat mig í útbrennsluástandi og skipaði mér í lágmark vikufrí og lét mig fá diazepam(valíum) til að slaka á og sofa. Ég þarf að reyna að gera það næstu daga. Þetta hljómar eflaust verr en ég upplifi það, en hvíldin er vissulega góð.

Fleirra var það nú ekki að sinni en að vanda....nokkrar myndir:

Júlía fékk naglalakk í gjöf frá mömmu sinni :) og elskar það.

Fegurð undirhökunnar

Stór dagur í dag!!!

2011-10-17T08:42:00.001+02:00

Ég svaf einungis um 3 tíma í nótt, hvort það sé vegna fundarinns nú á eftir veit ég ekki, en þó ég sé nokkuð ákveðinn í því sem ég ætla að fá fram er ég samt stressaður, það fer mér illa að ganga inn og setja afarkosti og standa svo við það 100%, en það er þvímiður búið að stilla mér uppvið vegg í þessu máli og lítið sem ég get gert í því annað en að standa algerlega á mínu. Það gerir það engin annar fyrir mig, það er nokkuð víst.

Ég er búinn að skrifa langt og ítarlegt uppsagnarbréf, sem ég hlakka til að afhenda, en oft þegar svo er, þá snúast vopnin í höndunum á mér, það er nánast undantekningalaust þannig. Kannski bjóða þeir mér eitthvað sem mikilvægt er fyrir mig, kannski geta þeir ekkert sagt núna, kannski bjóða þeir mér framlengingu á uppsagnarfresti þangað til allt kemur í ljós, sem er nánast versti kosturinn í stöðunni.

Ég er nú að bíða eftir að Júlía borði morgunmatinn sinn, og það er að gera mig geðveikann, þar sem hún borðar hægar en snigill, og ég þarf að segja henni að borða hvern einasta bita!! Þegar hún er búin að tyggja einn bita, þarf ég að segja henni að taka næsta, guði sé lof að ég þarf ekki að segja henni að anda og blikka augunum líka! Og var rétt í þessu að henda henni í herbergi fyrir að óhlíðnast, við erum þegar orðin of sein í leikskólann, og ég sagði henni að við myndum ekki fara fyrr en hún væri búin með morgun matinn sinn. Það er ótrúlega leiðinlegt að byrja daginn alltaf svona, og kannski á maður bara að sleppa því að láta hana borða morgunmat, þannig að hún verði dauðsvöng í leikskólanum, kannski áttar hún sig þá? En ég held ekki!

Komnar eru inn nýjar myndir á myndasíðuna,

Sumir hafa bætt aðeins á sig frá fæðingu :)

Fyrirsöngur og það sem er.

2011-10-12T23:15:00.001+02:00

Það er skrítið til þess að hugsa að eftir ár verði ég líklegast ekki hérna þar sem ég er í dag. Og það skrítna er að ég veit alls ekki hvar ég gæti hugsanlega lent. En eftir reynslu síðustu daga og vikna, er ég ekki viss um að ég sé til þess fallinn að vera í óperubransanum. Mér hentar mun betur að syngja á tónleikum og þesskonar viðburðum. Það er vissulega meira stressandi að mörgu leiti, en þar fær maður að sýna sig og túlka sem maður sjálfur, en ekki einhver karakter. Vissulega lærir maður margt á því að veraí óperu pakkanum, eins og tildæmis leikræna tjáningu, en oft er það nú samt manns eigin karakter og útgeislun sem skilar manni mestu, og það er erfitt þegar maður hefur ekki tækifæri til þess að láta það koma í ljós. Ég velti þessu fyrir mér einungis vegna þess að síðustu vikur hafa opnað augu mín fyrir því hvað það er að syngja eitthvað fallegt á sviði, þar sem maður nýtur þess og þar sem maður getur leyft tilfinningum að ráða. Þar virðist ég fá mest hól og þakkir. Í dag voru tónleikar, þar sem ég söng 3 númer, eitt af þeim var úr Vogelhändler(aðalhlutverkið, sem ég syng ekki hér í húsinu, en þyki nógu góður til að syngja á tónleikum), sem ég birti myndband af fyrir skömmu. Og stuttu áður en ég fór á svið kom til mín ein eldri kona úr kórnum og sagði mér, með tárin í augunum, að henni þætti ég svo frábær og ég væri greinilega svo góð manneskja og að það skilaði sér í öllu sem ég gerði. Svo lýsti hún yfir frati á stjórn hússins fyrir að sjá ekki hvað þeir hefðu beint fyrir framan augun og eyun á sér! Ég held að þetta hafi verið eitt af þessum stóru mómentum, þar sem maður stoppar og hugsar. Ég var að sjálfsögðu djúpt snortinn, og sá stuðningur sem ég hef fengið á síðustu dögum frá kollegum og vinum hér í húsinu er hreint ótrúlegur. Ég veit vel að ég er betri en það sem er verið að troða mér í, og það að ég sé ekki einn í því að vita það, veitir mér afar mikinn stuðning og gleði.

Ég tók ákvörðun fyrir stuttu að ráða bara fólk í það að gera fyrir okkur umsókn um foreldraorlof, og annað slíkt. Þetta er það flókið og erfitt að kollegar mínir, þýskir, gáfust upp á að reyna að hjálpa mér með þetta. Ég þarf því að borga um 90 Evrur fyrir að láta gera þetta fyrir mig. Nokkurnvegin vel þess virði, þar sem þetta skilar okkur um 300 Evrum aukalega á mánuði, og að auki er þetta allt fyllt út rétt, og frelsar mig frá því að þurfa að hafa áhyggjur af þessu endalaust!

Eftir tónleikana í dag er útlit fyrir að ég fái smá pásu frá æfingum. Ég á fund með stjórnanda hússins á Mánudaginn (17.10), þar sem hugsanleg starfslok mín verða rædd. Ég er einnig búinn að fá boð um að mæta í fyrirsöng hjá Staatsoperette í Dresden í mánuðinum. Það er svona kompaný sem setur einungis upp óperettur. Og það gæti alveg verið gaman ef maður fær eitthvað almennilegt að gera. En þetta er bara það sem kallast "informatives vorsingen", sem er ekki fyrir neitt ákveðið hlutverk heldur bara svona svo að þeir viti hvað þeir hafa í höndunum ef þarf að kalla til fólk. Ég vona að ég nái að fá mig lausan hérna til að gera þetta. Það verður líklegast eitthvað mega vandamál eins og alltaf!

Jæja það er víst nóg komið að sinni, fjölskyldan á Bies, réðst í það í kvöld að taka fjölskyldumyndir, og hér er ein af þeim skárri :)

Púfffffffffffffffff!

2011-10-09T20:41:00.005+02:00

Mikilli og langri törn er lokið! Í gær var frumsýning á Der Vogelhändler eftir Carl Zeller. Það gekk svosem allt í lagi og ég fékk mikið og gott klapp frá kollegunum í frumsýningarpartýinu. En það er bara þvímiður ekki nóg. Mér tókst að klúðra texta sem ég hef aldrei klúðrað frá upphafi æfinga, og það er bara alveg nógu slæmt. En svona hefur þetta alltaf verið, einn góður dagur, hundrað ömurlegir dagar. Eða svo til. Á föstudaginn söng ég aftur á þessum "O sole mio" tónleikum sem ég sagði frá síðast og núna ætlaði fagnaðarlátum vart að linna þegar ég kom fram á svið og þakkaði fyrir mig. Gífurlega ánægjulegt og gefandi verð ég að segja, og maður kann að meta vinnuna sína aftur í nokkra klukkutíma. En frumsýningin varð til þess að eyðilegga þá gleði. Svona er það bara.

Núna ættu að taka við nokkrir rólegir dagar, þar sem ég verð örlítið meira heima, þó byrjar vikan á kvöld og morgunæfingum m.a fyrir tónleika á miðvikudag kl 14:00. Spennufallið hefur orðið til þess að ég er farinn að finna fyrir smá óþægindum í hálsi, svona frekar kunnuglegum fyrirveikindaverkjum. En ég hef bara reynt að leiða það hjá mér eins og hægt er.

Hér kom haustið eiginlega fyrir alvöru um miðja viku. Þá datt hitastigið úr 20 gráðum í 9. Haustlitir orðnir áberandi og laufin farin að fjúka hér um allt. Þetta er víst gangur lífsins :)

Í dag var fjölskyldudagur og við Júlía hentum í konfektköku, sem ég hef ekki smakkað síðan 19 hundruð og eitthvað. Það heppnaðist með eindæmum vel, þó held ég að skálin sem súkkulaðið var brætt í hafi innihaldið einhverja krydd afganga, því það er skrítið bragð af súkkulaðinu, en það er ekkert óyfirstíganlegt.

Komnar eru inn nýjar myndir það sem af er Október mánuði, og nýjustu myndirnar eru frá því í dag.

Ég er að fokking hræra hérna!!

Smá kókosmjöl

Svo hella þessu öllu saman í form

Ekki má svo gleyma því mikilvægasta, en það er að ganga frá eftir sig,

Afraksturinn

Bravó, uppsögn og áframhaldandi rugl!

2011-10-03T20:52:00.002+02:00

Það sem atvikast hefur síðan síðast er að ég söng á tónleikum hér, í stað annars tenórs sem hefur hingað til séð um þetta, en hann getur ekki sungið tvenna tónleika hérna vegna skuldbindinga annarsstaðar. Þá er multitalentinn ég látinn taka hanskann. Þetta eru tónleikar sem samanstanda einungis af neapolitönskum ljóðum og aríum, svosem eins og O sole mio. Það er langt síðan ég hef verið svona stressaður, en ég hef ekki haft mikinn tíma til að undirbúa mig og þurfti að vera með textablöð af tveimur ljóðum til að þetta gengi upp. En það virtist allt hafa gengið vel í fólk, því það voru þónokkur húrrahróp úr sal þegar ég kom á svið í lokin til að hneigja mig. Þetta var að sjálfsögðu stórkostleg tilfinning fyrir mig og loksins gaman að fá einhverja viðurkenningu á því sem ég er að gera.

Það er komið að þáttaskilum hér í Görlitz, þar sem búið þarf að vera ákveða hvort ég vilji vera hérna, eða húsið þarf að ákveða hvort þeir vilji halda mér, fyrir lok þessa mánaðar. Ég er búinn að senda þeim tölvupóst þar sem ég fer fram á að fá vitneskju um þau hlutverk sem þeir hafa hugsað sér að bjóða mér ef ég verð hér áfram, og það þarf að vera verulega gott til að það verði. En ég veit sem víst að þeir vita ekki hvað verður sett upp á næsta ári, fyrr en í lok Desember. Ég sagði þá í bréfinu að þeir verði þá að minnsta kosti að gefa mér frest til að segja upp fram til Desember loka. Ef þetta gengur ekki upp, þá má taka þessum tölvupósti sem uppsögn. Mörgum finnst þetta full gróft hjá mér, þar sem ég er ekki kominn með aðra trygga vinnu, en svona er það nú bara, ég læt ekki bjóða mér aftur það rugl sem hér er búið að viðgangast.

Emilía heldur áfram að grenja, þrátt fyrir allar breytingar sem hér hafa verið gerðar. Hún hefur þó átt ágætar nætur undanfarið, þ.e ekki stanslaust grenjandi, nema kannski til svona 3-4, og svo sefur hún allavega í 2-3 tíma. Ekki bætir úr skák að hún er með talsvert kvef í ofanálag. En það er ekki laust við að þegar Júlía er á mótþróafrekjuskeiði og Emilía grenjandi endalaust, þá missir maður alla löngun, og ekki laust við að ákveðin tegund haturs komi upp í garð þeirra, þó eflaust eigi þær það ekki skilið. En þetta er bara slítandi eins og allir þeir sem þetta hafa upplifað vita.

Í dag er svo þjóðhátíðardagur í þýskalandi, og í tilefni þess eru allar búðir lokaðar, og lítið annað að gerast. Við fórum niður í bæ og urðum ekki vör við neina skipulagða dagskrá. En veðrið var mjög gott eins og það er búið að vera síðustu daga, milt og sól með 20-25 stiga hita. Það er alls ekki hægt að kvarta undan svona hausti.

Emilía heimsækir fyrsta landið og það er Pólland :)

Fórum að borða á pólska pizza staðnum, ekki klikkaði það.

Geðveikin sem fylgir

2011-09-27T17:40:00.002+02:00

Ég vil byrja á að þakka góð ráð og margvíslegan stuðning sem við höfum fengið frá okkar góða fólki og vinum. Ástandið hér á bæ hefur svosem ekki versnað. Soffía er búin að vera á afar einhæfu mataræði síðustu vikuna, í viðleitni okkar til að temja vanlíðan Emilíu, en þvímiður allt fyrir ekkert. Þetta virðist því vera óleysanlegt mál eins og með Júlíu! Sem er ótrúlegt helvíti. Þó erum við búin að fá hómópatalyf, núna sem nýji barnalæknirinn lét okkur fá. Ég fór og heimtaði bakflæðislyf, sofort, en því var hafnað, nema að við prufuðum þessi lyf fyrst, gott og vel, ég gat keypt rökin fyrir því. En ég gat ekki keypt rökin fyrir því að ef börn eru með bakflæði þá gubba þau mjög mikið. Ég tel það bara ekki vera rétt þar sem ég hef þjáðst af þessu síðan ég fæddist. Ég hef verið kominn nálægt því að gefa henni bara örlítinn skammt af mínum magalyfjum, sem eru að mestu leiti skaðlaus. En hafa bjargað lífi mínu. Eftir að hafa legið yfir rannsóknum og prófunum á netinu sem tengjast Colic hjá börnum, þá eru þar afar skýrar línur, 60-70% tilfella er um bakflæði að ræða. Tvennskonar bakflæði er til, annarsvegar það þar sem börn gubba mikið og þyngjast þar af leiðandi ekki og hinsvegar það sem börn gubba ekki, en sýran úr maganum nær að leka upp í vélindað og valda óþægindum. Það er vanalega vegna óþroskaðs eða slaks efri magaportvöðva. Þetta er hægt að stoppa með esomeprazole, sem hægt er að fá fyrir börn líka, en læknirinn vildi bara ekki heyra á það minnst, fyrr en ég var búinn að tuða í henni endalaust um þetta. Ef hún lætur okkur ekki fá þetta næst þegar við förum, þá geri ég þetta bara sjálfur :) Í gærkvöldi testaði Soffía það svo að fá sér nammi og meððí, og við höfum ekki tekið eftir neinni breytingu á Emilíu í kjölfar þess, sem ætti að segja okkur að þetta er ekki fæðutengt, heldur BAKFLÆÐI!! :) Bakflæðilyf var það eina sem við prufðum aldrei á Júlíu, fyrir utan Gaviscone, en það er ekki eiginlegt lyf.

Á morgun erum við Júlía svo að fara skoða leikskólann þar sem hún er að hefja nám í Nóvember :) Það er þegar komin tilhlökkun í menn. Héðan er annars allt gott, við erum að fá annað sumar þessa dagana, 20-22 stiga hiti og mjög ljúft. Ég man ekki hvort ég var búinn að blogga um þetta, en hjólinu mínu var stolið fyrir utan óperuhúsið þegar ég var á kvöldæfingu, sama kvöld og Emilía ákvað að koma í heiminn. Ég er að sjálfsögðu brjálaður yfir þessu, því það væri svo gott að vera fljótari heim og til vinnu þessa daganna. En í staðinn labba ég bara. Þetta var að sjálfsögðu tilkynnt til lögreglu, og nú er bara að sjá. Ég held satt best að segja að ekkert muni koma útúr því. Ég er á fullu á æfingum alla daga fyrir Vogelhändler, og þarf vart að segja frá því hvað mér leiðist að leika þetta hlutverk. Þetta er svosem skemmtilegt svo langt sem það nær, en reynir ekki á mig á neinn hátt. Ég var að taka það saman að ég mun líklega sýna yfir 90 sýningar á þessu tímabili, sem er fáranlega mikið! En ég ætti að fá um 2000 Evrur aukalega fyrir það, sem er svosem ágætt. En samt, fínt að dreyfa álaginu aðeins betur í þessu húsi.

Jæja, þarf að fara hendast á æfingu, nokkrar myndir í lokin.

Fyrsta baðið

Á leiðinni í bæinn

Hérna er oft legið og talað við litlu systur

Bakslag eða bara eðlilegur gangur?

2011-09-23T17:42:00.001+02:00

Þá er vika liðin frá síðasta bloggi, og með markvissum aðgerðum hefur vissulega dregið úr pirringi ungfrúarinnar. En er þarmeð ekki alveg úr sögunni. Það skal viðurkennast að þetta er ekki eins slæmt og með Júlíu, en hefur tekist að halda vöku fyrir okkur og valda okkur smá veseni. Búið að er að leita á náðir andalækna og það undraverða gerðist að nóttina og daginn sem læknirinn átti að kíkja í heimsókn, var einmitt versta nóttin til þessa. Mín þekking á þessum málum sagði mér að þetta hlyti því að vera virka því börn verða óvær þegar er farið að krukka í þeim, þó um sé að ræða í gegnum orku og ether. En svona er það bara, ég fagna allri hjálp, sem oft felur í sér að hlutirnir verða verri áður en þeir verða betri. Það er þó ekki allt kál úr ausunni sopið enn og við reynum að vera vongóð. Að öðru leiti hefur allt gengið vel og sú litla þyngist mjög hratt, eiginlega ískyggilega hratt! EN það er gott.

Hér hefur verið vitlaust að gera í óperunni, og æfingar að gera útaf við mig, ég á mjög lítið af orku eftir til að eiga við allt það sem hér gengur á. Síðustu helgi þurfti ég að stökkva inn, með dags fyrirvara, í sýningu sem er í gangi hérna, vegna þess að strákurinn sem átti að syngja það varð veikur. Þetta var afar stressandi fyrir mig, en ég fékk að standa á sviði með nóturnar, þannig að þetta reddaðist alltsaman. Þetta þýddi hinsvegar það að fyrsta fríhelgin mín síðan 25.Ágúst fauk út um gluggan, og án þess að fá neitt aukalega greitt fyrir. Ég er því mjög nálægt því að klára batteríin þessa dagana, og vona bara að það gerist ekki. Bakslag kom á sterkar áætlanir mínar um að hætta hérna þegar kollegi minn spurði mig hvað ég myndi gera ef þeir byð mér tvö stór hlutverk næsta ár. Ég verð að viðurkenna að ég þurfti að staldra við og hugsa málið. Það myndi skipta máli, en ég veit ekki hvað það mun gera fjölskyldulífinu, þar sem ég veit að komin er þreyta í þá sem hérna þurfa að hanga yfir engu :)

Mamma og Pabbi létu sjá sig hérna í vikunni og voru hjá okkur frá Mánudegi til dagsins í dag. Það er svakalega þægilegt að hafa einhvern á heimilinu til að sjá um Júlíu á meðan við reynum að sofa og hvíla okkur á millli stríða. En það varð þvímiður ekki mikið úr hvíld :(

Hérna eru svo nokkrar myndir frá liðnum dögum:

Helvíti á jörð.....taka tvö!

2011-09-16T18:34:00.001+02:00

Jæja, von okkar um að fá nú að njóta þess að eiga ungabarn er úr myndinni! Guð geðveiki og hans föruneyti af hálfvitum frá Satanshólum 5, hefur ákveðið að við eigum að fá að ganga í gengum það aftur að eiga "magabarn". Þetta er verulega svekkjandi, og mun þýða það að í fysta lagi í Janúar getur maður farið að "njóta" þess að eiga barn, þ.e ef maður verður ekki algerlega búinn að tapa geðheilsunni. Það gerðist næstum því síðast, en þá þurfti ég ekki að vinna neitt, og gat verið heima eins mikið mögulegt var. Nú er það ekki svo og ég er nánast ekkert heima, flesta daga, kem nánast bara heim til að sofa, og Júlía þarf á allri manns athygli að halda þann litla tíma sem maður er heima.

Ég veit að hlutirnir gætu verið verri með alvarlegum veikindum eða öðru slíku. En þeir sem ekki hafa átt alvöru "magabarn", heldur bara börn sem grenja 1-2 tíma á sólarhring, vita ekki hvað er verið að tala um hér.

Ég var að koma fra Berlín fyrir nokkrum mínútum, að skutla Tengdó á flugvöllinn. Júlía kom með mér og það gekk bara afar vel. Það er ekki laust við að að mér setjist kvíði þegar ég hugsa til þess að núna við höfum engan til að hjálpa okkur. Hún hefur reynst algerlega ómissandi, eftir andvökunætur, þannig að Soffía geti allavega hvílt sig á meðan ég er í vinnunni. Hún sá hér um ýmis heimilsverk, svo við gætum hvílst. Það er hætt við að hér fari bara allt í steik. Það er skrítið að tala svona þegar liðin er rétt rúm vika, en líkamsminnið og andleg reynsla segir okkur í hvað stefnir. Við vorum alltaf bjartsýn með Júlíu, því við þekktum þetta ekki, og við bjuggumst alltaf við því að þetta væri að verða betra, og að við gætum einhverju breytt með mataræði, lyfjum eða öðru. En nú vitum við bara að EKKERT virkar annað en að bíða í 3 mánuði!

Þær sem öllu skipta

2011-09-13T20:35:00.000+02:00

Já það má kannski segja að peningar skipti engu, þó þeir geri það vissulega. Það má segja að fjölskyldan sé allt, en hún er það ekki ef dóp og annað rugl eyðileggur allt saman. Það sem má segja um fullyrðingar er einmitt þetta, ekkert stenst og ekkert er rétt.

Pólitísk rétthugsun er vandamál nútímans.

En hvað um það, þá eru komnar inn nokkra nýjar myndir í Sept albúmið, og nýjar myndir byrja frá og með ÞESSARI.

Stoltur faðir kveður að sinni með þessari mynd sem náðist nú í kvöld.

Tíðindalítið en það er bara ágætt!

2011-09-10T14:39:00.002+02:00

Hér hefur allt verið með kyrrum kjörum, sem betur fer. Ekkert sem talist getur óeðlilegt eða neitt slíkt. Ró mín er samt óttablandin, því magavesen hefst oft eftir um það bil 1-2 vikur. Það er því ekki allt orðið öruggt ennþá, en ég verð að leyfa mér að vona það.

Ég var boðaður á fund stjórans hérna til að biðja mig að taka að mér tónleika fyrir gesta söngvara sem hefur ekki tíma. Þeir eru búnir að vita af þessu síðan fyrir sumarfrí, og hafa samt ekkert gert í því fyrr en núna. Ég sagðist hreinlega ekki geta gert þetta vegna vinnuálags, sem er sannarlega mikið þessa dagana. En, vegna þess hversu vel ég er innrættur og alltaf tilbúinn að spila með, þá bauð ég honum að ég gæti gert þetta ef ég fæ að hafa nóturnar með mér á sviðinu. Hann sagðist ætla að hugsa málið, og svo frétti ég frá kollega mínum, sem sem sér um þessa tónleika að honum hafi verið sagt að láta þetta ganga upp svona :) En ég þarf ekki að stressa mig því ég verð með nóturnar með mér :) Þetta er líka skemmtileg tónlist sem ég fæ að syngja, og mig hefur alltaf langað til að læra.

Fyrir áhugasama þá eru komnar inn myndir í Egilsdaughter albúmið(ótrúlega sniðugt að þurfa ekki að búa til nýjan account fyrir nýtt barn :))

Og svo hérna skemmtileg samanburðarmynd á þeim systrum þar sem þær eru báðar 3 daga gamlar.

Emilía-----------------------------------Júlía

Emilía Ísold Egilsdóttir :)

2011-09-08T14:30:00.002+02:00

Fyrsti dagurinn ( bara MYNDIR) :)

2011-09-07T22:29:00.001+02:00

ATH að hægt er að smella á myndirnar til að sjá þær skýrari og stærri :)

Elskar að vera stóra systir

Einn koss

Maður er varla mikið annað en stolltur.

Strax aðeins byrjuð að lyfta höfði

Annar koss

Vildi fá að gera alveg eins og pabbi

Með Ömmu Sísi, allt þarf að vera eins að sjálfsögðu :)

Sú litla mætt í heiminn :)

2011-09-07T11:01:00.003+02:00

Eins og lesendur G+ og Fb hafa vafalaust séð er hér mætt á svæðið lítil ungfrú. Hún fæddist kl 1.10 í nótt.

Dagurinn var þannig að ég var allan daginn á æfingum niðri í óperu, og var ekki búinn fyrr en um 21:20. Það var þá sem að ég uppgötvaði að hjólinu mínu hefði verið stolið!!! Beint fyrir utan óperuhúsið! Ég fór beint til lögreglunnar og tilkynnti það. Gjörsamlega búinn á því arkaði ég heim á leið, í hálfgerðu sjokki yfir þessu. Það er bara virkilega erfitt að sætta sig við svona lagað. Þegar ég kem heim byrja ég á að útbúa mér eitthvað að borða þar sem ég hafði ekki borðað neitt síðan í hádeginu. Ég ákvað að fá mér einn bjór til að skola þessu niður. Klukkan var þá um 22:30, ég var ekki fyrr lagstur upp í rúm gjörsamlega lamaður af þreytu og pirringi yfir þessu hjólamáli. Þá fer bara allt af stað, vatnið farið og undirbúningur fyrir ferð á fæðingardeildina. Ég hringdi fyrst upp á deildina, þar sem okkur var sagt að fara að tína allt saman, og Soffía gæti þessvegna skellt sér í sturtu ef hún vildi. Ég hringdi í rólegheitum á sjúkrabíl, og þar var eitthvað panik í gangi, því þeir sögðu að það gæti allt gerst, sérstaklega eftir að vatnið er farið og annað barn. Þeir voru því komnir eins og skot. en við vorum bara enn að taka okkur saman. Við erum svo komin upp á fæðingadeild um kl 23:30, og frúin sett í sónar og eyðublöð fyllt út. Svo fer þetta bara smám saman af stað og rétt fyrir kl 1:00 fer allt á fullt og þessi litla ungfrú er fædd 10 mínútum síðar.

3530 grömm og 50 cm

Og fyrir þá sem vilja gefa eitthvað þá er það eina sem okkur raunverulega vantar er þetta hérna eða eitthvað svipað:
http://www.amazon.de/Philips-SCD525-00-DECT-Babyphone-Testsieger/dp/B003PJ6IRC/ref=sr_1_1?s=baby&ie=UTF8&qid=1315386259&sr=1-1

40 vikur, been there...!!

2011-09-04T11:26:00.001+02:00

Jæja þá er þessi dagur runnin upp aftur og þvímiður ekkert virðist vera að gerast hér á bæ. Það er hreint með ólíkindum ef við ætlum að fara ganga í gengnum nákvæmlega sama ferlið og síðast. Sem vekur upp vissan ótta fyrir því sem koma skal. Kannski aftur magabarn? Merkilegt að ég sé ekki fullur tilhlökkunar. Dagurinn er reyndar ekki búinn, og margt getur gerst á næstu klukkutímum, en ég stórefa það.

Í dag er líka stór dagur hérna í vinnunni, fyrst er í Görlitz opið hús hjá mörgum fyrirtækjum og stofnunum, og þar á meðal hjá óperunni. Það þýðir auðvitað að við þurfum að syngja eitthvað. Það er allavega dagskrá fyrir utan húsið kl 15 í dag. Og svo í kvöld eru tónleikar þar sem gefinn verður forsmekkurinn af því sem koma skal í vetur. Ég þarf að syngja þar 3 númer, þar af aðeins eitt sem vekur einhvern áhuga hjá mér. Dagurinn í dag verður því sem svo margir dagar í Görlitz, erfiður og lítið gefandi.

Það hefur hlýnað talsvert hérna aftur, eftir hálfgert kuldakast síðustu daga, og í dag á að vera mjög hlýtt.

Inn eru komnar fleiri myndir í Ágúst albúmið hennar Júlíu, og eitt vídeó. Vídeóið hafa nú reyndar bara G+ áhangendur haft aðgang að, en nú er það í boði fyrir alla :)

Ruslakallinn

2011-08-29T16:18:00.001+02:00

Þá er liðin tæp vika af vinnu eftir langt og gott frí. Hér er allt með kyrrum kjörum, þvímiður. Það væri nú skemmtilegra ef eitthvað færi nú að gerast. Það er bót í máli að hér hefur kólnað talsvert og er nú bara rétt um 17-18 gráður.

Í gær var svo fyrsta sviðsframkoma tímabilsins, en þar voru öll tónlistaratriði sumaróperunnar flutt. Auðvitað var ég sá eini sem þurfti að mæta smink, og þurfti að vera með þessa stórkostlegu skallahettu, sem er svo þægileg. Ég er svo búinn að vera á æfingum kvölds og morgna alla daga! Ótrúlega gaman. Mér finnst svo gaman að mæta í vinnuna til að gera bara það sem mér finnst leiðinlegt og óáhugavert, en þannig er það nú búið að vera þvímiður, og mun verða í heilt ár í viðbót, takk fyrir. Ég fór á fyrstu músíkæfingu í dag fyrir óperuna "Schwanda der dudelsackpfeifer", og mér mikilliar undrunar er nánast búið að klippa allt mitt út, þannig að ég stend uppi með um 7-8 setningar af mjög óáhugaverðum línum! Svo tekur við nútímaópera, þar sem ég hef líka eitthvað frekar lítið að syngja, þar næst er það svo Eugene Onegin, þar sem ég fæ allavega eina litla aríu, sem er voða falleg, en ekki merkileg og ekki mikilvæg. En svona er það nú bara. Ég er því hérna í hlutverki ruslakarlsins, sem tekur það sem engin annar vill, en hver sem er ætti að ráða við.

Ég var því minntur á það í dag á æfingu, að ég er sannarlega að fara segja upp samingi mínum hér í október. En þvímiður þarf ég að hanga hér fram til Júlí á næsta ári.

Ég er farinn að skoða skóla í Svíðþjóð eða Danmörku, en er ekki búinn að finna neitt sérstakt eins og er. Spurning hvað úr verður.

Ég er í mikilli kreppu hvað þetta varðar núna, því auðvitað vil ég trúa því að ég eigi heima í þessum bransa, og að ég geti vel haldið uppi aðalhlutverki í óperusýningu. Ég þarf ekki að vera alltaf í aðalhlutverki! Ég skil vel að í litlum húsum er reynt að dreifa álaginu og gefa öllum séns. Allavega hafa allir mínir kollegar fengið séns, og meira en einn á einu ári. Ég hef ekki fengið einn séns, og mun ekki fá á tveimur árum. Þrátt fyrir að hafa gert allt sem mögulegt er að gera í minni stöðu.

Næsta skref er að reyna að fara aftur að syngja fyrir, og kostirnir eru svosem engir við það. Við þyrftum að vera einhverstaðar þar sem auðvelt er fyrir fólk að koma í heimsókn, sem útilokar strax um 85% af þýskalandi. Og þá er ekki um auðugan garð að gresja. Og eins og áður hefur verið sagt, þá á þetta ekki bara að snúast um að mín fjölskylda elti mig skilyrðislaust um allt, í þeirri von að ég fái eitthvað að gera, og hvað þá mannsæmandi laun. Svo eru aðrir sem segja að maður bara verði að halda þetta út núna í byrjun og þá lagist þetta. Ég bara trúi þvímiður ekki.

Jæja, best að fara undirbúa æfingu kvöldsins, fulla af innblæstri og listrænni fullnægju.

Hitablogg, ólétta og vinna og söngþjálfun.

2011-08-24T20:21:00.001+02:00

Úff, það verður nú að segjast að hitinn í dag var verulega hár. Mjög svo áreiðanlegar mælingar sem framkvæmdar voru hér um miðjan dag sýndu, svo ekki var um villst, að hitinn, í skugga fór í 36,5°C! Annað eins hefur maður ekki upplifað held ég. Og þó :) En þetta er spáin næstu 2-3 daga, svo á þetta nú að verða bærilegra. Á dögum sem þessum er gott að fá sér bjór og það er gott að vera bara inni :)

Í gær var brunað til Berlínar, í þeim tilgangi að ná í tengdó. Ég er kominn í mjúkinn hér hjá bílaleigunni Sixt, þar sem við leigjum vanalega okkar bíla. Þau láta mig alltaf fá nokkuð góða bíla, og það er ekkert annað en ánægjulegt. Þau þekkja mig þegar ég geng inn og heilsa mér með nafni. Reyndar sjá þau nafnið mitt alltaf á pöntunar seðlinum, því auðvitað vita þau að einhver er að koma að sækja bíl :) Allavega, ferðin gekk vel, og ég ákvað að nota ferðina til að hitta á Wolfgang kennarann minn í Berlín, það var einstaklega góður tími, og hann var mjög ánægður. Skildi vel ákvörðun mína um að hætta í þessu veseni, en ákvað samt að benda mér á að sækja um á þremur stöðum þar sem hann er í persónulegum kunningskap við aðalstjórnendur :) Auðvitað fagnaðarefni, en á endanum er það nú samt alltaf fyrirsöngurinn sem ræður, og þar stendur alla jafna hnífurinn í kúnni. En hann sýndi mér þó enn og aftur að ég get þetta alveg, og röddin er ekki vandamálið, skrítið samt að hann sé einn af örfáum sem virðast hafa þá skoðun!:)

Á morgun er svo fyrsti vinnudagurinn, hann hefst kl 10 þar sem öllum er smalað saman og nýjir aðilar kynntir til sögunar, og farið yfir breytingar eða hvaða rugl það er sem kemur til með að taka við okkur á komandi tímabili. Að því loknu eða um kl 11, þá hefst fyrsta æfing tímabilsins, og auðvitað er ég þar efstur á blaði í smáhlutverki mínu, og reyndar þarf ég að mæta um kvöldið líka. Ekki kæmi það mikið á óvart ef ég þyrfti hreinlega að mæta alla daga á næstunni, bæði kvölds og morgna. En svona er nú líf þeirra sem taka ruslið.

Barnið er ekkert að láta kræla á sér, sem er miður, en hver veit? kannski gerist eitthvað í nótt! Ég hringdi allavega í dag á fæðingardeildina til að spyrjast fyrir um hvort hægt væri að kom að skoða aðstöðuna, og það var nú reyndar lítið má. Við þurfum bara að hringja á undan okkur, og kanna hvort ekki sé allt laust. Það verður því reynt að detta í það á morgun. Annars bíðum við bara "spennt". Ég upplifi mun meira stress í þetta skiptið en áður. Ég veit ég kann ekki neitt, og sama hvað ég kann, þá er ekkert sem undirbýr mann fyrir "magabarn", það er bara þannig, og þetta er greinilega að eilífu brennt í geðið á manni! En svo lengi sem þetta verður ekki alvarlegra en það, þá ber manni að þakka fyrir?!?

Allavega, það er gott að vera búinn að fá tengdó hingað til að lækka álagsstigið um nokkur prik, við þurfum þá allavega ekki að hafa áhyggjur af Júlíu.

Ein matarmynd í lokin, og eins og áður sagði, þá verða fyrstu fréttir af væntanlegum co-erfingja settar inn á Google+
Góðar stundir,

Ótrúlega gaman að borða klúklingalæri :)

Þegar ég hélt að við værum sloppin!

2011-08-22T16:01:00.001+02:00

Það sér ekki fyrir endan á veseni hérna úti, ég sem hélt að við værum komin á lygnan sjó eftir að hafa afgreitt tryggingamál farssællega, eða svo hélt ég. Þetta hefst þannig að þegar við vorum hjá lækni, þá tilkynnit hún okkur að við ættum rétt á því að hringja á sjúkrabíl vegna fæðingar. Fínt mál, og það var bara það sem við ætluðum að gera. En NEIIIIIIIII, ekki var það alveg svo einfallt, þegar við hittum ljósðmóðurina sagði hún okkur að til þess að geta tekið sjúkrabíl, þurfum við svokallað Transportschein, sem við eigum að fá uppáskrifað hjá lækninum. En þær í móttökunni hjá lækninum segja að við þurfum að fá staðfestingu frá sjúkratryggingunum um að þeir muni borga, sem þeir gera. En sjúkratryggingarnar segja að þeir gefi ekki út neinn slíkan pappír, en að þeir muni borga ef læknirinn skrifar upp á það. Þannig að við erum ekki að fara fá neinn svona pappír, og þurfum því líklega að taka leigubíl!! Sem við vitum ekki einusinni hvort muni vilja taka okkur.

Í framhaldi af kvörtun sem ég sendi svo til sjúkratrygginganna hérna fékk ég símtal í dag þar sem mér var tjáð að Soffía og Júlía væru ekkert tryggðar hérna! Sem vakti bæðu furðu mína og konunar sem ég talaði við því bæði Soffía og Júlía eru með tryggingaskírteini frá umræddu fyrirtæki og ég er með staðfestingu á því að þær séu tryggðar hérna. En ég þurfit samt sem áður aftur að fylla út eyðublöð, aftur!, til að þær yrðu aftur tryggðar. Ég er löngu hættur að skilja þetta bull, en ég kláraði umræddapappírsvinnu núna áðan og sendi. Þannig að áhugavert verður að sjá hvað gerist næstu daga.

Ég veit ekki hvort ég á að vera þora að storka örlögnum, en á morgun kemur tengdó, til að aðstoða okkur með Júlíu á meðan barnið kemur í heiminn. Þar sem Soffía er gjörsamlega komin á steypirinn, þá erum við frekar hrædd um að eitthvað fari að gerast í dag eða á morgun. Það má hreinlega ekki gerast, en ég tel að miðað við þá heppni sem við erum þekkt fyrir þá mun þetta líklegast gerast á morgun fjótlega eftir að við erum lögð af stað héðan. Ef ekki, þá er það bara frábært mál og þakkarvert. En betra væri ef þetta myndi fá að bíða fram á Miðvikudag :)

Hér hefur veðurfar breyst umtalsvert síðustu vikuna, og hér er um 25-28°C hiti alla daga og spáin fyrir seinni helming vikunnar er rúmlega 30°C, þannig að við erum að fá allt góða veðrið á einu bretti, og með því koma moskítóflugurnar sem allir elska. Lítið við því að gera, nema reyna að láta það ekki á sig fá.

Ljósmóðir býst við að eitthvað fari að gerast í þessari viku og því er viðbúið að eitthvað fari að gerast.

Fyrstu fréttir munu detta inn á Google+ og kannski seint og um síðir á Facebook og svo þetta blogg.
Þannig að ef þú ert ekki komin á Google+ þá er hérna boðsmiði að skrá sig :)

Strand og áfengisleysi

2011-08-14T17:01:00.000+02:00

Síðustu daga/vikur höfum verið að reyna að ákveða nafnið á nýjan fjölskyldumeðlim. Það hefur bara nánast ekkert gengið. Við erum þó sammála um tvö nöfn sem passa alls ekki saman en eru hvort um sig mjög fín. Nú höfum við í raun verið að leita logandi ljósi að einhverju hentugu millinafni sem gæti farið með þessu, og þar stendur hnífurinn í kúnni. Það sem er jákvætt við að búa úti er að mannanafnanefnd hefur ekkert að segja með þau nöfn sem við ákveðum að nota, sem er ákveðinn léttir, ekki það að við séum að skoða einhver óeðlileg nöfn, en það er bara fínt að vera ekki með einhverja nafnapúrista að væla yfir því hvað fólk má og má ekki heita.

Ég er byrjaður að sötra áfengislausan bjór, og það kemur mér á óvart að uppgötva að ég var kannski ekki að sækja í sjálft áfengið, heldur er það bragðið og sykurleysið sem heillar. Það er nefnilega vöntun á gosdrykkjum sem innihalda lítið af sykri, en eru samt bragðgóðir og ekki með einhverjum gerfiefnum. Bjórinn uppfyllir allar kröfur hvað þetta varðar. Hann bragðast vissulega ekki eins vel, en slær á sárasta hungrið og áfengisþörfina :)

Jæja fleira var það ekki í bili, best að fara leggjast yfir nöfn og sjá hvað kemur upp úr pottunum :) og kannski að grípa í svosem eins og einn Motorstorm eða Hunted á PS3.

Góðar dagfarir.

22 dagar til stefnu og ekkert er tilbúið!!

2011-08-13T09:55:00.004+02:00

Reyndar er það ekki alveg rétt, það er allt tilbúið nema nafnið á blessað barnið. Það verður ekki eins klippt og skorið og hjá Júlíu. Furðulegt en satt, þá er engin tilhlökkun í mér fyrir þessu öfugt við síðast, kannski svona "been there, done that" tilfinning meira en hvað annað. En þetta verður vissulega áhugagvert og er spennandi. Ég horfi kannski á þetta meira út frá fyrirvinnusjónarmiði :) það verður t.d erfiðara að ferðast, og Soffía getur ekki lengur bara farið heim og verið þar í mánuð eða tvo, því það er engin leið að ferðast ein með svona mikið af dóti með sér. 2 bílstóla, 2 kerrur osfrv. Það hefur verið nóg hingað til að ferðast bara með það sem fylgir Júlíu. Auk þess er engin gleði lengur í vinnuni og það hefur sitt að segja að sjá fram á heilt ár af ófullnægjandi vinnu og mikilli óvissu um framtíðina. Það er bara ekki margt sem hægt er að hlakka til næstu mánuði þvímiður. Kannski það helsta jákvæða við næstu mánuði er að félagslegakerfið er mjög gott hérna, og Soffía fær líklega um 300 evrur á mánuði næsta árið og auk þess fáum við aukalega barna bætur í kringum 160 Evrur á mánuði. Þarna koma því inn fínar "tekjur" ef maður reynir að finna eitthvað jákvætt. Það fer svona að glitta í endan á þessu ferðalagi tenórsins gæti ég trúað.

Tengdó er svo á leiðinni til okkar þann 23.Ágúst til að sjá um krónprinsessuna þegar kemur að því að nýtt barn líti dagsins ljós. Ég gæti reyndar trúað að með okkar heppni þá fari allt af stað nokkrum dögum áður en hún kemur, og helst á sama degi og hún lendir. Þannig væri það ekta lífsreynsla sem á vel heima hérna hjá okkur. Því ekkert skal gerast eins og vonast er eftir.

Nú hér hefur bara verið frekar leiðinlegt veður síðustu daga og útlit fyrir að það haldi bara áfram í sömu leiðindum. Það rignir 1-2 á dag og pínulítil sól þess á milli, en hitastigið er svosem fínt. Bara leiðinlegt að hafa svona dimmt yfir.

Ég stytti mér stundirnar í PS3, þar sem ég hef verið að spila í gegnum stressandi tölvuleiki (Dead Space 1 og 2, Motorstorm Apocalypse og Fear 2), og svo róandi þrauta leikinn Tumble, sem er fínasta afþreying þangað til hann verður of erfiður :) Ég er líka byrjaður að undirbúa næstu leiktíð í húsinu, en hún hefst þann 25. Ágúst með tónleikum á Untermarkt, sem er hluti af Altstadt Fest sem er haldin hér mjög hátíðleg ár hvert. Og hana sækja mjög margir, það var bara ansi gaman í fyrra. Æfingar fyrir hið mjög svo lítið gefandi hlutverk Borgarstjórans í Der Vogelhändler hefjast svo strax á sama tíma. Þannig að maður fer úr núll í hundrað á einum degi sem er svosem fínt. En ég er að reyna að undirbúa það núna svo þetta verði ekki allt of mikil umskipti. Það er tildæmis gríðarlega erfitt að koma röddinni í gang aftur eftir langan tíma af því að gera ekki neitt. Á þessum tíma vottar alltaf fyrir smá tilvistarkreppu þar sem mér finnst ég ekkert kunna og ekkert geta, og það sem hefur verið að gerast hérna í húsinu hefur í raun ekkert verið að hjálpa til við að gera þá upplifun jákvæðari. En svona er þetta bara, þetta er líf tenórsöngvarans, það er alls ekki fyrir alla, enda eru afskaplega fáir góðir sem ná alla leið, því andlega er þetta nánast of mikið, kannski ef ég væri einn með engan annan til að hugsa um væri þetta raunhæfur möguleiki, en ég hef ákveðið að velja fjölskylduna fram yfir frægð og frama. En kannski er það fjölskyldan sem hefur í raun fleytt mér eins langt og raun ber vitni, hver veit?

Enn eitt neikvæðnisbloggið komið á prent :( En það er erfitt að þykjast gleðjast yfir einhverju sem veitir mér enga gleði lengur. Mér finnst reyndar ennþá gaman að syngja fallega og góða tónlist það hefur ekkert breyst og mun líklega aldrei breytast.

Svo er það þessi sem gefur alltaf smá tillfinningu fyrir því að maður hafi áorkað einhverju sem er einhvers virði í lífinu og gleður vonandi lesendur bloggsins svona í lokin. :)

Og hérna eru svo myndir frá því sem af er Ágúst mánuði.

Til hamingju með afmælið mamma!

2011-08-08T12:51:00.005+02:00

Gömlu eru stödd í Danmörku þessa dagana, og munu fá Skuujp símtal frá okkur :)

(Mynd: Útsýni af Landeskrone yfir Görlitz)

Rólegheit í Ágúst

2011-08-02T16:24:00.003+02:00

Hér hefur nú verið frekar rólegt síðustu daga, við erum bara heima að dunda okkur. Veðrið hefur ekki verið að gera annað en að ýta undir heimveru hvort sem er (rigning, kuldi og rok). Í dag er þó sól og vel heitt, loksins.

Mér tókst að hella mér í veikindi í fyrradag og er búinn að vera jafna mig á því síðustu tvo daga. Ég hef varla getað sest við PSinn í leik :) En nú líður mér bara þokkalega og er að ná fyrri styrk. Soffía hefur það bara fínt á 8unda mánuði og er búin að vera dunda sér við að bera dót niður í geymslu, ryksuga, klifra upp á stóla til að taka til í skápum og svo mætti lengi telja. Kemur mér svosem lítið á óvart, en svona er það bara. Júlía er svo bara hress eins og venjulega og er klósett þjálfun komin á fullt, og hefur gengið vonum framar. Aðeins 2-3 lítil slys síðustu daga, þannig að það er bjart framundan.

Í dag var svo tekið til í tölvuherberginu, og ég skil ekkert í því afhverju maður nær ekki og reynir ekki að halda þessu snyrtilegu, það er svo miklu þægilegra og skemmtilegra að vera hérna inni þegar svona er umhorfs. Reyndar finnst mér alger synd að get ekki notað þetta stóra herbergi með besta útsýninu fyrir setustofu þar sem hægt er að setjast inn og lesa eða hlusta á tónlist. Það vantar bara eitt herbergi í viðbót í þessa íbúð, það er nú bara þannig.

Svo lagðist ég í ótrúlega leiðinlegt verk, en það er að hringja í Sjúkratryggingarnar og Foreldraorlofssjóð. Foreldraorlofsssjóðurinn ætti nú að ganga ágætlega að ég held, við fáum send einhver gögn sem við eigum að fylla út, easy peasy, en tryggingarnar verða annað mál!!! Þetta er svolítið flókið mál því þeir hérna úti vilja vita hvar við vorum tryggð 6.Júlí til 18.Ágúst, og sannleikurinn er sá að við vorum tryggð á Íslandi. En þegar ég flutti lögheimilið, þá var það gert afturvirkt, veit ekki alveg afhverju það var gert þannig, en svoleiðis er nú það. Þannig að líklegt er að það verði að einhverju massívu vandamáli sem ekki á eftir að sjá fyrir endan á! Skil ekki alveg hvernig svona lagað eltir okkur uppi?!?

Svona í öðrum fréttum þá hef ég að MJÖG VEL ígrunduðu máli, ákveðið að vera ekki lengur í Görlitz eftir næsta sumar. Það er erfitt að taka svona ákvörðun án þess að vita hvað tekur við, því ég veit að ég á hér trygga vinnu til sumars 2013 allavega. Ég get bara ekki boðið sjálfum mér og fjölskyldunni upp á þetta líf, og líklegt er að ég hætti alfarið söngstandi í þýskalandi. Þegar ég skrifa þetta fyllist ég vissulega smá sorg, en þetta er bara ekki að gefa mér neina gleði lengur. Það er gaman að syngja, ekki misskilja það, en allt í kringum bransann hérna er bara svo neikvætt og erfitt. Þegar ég segi erfitt, þá á ég ekki við að stundum sé þetta erfitt og stundum frábært, heldur hefur nánast hver einasti vinnudagur síðasta ár verið mér kvöl og pína. Að hluta vegna þess að ég er ekki nógu góður til að framkvæma það sem ég er beðin um, og að hluta vegna þess hvernig komið hefur verið fram við mig. Ég veit vel hvað ég kann og hef, og veit að ég er fullboðlegur í þessum bransa, en mér líður bara ekki vel í því sem ég er að gera og þá er það til lítils. Að mæta vínnuna á hverjum degi og vita ekki hvort dagurinn verði góður eða slæmur. Þegar ég var að vinna í tölvunum, þá vissi ég, áður en ég fór í vinnuna að ég myndi fá krefjandi og skemmtileg verkefni, og að ég hefði kunnuáttu og þolinmæði til að takast á við þau verkefni. Jæja nóg um rólegan Ágúst í bili.

Nótið þess sem eftir lifir sumars :)

"Sumar" á norðulöndum

2011-07-28T08:12:00.001+02:00

Litli ferðalangurinn

Þá erum við nýkomin heim að loknu 13 tíma lestarferðalagi frá Álaborg. Þetta tveggja vikna sumarfrí hófst á því að við rifum okkur upp kl 5 um morgun og héldum í lestina, eina af þremur sem við áttum að taka þennan dag. Allt gekk vel, ungfrúin var afar hress og engin vandamál. Við höfðum þó áhyggjur af því að ná ekki lestinni í Berlín, því það var ansi tæpt með eina ólétta og smábarn :) En allt gekk það nú upp. Við höfðum pantað barnaklefa frá Berlín til Köben, og það er varla hægt að sjá eftir því núna, því hann er alveg lokaður og pláss fyrir 6 í sæti. Á leiðinni keyrði lestin svo inn á ferju sem tók okkur frá Puttgarden til Rödbyhavn, þetta var vegna fremkvæmda skilst mér, en var samt afar sérstakt að upplifa. Fjóla sótti okkur svo á Aðalbrautarstöð Kaupmannahafnar og við héldum til Malmö þar sem við dvöldum svo í tæpa viku ásamt tengdamömmu og Írisi Magnúsdóttur, það þótti Júlíu sko ekki leiðinlegt. Malmö er æðisleg borg í mínum huga og ég myndi gjarnan vilja búa þar. Við fórum í barnatívolí og á ströndina auk þess að skoða nokkrar búðir :) Þvímiður rigndi alla dagana nema einn, sem var þá notaður í strandferð. Við höfðum afnot af bíl mest allan tímann, og það bjargaði þessari ferð algerlega, þar sem Fjóla býr eilítið útúr. Að lokinni frábærri heimsókn var haldið í aðra góða til Kaupmannahafnar, nánar til Auju og Co í Ishøj þar sem við vorum gestir einn Sunnudagseftirmiðdag. Þangað kom svo Ása frænka með stráka tvo, þá Sebastian og Benjamin, sem er fæddur á sama ári og Júlía. Það var því gaman hjá þeim tveim :) Að því loknu var okkur skutlað eins og konungbornum í litlu íbúðina hennar Guðnýjar systur, þar sem við gistum nóttina. Það var vissulega ekki verið að spandera í fermetrana í þessari íbúð en hún var afar notaleg samt sem áður. Morguninn eftir rölltum við á nærliggjandi leikvöll með Júlíu á meðan við vorum að bíða eftir því að Þorvaldur og fjölsk, kæmu að ná í okkur á 7 manna bílnum, Júlía fann sér þar strák til að leika sér við sem heitir Emil :) Alltaf gaman fyrir okkur foreldrana að sjá þegar barnið nær svona góðu sambandi við aðra krakka.

Álaborg

Mynd ferðarinnar

"Ó nei!!" var líklega það fyrsta sem ég heyrði þegar Álaborgar familían mætti á svæðið, en það var Gabríel litli sem sagði þetta nánast linnulaust fyrstu mínúturnar :) Júlía og Gabríel, náðu svosem ekki mikið saman, en það er nú bara aldursmunurinn sem er þar að trufla held ég. Við tók svo 5-6 tíma ferð til Álaborgar. Fyrst var keyrt til Kalundborg, þar sem við fengum okkur að borða og biðum svo eftir ferjunni. Ferjuferðin tók um 3 tíma og svo var keyrt í rúman klukkutíma til Álaborgar frá Arhúsum. Veðurspá var frekar slæm, eða rigning og 15-18 stiga hiti mest allan tímann, en það varð sem betur fer ekki svo slæmt í raun. Þó var alls ekki of hlýtt. Ég tók svo eftir því að eftir að við fórum eru framtíðarhorfur bara léttskýjað og 22-25 stiga hiti!!! Ef það er ekki bara mjög týpískt, þá veit ég ekki hvað. Við fengum nokkra góða daga samt sem áður, þar sem ekki var of heitt en bara svona mátulegt. Okkur tókst að fara á ströndina, í dýragarðinn og Jumboland með börnin og það þótti sko langt frá því að vera leiðinlegt. Sjálf gerðum við vel við okkur í mat og drykk og fórum við Soffía meira að segja ein út að borða, líklega í síðasta skipti í langan tíma.Ég skellti mér svo í go-kart með Þorvaldi og Stulla (sem er eiginmaður Valborgar, systur hennar Ástu), eftir það var okkur öllum svo boðið í höfðinlega matarveislu hjá þeim hjónum, sem búa ekki langt frá. Að því loknu fórum við þrír í bjórsmökkun niðri í miðbæ Álaborgar. Það kvöld var afar vel heppnað og skemmtilegt. Ferðin heim til Görlitz tók svo um 13 tima, með misgóðum lestum, en sem betur fer var lengsti kafli ferðarinnar farinn með ICE lest, þar sem við fengum barnaklefa fyrir sex manns, og vorum þar alveg ein, á meðan margir þurftu að sitja á gólfinu :) Alger snilld að ferðast svona, en lestin sem tók okkur frá Berlín til Dresden var alger horror! Við vorum með talsverðan farangur, og sú lest bauð ekki upp á neinn stað til að geyma hann, það voru því þröngir og afar óþægilegir 2 tímar.

Það var ótrúlega gaman að hitta litla bró og fjölskyldu. Synd að það er svona langt á milli, annars myndi maður líklegast gera þetta oftar. Hérna hefur verið stikklað á stóru í ferðasögunni. En til að glöggva og segja það sem ekki hægt er að segja með texta, þá eru komnar inn myndir frá þessari síðustu ferð fjölskyldunnar í bili (í núverandi mynd).

Sumarpásan

2011-07-17T09:36:00.002+02:00

Við erum semsagt komin í sumarfrí og ætlum að njóta nokkurra daga í Svíþjóð og Danmörku. Ítarlegur pistill verður settur hér inn eftir lok ferðarinnar þann 26.Júlí nk.

Ég er virkur á Google+ þannig að þeir sem vilja nýta sér það til að fylgjast með geta það að sjálfsögðu.

Lítið vídeó til að gleðja :)

2011-06-30T19:57:00.000+02:00

Sorgarferlið og framtíðin

2011-06-28T23:58:00.001+02:00

Þá er svo komið að ég er búinn að sættast við það sem hér hefur verið að gerast! Það furðulega er, í mínum huga, hvað þetta hefur tekið stuttan tíma. Og ég þakka það blóðþrýstingslyfjunum. En ég er núna á síðasta stigi sorgarviðbragða, sem er "sátt", þó ég sé nú langt frá því að vera sáttur, þá er samt eitthvað í mér sem segir að þó þetta sé ekki eðlileg framkoma, þá sé það líklegast betra til lengri tíma litið, að bara slaka á og gera það sem mér er sagt. Hvort það sé eðlilegt að lúffa fyrir svona löguðu skal ég ekki segja, en ég þarf að vega og meta ýmislegt, sem ekki er mælanlegt. En það er t.d að launin eru nokkuð góð, öryggi og heilbrigðistryggingar fyrir alla fjölskylduna, fín íbúð og svo framvegis. Margfallt betra en Ísland, að frátöldu því að stórfjölskyldan er fjarri. Það eru í raun allt of margir þættir sem rugla kerfið og gera manni erfitt fyrir. Ég hef því sætt mig við að spila minna hlutverk í húsinu en mér finnst ég ætti að gera, og verð að vona, því samhliða að eitthvað betra sé á leiðinni. Svo forlagatrúar er ég nú venjulega ekki, en það er ekkert annað í boði að svo stöddu. Það er gott að upplifa svona frelsistilfinningu, tilfinninguna að manni sé alveg sama, það er dásamlegt! En oft endist hún þvímiður ekki nógu lengi. Næst tekur við, LÍN, skatturinn, sjúkratryggingarnar hérna úti, atvinnuleit, flutngingar og ég veit ekki hvað annað sem vekur kátínu!

Ég hef oft velt því fyrir mér hvort ég sé bara svona ótrúlega leiðinlegur og neikvæður einstaklingur, eða hvort ég lendi bara hreinlega allt of oft í neikvæðum og leiðinlegum aðstæðum? Það er afar erfitt að svara þessu, án utanaðkomandi álits, en ég hallast að því að aðstæður sér óhentugar. Margir gætu samt sagt að ég hafi hlotið og fengið að upplifa hluti sem flesta gæti aðeins dreymt um, og það gæti vel verið satt, en hvaða máli skipta þeir hlutir þegar þeir færa manni ekkert annað en það að hafa klárað þá? Kannski er ég bara svona vitlaus að kunna ekki að meta það sem ég á og hef (sem er ekki svo vitlaus skýring). En það er oft erfitt, þegar maður uppsker í kjölfarið ekki að maður hafi vissulega verið að gera eitthvaða sem er stórkostlegt, miklfenglegt og merkilegt. Þýskur sérvitringur að nafni Eckhart Tolle skrifaði merkilega bók sem nefnist "Að lifa í núinu", þessi bók er mjög merkileg og þörf lesning, en þegar maður nær ekki að innleiða boðskapinn í sitt eigið líf, skiptir það litlu máli. Ég held að þetta sé bara þvímiður aldurs- og reynslutengt. Þú munt ekki læra fyrr en þroskinn er til staðar, og þannig er það nú bara. Andlegur, líkamlegur eða guðlegur þroski er það sem maður þarf til að meðtaka svona lagað. Ég er opinn fyrir því og móttækilegur, en ég er bara ekki kominn þangað ennþá.

Framtíðin er því, sem alltaf, óskrifað blað, og lítið annað hægt að gera í daglegu lífi annað en að lifa því og halda áfram að bregðast við aðstæðum af eðlislærðri hvöt, og skynsemi. Annað er hreinlega ekki hægt að gera. Maður getur þvingað fram breytingu, eins og fíklarnir gera, en er það raunveruleg breyting? Vissulega bót á ástandi, en er það raunveruleg breyting? Kannski er einhver andlegur viðsnúningur með í för, en er breytingin verður að vera svo áþreifanleg og raunveruleg að engum dylst það annars mun það bara aldrei ganga upp.

Þakka viðlit þeirra sem hingað náðu í lestri :) Þangað til næst.......tchüssss

Weisses Rössl

2011-06-23T10:01:00.001+02:00

Á morgun er frumsýning á "Hvíti Hesturinn", léttri óperettu sem gerist á samnefndu hóteli við Wolfgang vatn í Austurríki. Þetta er svona open-air sýning, og því hangir margt á veðrinu, við þurftum t.d að gera um klukkutíma hlé á æfingu í gærkvöldi vegna þess að ringdi svo mikið. Það er svo spáð rigningu næstu daga, og það verður gaman að sjá hvernig næstu 4 dagar verða, þar sem við erum að sýna á hverjum degi fram á Sunnudag.

Ég fer með hlutverk Sigismund Sülzheimer. Það sem ég hef að syngja þarna er svosem ekki flókið eða erfitt, en er eitt þekktasta stefið úr þessu verki. Þessu fylgir svo auðvitað mikill dans, og það er í sjálfu sér svolítið skemmtilegt :) Versta er að ég þarf enn og aftur að vera með skalla, sem er ótrúlega leiðinlegt og óþægilegt. Hef velt því mikið fyrir mér hvort ég eigi ekki bara að raka allt af og spara mér mikinn tíma sem fer í sminkið. En ég held ég láti það bíða í bili. :)

(Mynd: Nikolai Schmidt, www.fotokolja.de)

Jákvæða bloggið! nýja barnið :)

2011-06-19T10:44:00.000+02:00

Við familían skelltum okkur til Berlínar þann 17.Júni, því það hittist einmitt þannig á að ég gat fengið frí þennan eina dag í æfingaferlinu. Við áttum líka tíma í Berlín til að fara í nákvæma sónarskoðun vegna naflastrengs vandamálsins sem hugsanlega gæti verið mjög alvarlegt, og svo ætluðum við að hitta vini, versla skó á Júlíu og fara í fögnuð í ráðherrabústaðnum.

Það er skemmst frá því að segja að þetta var allt strikað út af listanum eftir þessa ferð :)

Sónarinn gekk vel og það er mikill fjársjóður fyrir okkur að hafa fundið þetta klínik, því fólkið sem vinnur þarna er afar vingjarnlegt og manni líður vel þarna. Ólíkt aðstæðunum hérna í Görlitz. Allt leit mjög vel útí skoðuninni og Hákon (læknir) sagði okkur að við þyrftum ekki að hafa frekari áhyggjur af þessu, barnið vex eðlilega og nóg blóðflæði er til barnsins þrátt fyrir aðeins eina slagæð. Þetta var því mikill léttir. Við erum því byrjuð að huga að nafni sem verður að vanda nokkuð erfitt mál, en það hlítur að hafast á endanum. Við fengum einnig að vita kyn barnsins og það væri gaman ef gestir síðunnar myndur taka þátt í laufléttri skoðanakönnun hérna hægramegin á síðunni, bara svona til gamans :)

Til að hjálpa til við valið sýni ég ykkir hérna sónarmynd sem við fengum. Mun skýrari en sú sem við fengum af Júlíu. Og gæti líklegast hjálpað þeim sem ekki þegar "finna það í beinunum" hverskyns þetta er nú :)

Ég hata Görlitz!!

2011-06-15T07:39:00.000+02:00

Jæja kæru lesendur, þá gerðist það sem ég óttaðist. En það sem var of gott til að vera satt var það líka. Ég sagði frá því byrjun mánaðarins að ég hefði sungið fyrir hérna í húsinu, AFTUR!! Og hefði í kjölfarið fengið næst stærsta hlutverkið í Der Vogelhändler, sem ég var svosem alveg sáttur við, allavega betra en viðbjóðslega smáhlutverkið sem þeir ætluðu að bjóða mér. Nú er semsagt komið í ljós að þeir þurfa að taka þetta hlutverk af mér, vegna "mistaka á skrifstofunnu" voru þeir búnir að lofa öðrum hlutverkinu, og höfðu ekki talað sig nógu vel saman. Þetta þýðir að 2 vikur eru núna farnar í vaskinn af lærdómi, og ég þarf að byrja að læra annað hlutverk, sem ekki bara er ótrúlega leiðinlegt og ómerkilegt og ekki fyrir mína raddtýpu, heldur afar óspennandi kostur miðað við það sem ég var byrjaður að læra. Ég á í raun ekki til almennileg lýsingarorð til að lýsa því hvernig mér líður núna. Ég er gjörsamlega búinn að missa áhugann á þessu starfi, og að hugsa sér að ég eigi eitt ár eftir hérna í þessu rugli!! Með litla möguleika að finna mér eitthvað annað að gera!

Þetta er stórkostlegt og frábært, og ég lofa því að reyna að vera jákværður í næsta bloggi. En það er gott að koma þessu frá sér á prent, til að tappa af smá reiði.

Heimsókn, hiti og hamagangur, EHEC...og já PS3 :)

2011-06-11T00:08:00.003+02:00

Þá er loksins kominn tími fyrir næsta blogg. Það er erfitt núna þegar PS3 er komin inn á heimilið. Ekki gamalt en samt búið að prufa aðeins. Ég ákvað að ef ég myndi standa mig vel á tónleikunum sem nú eru afstaðnir, þá myndi ég verðlauna mig með einu svona tæki. Og viti menn, það hefur gerst. Move pakkinn var að sjálfsögðu keyptur með, og það er alveg fáránlega sniðugt. EN ég ætla ekki að fara lýsa því eitthvað nánar hérna :)

Á leið upp á Landeskrone, fjallið okkar Görlitzbúa

Mamma og pabbi komu í heimsókn síðastliðna viku og Júlía var alveg í skýjunum með að hafa einhvern að leika við og fíflast með allan tímann. Það var ótrúlega gaman að sjá hvernig hún ljómaði öll að hafa ömmu og afa í heimsókn. Og ekki spillti fyrir að læra ný lög með ömmu og fá föt og hjól að gjöf.

Við fórum til Dresden í innkaupaferð, þar sem við keyptum stærra rúm handa Júlíu, hún sefur nú í því án teljandi erfiðleika, sem er alveg magnað! En hún hefur eitthvað átt erfitt með að sofa greyið og vaknar um 3svar-4sinnum á nóttu vælandi yfir einhverju og einhverju, ef það er ekki af því að hún er þyrst, þá er það afþví að hún finnur ekki dudduna eða þarf að láta snýta sér :) Sem er tilbúið vandamál og tilkomið vegna þess að hún þarf alltaf að grenja svo mikið. Þetta er afskaplega þreytandi og skapar leiðinlegan vítahring fyrir okkur.

FD á Brúnni í Bastei

Hér var steikjandi hiti allan tíman á meðan þau gömlu voru í heimsókn, ég kvartaði ekki. En sumum fannst þetta þó heldur of heitt, og það væri lygi ef ég segði ekki að það væri voða þægilegt núna að fá smá svalara loft og lægra hitastig í nokkra daga. Við notuðum tímann í góða veðrinu m.a til að fara í stutta róðrarferð á ánni Neisse, og svo dagsferð til Sächsische Schweiz, þar sem við skoðuðum Bastei, sandsteina byggðina, og bæinn Rathenau, sem er hinumegin við ánna. Líklegast hefði maður nú gert meira ef maður hefði ekki verið með smábarn, ólétta konu og tvö gamalmenni í eftirdragi :) En þetta var mjög góð ferð, fínt að hafa svona risastóran þjóðgarð hérna rétt hjá.

Ecoli sýkinging hefur haft sín áhrif á okkur eins og aðra, aðallega í því að við kaupum og borðum síður grænmeti. En þó er það nú að breytast og fer væntanlega að aukast eitthvað. En þetta er búið að vera hlægilegt mál og erfitt, þar sem fólk þorir ekki að kaupa grænmeti.

Æfingar eru að komast á rennslis stig fyrir sumaróperusýninguna Im Weisses Rössl, sem frumsýnt verður 24.Júní nk, og lítið fer að verða um frítíma. Þó ætlum við familían að skella okkur til Berlínar þann 17.Júni og hitta vini ásamt því að fara í sónar til að að láta tékka bumbubúanum. Svo er aldrei að vita nema maður skelli sér í veislu í ráðherrabústaðnum, þar sem haldin verður árlegur fagnaður. Það er því nóg framundan, sem beturfer allt skemmtilegt og jákvætt og ætla ég þar með að láta staðar numið að sinni.

Hérna eru svo komnar inn fullt af myndum frá Júnímánuði, þar sem hæst bar heimsókn ömmunar og afans.

Heimasætan myndast vel með Bastei í bakgrunni

Heimsókn, hiti og hamagangur, EHEC...og já PS3 :)

2011-06-11T00:08:00.000+02:00

Á leið upp á Landeskrone, fjallið okkar Görlitzbúa

Mamma og pabbi komu í heimsókn síðastliðna viku og Júlía var alveg í skýjunum með að hafa einhvern að leika við og fíflast með allan tímann. Það var ótrúlega gaman að sjá hvernig hún ljómaði öll að hafa ömmu og afa í heimsókn. Og ekki spillti fyrir að læra ný lög með ömmu og fá föt og hjól að gjöf.

Við fórum til Dresden í innkaupaferð, þar sem við keyptum stærra rúm handa Júlíu, hún sefur nú í því án teljandi erfiðleika, sem er alveg magnað! En hún hefur eitthvað átt erfitt með að sofa greyið og vaknar um 3-4 á nóttu vælandi yfir einhverju og einhverju, ef það er ekki af því að hún er þyrst, þá er það afþví að hún finnur ekki dudduna eða þarf að láta snýta sér :) Sem er tilbúið vandamál og tilkomið vegna þess að hún þarf alltaf að grenja svo mikið. Þetta er afskaplega þreytandi og skapar leiðinlegan vítahring fyrir okkur.

FD á Brúnni í Bastei

Heimasætan myndast vel með Bastei í bakgrunni

Fyrirsöngur og tækifræri?!??!?!

2011-06-02T23:12:00.000+02:00

Eins og ég sagði síðast frá þá söng ég fyrir hérna í Görlitz í þeirri veiku von að ég fengið kannski eitthvað bitastæðara, og það hefur nú svosem skilað sér að litlu leiti. Ég taldi næsta öruggt að ég fengi aðalhlutverkið í Der Vogelhändler, en eins og ég vissi svosem, er það ekki raunin, merkilegt hvað ég reynist sannspár þegar ég hugsa jákvætt!! Ég fæ allavega næst stærsta hlutverkið, sem er svosem ágætt, þó það geri líklegast ekkert fyrir mig. En það er allavega einhver vinna á bakvið það, og mér finnst eins og ég hafi eitthvað fram að færa loksins! Þetta er búið að vera ótrúelga leiðinleg barátta, og ég held, sannlega sagt, að þetta sé ekki rétta leiðin fyrir mig í lífinu. Ég er einfaldlega ekki ánægður með það að vera hafður að engu, þegar kemur að því að velja í hlutverk. Ég þarf kannski að kyngja því að ég sé ekki eins góður og ég sjálfur tel mig vera, sem er alltaf erfitt. En ég á allavega eitt ár eftir hérna til að bæði læra, og reyna fyrir mér. En eins og staðan er í dag er framtíðin ekki það bjartasta sem ég hef séð síðustu árin, en ég reyni í staðin að gleðjast yfir nýjum erfingja og því fólki sem stendur mér næst. En það er ekki alltaf auðvelt að sjá það jákvæða þegar það stendur svona nálægt. Mjög hallærislegt, en svona er það nú bara!!

M&P eru búin að vera í heimsókn síðan á Þriðjudag, ég er búinn að vera vinna eitthvað síðan þau komu og því ekki eins mikill tími verið aflögu. En við erum þó búinn að afreka það að fara til Dresden og kaupa rúm handa Júlíu, og keyra hér um svæðið og skoða okkur um.

Í dag er svolítð sem kallast hér í Þýskalandi, Christi Himmelfart, sem er alltaf ótrúlega fyndið fyrir okkur sem erum með klósetthúmorinn á réttri stillingu :) En í dag er líka það sem kallast MännerTag, sem þýðir að flestir ungir Þýskir karlmenn fara á fyllerí, og helst á hjólunum sinum einhvert útí náttúruna. Það er búið að vera áhugavert að fylgjast með því. En ég verð að viðurkenna að ég vissi ekki hvað var í gangi hérna, þegar ég sá þetta í fyrsta skipti. :) Hér í austrinu eru menn ekki eins trúaðir og í suðurþýskalandi, og því er dagurinn í dag bara fínn fyllerísdagur :) Ég get svosem skilið það :)

Júlía er búin að fá hjól frá Ömmu sinni og Afa, og það er augljóst að hún nýtur þess að hafa þau hérna í heimsókn, hegðunar mynstur hennar er allavega allt annað en við eigum að venjast, og stundum ekki á jákvæðan hátt, en svona er það bara :) Hjólið hefur ekki notið þeirrar náðar fyrir fyrir augliti ungfrúarinnar eins og vonast var eftir, hún vill bara alls ekki hjóla, og það verður ekki rætt frekar!

Hér er veður bara búið að vera sæmilegt (kringum 18-25°C), en um helgina er spáð um 30 gráðum og það þarf ekkert að fjölyrða um það hvað það verður flott.

Jæja meira verður það ekki í bili, myndir koma inn með næsta bloggi, stay tuned :)

Það sem engin sér...

2011-05-29T13:21:00.000+02:00

Frá síðasta bloggi hefur lítt markvert gerst, annað en að bankareikningurinn minn hefur farið úr 0 í 4500 á tveimur dögum. Þetta er frelsandi tilfinning og mikill léttir, en ég á nú líklegast eftir að greiða talsverðan skatt af um 3000 Evrum, sem gæti hugsanlega náð allt að helmingi, sem er ótrúlega sorglegt og leiðinlegt, eins og skattar eru alltaf. En samt sem áður meira en áður var til og því fagna ég ákaft.

Skattaskýrslu hefur verið skilað og samkvæmt bráðabirgðarútreikningum eigum við að fá endurgreitt um 480 Evrur, sem ég tel að verði ekki, en fínt ef satt reynist. Konan sem hjálpaði mér með skýrsluna, er mjög yndisleg og hún er núna farin í það að reyna að redda okkur barnabótum frá byrjun árs 2010, því við höfum engar barnabætur fengið fyrir tímabilið 1.Janúar 2010 til 1.Ágúst 2010. Þetta er auðvitað afar óeðlilegt, en ég bara gafst upp á að reyna að berjast fyrir þessu og þakkaði bara fyrir að fá eitthvað!!! Sem er ótrúlega bjánalegt þegar maður fer að hugsa út í það. EN skattaskýrslan er allavega frá, sem er ótrúlegur léttir!

Ég er svo búinn að frumsýna La traviata, sem var auðveldara en að borða M&M. Kannski sökum þess að ég er nýbúinn að taka þátt í því erfiðasta sem ég hef gert hingaðtil, Das Lied von der Erde. Ég lofa því að ég mun ekki aftur minnast á að það í þessu bloggi, nema ég syngi það aftur einhverntíma :) La traviata var því mín ellefta frumsýning á fyrsta ári hér í Óperuhúsinu, sem ég held að sé nú bara nokkuð gott:)

Nú ég er svo búinn að syngja fyrir hérna í Görlitz.......AFTUR!!!!! Þar sem það var greinilega ekki nóg að ég sé búinn að sýna hvað ég get!! Þeim leist ágætlega á og það gæti farið svo að ég fengi eitt aðalhlutverk næsta vetur í kjölfarið. Líklegast er Adam í Der Vogelhändler, en það fæ ég allt að vita á Mánudaginn kemur. Ég er ekki bjartsýnn, því ég er farinn að hlakka til að fá þetta hlutverk, og það er alltaf vísbending um að hlutirnir fari ekki eins og ég hefði óskað mér.

Foreldrarnir koma svo hér í heimsókn á morgun að öllum líkindum, og verða hjá okkur í viku. Júlía talar um það af og til, kannski afþví að amma og afi ætla að gefa henni hjól :) En það verður gaman hvernig sem á það er litið.

Hér gengur allt sinn vana gang. Soffía vex og vex með tilheyrandi verkjum og ég vinn og vinn með tilheyrandi verkjum :) Ég ætla að reyna að taka því rólega næstu daga, vona bara að ég þurfi ekki að vera á æfingum kvölds og morgna eins og er búið að vera. Svo var ég nú búinn að taka ákvörðun um kaup á PS3 leikjatölvu eftir tónleikana mína, en ég hef ákveðið að setja þau kaup a ís þangað til allavega 9.Júni, en þá er áætlað að Sony muni lækka verðið umtalsvert. Ég tel allavega rétt að bíða eftir því :)

Sumarfrí, svik og fyrirsöngur

2011-05-22T10:57:00.000+02:00

Það má segja að sparnaður hafi bjargað okkur í bili. Ég á að vísu von á ágætis peningaupphæð vegna tónleika síðust helgar. En ákkúrat núna er bara allt tómt, fyrir utan 250 evrur í sparnað. Þetta er afar leiðinlegt ástand, en þvímiður sjálfskapað! Nú verðum við bara að reyna að þrauka í viku í viðbót, sem er ótrúlega langur tími. En svona er það nú bara.

Þann 18.Maí lét ég loka VISA kortinu mínu. Ég tók eftir 4 færslum sem ég kannaðast ekki við, færslurnar voru í sænskum krónum og töldu samtals um 100.þús krónur. Það kom mér verulega á óvart að sjá hvað ég skuldaði mikið miðað við að ég hef lítið sem ekkert notað kortið. Ég er því búinn að láta loka kortinu og þurfti líka að senda kortið til baka til Valitor. Ásamt kvörtun. Þetta hefur skapað möguleika á ákveðnu vandamáli í sumar. En ég á lestarmiða í sumar, og þarf að nota visakortið sem staðfestingu á kaupum! Engu máli skiptir þó ég get vel sannað hver ég er með persónuskilríkjum, ef ég er ekki með visa kortið gæti þetta orðið mikið vandamál. En ég vona ekki. Það er samt búið að greiða fyrir miðann, og ég sé fyrir mér að stórvandamál verði úr þessu. Það sem verra er er að við erum að fara í sumarfrí á þessum lestarmiða, og við fengum hann á fáránlegagóðu verði. 78 Evrur fyrir lestarferð fyrir okkur 3 til Kaupmannahafnar, það verður ekki mikið ódýrara en það. Við förum þann 12.Júlí og ætlum að vera í um 2 vikur. Byrjum á að dvelja í Malmö í nokkra daga og jafnvel eittvað í Köben. Síðan er ferðinni heitir til Álaborgar þar sem við ætlum að dvelja seinni vikuna. Þetta hangir auðvitað allt saman með því að Soffía verði í ástandi til að ferðast og að við þurfum ekki að vera í einhverjum skoðunum hérna á þessum tíma.

Á næstunni hefur mér verið boðið að syngja fyrir í húsi hérna nálægt, mig langar að gera það en það er verið að leita að tenór til að syngja aðalhlutverk í léttari kantinum. Sem er kannski ekki nákvæmlega fyrir mig, en ég held að það geti samt verið áhugvert að reyna, þar sem ég nenni ekki að vera hérna lengur. Vandamálið við þetta er að þeir eru að leita að tenór frá og með 1.September nk. Sem þýðir flutningar og vesen með lítið barn nú eða stress og vesen að bíða. En laun og möguleikar fyrir mig eru mun betri. Auðvitað er þetta ekki síðasta tækifærið sem mér býðst, en ég gæti trúað því að þetta eigi ekki eftir að ganga upp þrátt fyrir góðan vilja og löngun. Ég er að fá þetta í gegnum umboðsmann konu sem ég þekki frá námskeiðunum með David Jones hér í þýskalandi. Oft eru þetta bara sambönd og aftur sambönd. Þessi umboðsmaður hringdi í mig og sagðist sjaldan hafa heyrt svona fallega tenórrödd og var viss um að hún gæti komið mér í eitthvað. Þetta er víst mjög krítisk kona og líka mjög góður umboðsmaður, þannig að þetta gæti nú verið verra. Hér er allavega allt í farvegi og þetta verður bara að gerast þegar það gerist.

Sumarið er komið með tilheyrandi hita og þrumuveðri þess á milli. Lífið gæti ekki verið betra nema ef við ættum risastórt heimili og allt of mikið af peningum :)

Leyfðu mér að vera fullur áfram!!

2011-05-15T17:36:00.000+02:00

.....svo hljóðar síðasta setning tenórsins í sinfóníunni "Das Lied von der Erde" eftir Mahler, sem lesendum þessa bloggs er líklegast orðið ljóst, að ég var að syngja um helgina. Það er væri líklega lygi ef ég segðist hafa hlakkað til að syngja þetta, því líklegast hef ég sjaldan fyllst jafnmiklum kvíða og fyrir þessa tónleika. Það sem bjargaði þessu öllu saman var að stjórnandinn Howard Griffiths er algert gull af manni, og vinnur virkilega vel með söngvurum. Svo er auðvitað hljómsveitin æðisleg. Þetta er í sjöunda skipti sem ég syng með þeim og það er alltaf jafn gaman. Fyrstu tónleikarnir voru á Föstudaginn, og gengu nú ekki alveg áfallalaust fyrir sig, þó ekki svo slæmt að upplifun fólks hefði verið neikvæð. Það eru held ég afar fáir sem geta sungið þetta og skorið í gegnum háfaðan í hljómsveitinni og ég held ég hafi ætlað mér fullmikið þar sem ég gaf allt í botn, oft á tíðum meira en ég réði við. Það varð til þess að eftir fyrsta ljóðið vissi ég hreinlega ekki hvort ég myndi ná að klára þetta, því tilfinningin í hálsinum var eins og allt sem þarf var væri horfið. Mjög óþægilegt, og ég hef sjaldan verið jafn hræddur í svona aðstöðu. En það gekk alltsaman án vandamála. Næsta dag vaknaði ég raddlaus af kvefi og óttaðist þá auðvitað um sýningu kvöldsins! En það gekk allt upp líka og hljómsveitin stillti sig í hóf í þetta skiptið, þannig að ég gat aðeins minnkað kraftinn. Ég fann fyrir gífurlegri raddþreytu í síðasta ljóðinu, og náði að klára þetta á kraftinum einum saman, held að það hafi verið fátt í þeim flutingi mínum sem kallast má fágað :) Það gladdi mig einnig mjög að sjá sendiherra okkar Íslendinga meðal áhorfenda. Ég hef aðeins kynnst þeim manni í gegnum tónleikahald mitt hér í þýskalandi og hann er mikill áhugamaður um tónlist og reynir að sækja sem flesta viðburði. Hann kaus að koma frekar á tónleika hjá mér heldur en að horfa á Eurovision :)

Konurnar á heimilinu dvöldu á meðan í Berlín hjá Telmu og Emilíu, þar sem þær vinkonurnar Júlía og Emilía léku sér eins og þær hefðu aldrei gert annað. Þær fóru í dýragarðin, þar sem margt var að sjá og upplifa. Maður verður glaður sem foreldri að geta boðið barninu upp á allar þessar upplifanir sem verða vonandi seinna ánægjulegar minningar. Bara verst að ég er ekki hluti af þessum minningum því ég var að vinna fyrir peningunum til að gera þetta allt mögulegt! En svona er það nú bara, maður fórnar einu fyrir annað á altari lífsins, takk fyrir það.

Nú tekur við stressandi skattaskýrslugerð, fyrirsöngur og æfingar á "Im Weisses Rössl" hefjast. Það er því langt frá því að vera komið eitthvað frí hér. En búið er að ganga frá miðakaupum til Danmerkur í sumar þegar sumarfríið hefst hérna í húsinu. Þar er ætlunin að hitta á ættingja og reyna að slaka aðeins á áður en slökun heyrir algerlega sögunni til næstu árin.

Í dag er rigningarlegt um að litast, og hitastigið um 14°C. Ég finn mikin mun á því að vera hér í Görlitz, og svo Frankfurt, en þar var gífurlega mikill raki og frekar óþægilegt. Hérna er bara svallt og þurrt, sem er nokkuð mikill kostur, sérstaklega á nóttunni :) Svo er bara nokkuð góð spá næstu daga, þannig að allt er gott.

Jæja meira var það ekki í bili, vona að þetta sé ekki of samhengislaust hjá mér, þar sem ég á það stundum til að nenna ekki að lesa yfir, eins og núna :) Það hefur aldrei liðið eins langur tími milli blogga hjá mér síðan við fluttum út og það hefur auðvitað sínar ástæður eins og annað. Nýjar myndir af ungfrúnni í eru væntanlegar, ég hendi þeim hér inn við tækifæri.

Austurþýskaland og 20 vikur

2011-05-01T13:47:00.000+02:00

Það er ekki alltaf auðvelt að búa í þýskalandi, þó það sé vissulega ekki sérstaklega erfitt heldur, en eins og annarsstaðar er margt hérna sem er verulega pirrandi og oft á tíðum þannig að maður bara hreinlega skilur það ekki. Það er kannski helst að nefna reykingar, hér virðist sem svo að nánast annarhver maður reyki, það heyrir til undantekninga, þegar ég geng til vinnu á hverjum degi, að ég lendi ekki á eftir einhverjum sjúklingi úti á götu, og þarf þá annaðhvort að auka hraðan talasvert til að þurfa ekki að anda að mér óumbeðnum reyk nú eða fara aðra leið eða hægja verulega á mér. Umburðarlyndi mitt gagnvart reykingum er ekki að aukast við það að búa hérna, svo mikið er víst.

Um daginn átti ég von á smá pakka frá útlöndum, og þar sem virði vörunnar var ekki skráð á pakkann, því ég fékk vöruna án þess að greiða fyrir hana, þá var hann að sjálfsögðu stoppaður í tollinum. Og ég átti þess eiginlega bara kost að sækja hann. Sem þýddi lestarferð sem kostaði mig 10Evrur og svo um 45mín labb hvora leið. Heilsbót, en ekki mjög einfallt. Ég átti reyndar von á meira veseni við að leysa pakkann út, því virði vörunnar var hvergi skráð. Ég sagði þeim einfaldlega hvað þetta kostaði og þeir tóku það bara gilt, sem kom mér verulega á óvart.

Hér er mikið að gerast næstu tvær vikurnar eða svo, lokaæfingar fyrir La traviata, mjög erfiðir tónleikar, með tilheyrandi æfingum. Ég er kominn á jaðar þess sem ég þoli, eins og venjulega. Mér líður í raun eins og allt sé að hrynja í kringum mig og að ég ráði ekki neitt við neitt. Ekki bætir svo úr að ég virðist vera að fá kvef eða einhver leiðinda veikindi, sem er svosem ekki skrítið þannig séð, þar sem tveir söngvarar hér í húsinu eru þegar orðnir veikir, og það er ekkert smá taugatrekkjandi að vita af því svona stuttu fyrir stóra og mikilvæga tónleika.

Hér hefur veður farið kólnandi og er framtíðarspáin í raun ekkert svakalega spennandi, þannig séð. Hitinn í kringum 10-13 stig og sól. Það er frekar kalt verð ég að segja.

Af barnamálum er það að frétta að við erum búin í 20 vikna sónar og þar leit allt vel út nema eitt atriði sem gæti verið slæmt en gæti líka ekki skipt neinu máli. Þannig að Soffía þarf að fara í regluleg tékk fram að fæðingu. Einnar slagæðar naflastrengir hafa verið tengdir við hjartagalla í börnum, en það á að sjást strax í ítarlegum sónar, sem við einmitt fórum í, allt leit vel út. Það þarf samt að fylgjast með hvort barnið fái nóg næringu og vaxi eðlilega. Ekki alveg það sem vantaði upp á stressið, en svona er það nú bara.

Hér er lokasýning á Carmen í kvöld, mikið er ég nú glaður að vera laus við það. Einnig er lokasýning á Fledermaus næstu helgi, sem ég mun hugsanlega fagna með kampavíni!! Djöfull verð ég feginn að losna við það hlutvek úr efnisskránni! Ég skrifaði bréf til listræns stjórnanda við húsið og lýsti í raun frati á þær ákvarðanir sem hér eru teknar, allavega hvað mig varðar og óskaði eftir svörum um það afhverju ég er ekki að fá stærri hlutverk? Ég fékk svar í gær og þeir vilja hitta mig í smá óformlegu spjalli, því listrænn stjórnandi ræður í raun ekki miklu en ég gæti hugsanlega fengið að vita eitthvað um mína stöðu hér við húsið.

Meira var það ekki í bili, góðar stundir.

Les Pâques og sumar

2011-04-24T13:58:00.000+02:00

Gleðilega páska til allra þeirra sem halda upp á það. Páskar er asnalegt orð og er komið af hebreska orðinu pesach, lýsir reyndar ágætlega því sem gerist með þá eins og annað, þeir ganga yfir :) . Í mínum huga eru páskarnir svosem ágætir, þó vissulega hafi þeir enga trúarlega þýðingu. Þetta er lengri helgi, vinni maður, "venjulega vinnu", en ég þarf að vinna í dag og á morgun, sem gerir þessa helgi svosem ekkert sérstaka eða spennadi í mínum huga. Þó bjargar góða veðrið öllu því sem bjargað verður, hér fór hitinn hátt í 25°C í gær, og við notuðum daginn og hjóluðum stóran hring hérna í bænum. Hér voru svo grillaðar lambalundir í gærkvöldi.

Ungfrúin fékk svo sín páskaegg í morgun og var auðvitað alsæl með þau. Hún er búin að vera mjög dugleg og þolinmóð. Þegar pakkinn kom, þá var henni tilkynnt að hún fengi á egg á Sunnudaginn. Síðan þá hefur hún verið að minnast á þetta af og til, og tiltekur alltaf sérstaklega Sunnudag í því tilviki, þó hún viti ekkert hvað Sunnudagur er :)

20 vikur, ræktun, skatturinn og sumarið

2011-04-18T20:44:00.001+02:00

Nú styttist í 20 vikna sónarinn vinsæla, og ætlunin er að þessu sinni að fá að vita um hvort kynið er að ræða. Ætlunin er einnig að halda þeim upplýsingum leyndum fyrir fjölskyldu og vinum :) Reyndar á það allt eftir að koma í ljós. Og líklegra en ekki að þessu verði blaðrað fljótlega á einhverjum miðlum eða öðrum fjarskiptatækjum.

S&J eru mættar á svæðið, ungfrúin hefur vissulega bætt við sig í þroska síðan ég sá hana síðast. Hún talar mjög mikið og syngur einnig mjög mikið, sem er gaman að heyra. Mikil lífsgleði í gangi og líklega gæti maður lært sitthvað af þeirri litlu. Það er búið að taka smá tíma að koma svefnmálum í samt lag, en það virðist nú allt vera komið núna. Ég sef hinsvegar verr, þá á ég við að gæði svefnsins virðast hafa minkað eitthvað. En það virðist nú líka vera jafna sig til hins betra. Eftir fréttir af heilsufari mínu, hefur reynst afar auðvelt að hætta áfengisdrykkju, bjór heyrir nú sögunni til og rauðvín tók við í einhvern tíma. En ég finn bara afar litla löngun í þetta og það virðist halda nokkuð vel. Þó veit ég ekki alveg hvað ég á af mér að gera á kvöldin, því þetta var komið í svo mikin vana. En sódavatn skilar sínu og vel það.

Ekki langt að sækja garðyrkjugenið :)

Við ákváðum að prufa að planta nokkrum fræjum af spínati og steinselju í þartilgerðan ílangan blómapott(veit ekki hvort slíkt ber eitthvað annað heiti). Það verður áhugavert að sjá hvort eitthvað komi útúr því. Hér sárvantar ferskt spínat, það er hvergi til hér í búðum. Skilst að það sé að mestu selt frosið í þýskalandi!!

Nú fer að styttast í að skila þurfi skattaskýrslu hér á bæ. Það er fínt að fá að gera það mitt í öllu stressinu, og á tungumáli sem þjóðverjar sjálfir eiga oft erfitt með að skilja. Eins og gefur að skilja veldur þetta mér talsverðu stressi, en einhverra hluta vegna finn ég ekki þennan óþægilega óútskýranlega kvíða sem ég er vanur. Skýringar er líklegast að leita í því að ég er á lyfjum sem lækka blóðþrýsting og er hættur að drekka áfengi! En maður veit aldrei!

Sumarið er enn á leiðinni, og fengu þær stöllur fyrsta almennilega sumarveðrið í dag, en það var mjög hlýtt og gott í dag og því var tekinn smá túr niður í bæ, þar sem skoðuð var nýja og stórglæsilega H&M verslunin á staðnum. Það er afar langt síðan ég hef séð H&M af þessari stærðargráðu. Þetta gladdi líka konuna á heimilinu meira en orð fá lýst, því nú er komin "óléttudeild" :)

Annars er það komið héðan í bili, komnar eru inn myndir á myndasvæðið hennar Júlíu, frá Íslandsför, og 2-3 myndbönd frá sömu för.

Líklegt þykir að næsta blogg verði um páska, sem að þessu sinni verða fátæklegir, því ég er að vinna! Annars hefði stefnan verið tekin eitthvað útúr borginni.

Fyrsta sápukúlubaðið, nú kemst ekkert annað að :)

Að vera sigurvegari í einhverju!

2011-04-10T18:34:00.000+02:00

Þriðja sýning á Candide var í dag kl 15:00 og það gekk svosem ágætlega, en ég hef nú svosem sýnt betri takta á sviðinu. Einn tónn hjá mér gekk ekki eins og ég hefði óskað, og það er alltaf ákveðið tap, maður verður einfaldlega að vera fullkominn alltaf í þessum bransa, annars verður ekki mikið úr manni. Ég fór að sjá sýningu frá Metropolitanóperunni í gær með tenórnum Juan Diego Florez, sem söngkennarinn minn kallar "eggjalausan" :), hann var vægast sagt stórkostlegur, og það eru fáir sem geta sungið það sem hann er að syngja. EN á móti kemur að hann á ekki um margt að velja af því allra flottasta og þekktasta. Söngvararnir sem voru að syngja þarna eru vissulega á toppnum og á svipuðum aldri og ég! Þetta fær mann til að hugsa að baráttan um að verða einhverntíma eitthvað sé töpuð! Heimskuleg hugsun en læðist alltaf að mér af og til og gerir mér lífið leiðara.

Hér áttum við Gunnar saman ánægjulega viku saman að spila PS3 og náðum að klára tvo stóra leiki á þeim tíma, og ég hef sjaldan sungið betur! Ég fór því að velta því fyrir mér í dag hvort það að "berjast" eins og maður gerir í þessum leikjum og hafa alltaf betur eftir mikla vinnu geti haft það að verkum að geðslagið fari ansi vel upp á við? Ég held að það sé margt til í því, mér fannst ég ósigrandi áður en ég steig á svið og hef sjaldan verið eins öruggur með sjálfan mig! Mjög þægileg tilfinning sem mig langar að eiga meira af, en er það raunhæft? Er það einhver langtímalausn, að spila tölvuleik til að koma sér í baráttuástand? Það gæti verið það. Sú lausn kostar vissulega um 300 Evrur + tölvuleikir, sem er reyndar hægt að leigja hérna ekki svo dýrt. Ég held að þetta fái nú að fara í salt í dágóðan tíma, ég held ég muni svosem ekki hafa tíma fyrir þetta, en tilfinningin var verulega góð. Natural high....það er ef skilgreining nær yfir PS3 :)

Nú eru kona og dóttir að koma aftur til mín á morgun. Það verður gaman að fá þær aftur, sumarið að koma og allt byrjað að blómstra. Það eru því vonandi ánægulegir tímar framundan, þrátt fyrir stærsta kvíðahnút sem ég hef nokkurntíma fundið fyrir tónleikum sem ég þarf að syngja í Maí.

Að lokum langar mig að deil með ykkur litlu myndbandi af krónprinsessunni á hestbaki :)
https://picasaweb.google.com/egilsdaughter/LitlaHestakonan#5593922532834627154

Candide, sumarið og PS3

2011-04-03T11:51:00.000+02:00

Í gær var frumsýnt verkið Candide eftir Leonard Bernstein, auðvitað með þýskum texta! Ég stóð mig bara vel og er nokkuð ánægður með þetta. Þó ekki með það hvað það virðist vera alltaf erfitt að muna texta, en það reddaðist einhvernvegin án mistaka í þetta skiptið sem er gott. Það getur verið pirrandi þegar velgengni á vinnustaðnum er eitthvað sem maður getur bara vonast eftir, en ekki beint unnið fyrir.

Hér má segja að vorið sé löngu komið. Frá síðasta bloggi hefur aldeilis snarhitnað, og í morgun sá ég hæstu tölur á mælinum sem ég hef séð á þessu ári. 18°C takk fyrir kl 10 um morgun :) Þetta kemur mér einhvernveginn alltaf jafn mikið á óvart og vekur alltaf upp jafnmikla gleði. En hitinn er búinn að vera í kringum 15 gráðurnar síðustu 4-5 daga, og það er ekki hægt að segja annað en að með sólinni kemur aukin gleði. Þó mikið hafi verið stressið síðustu daga. Næst hefjast svo æfingar fyrir La traviata en þar leik ég stóran þátt, en þvímiður ekki í sólóhlutverki, heldur er mikið um svokölluð "ensambles", þannig að það má eiginlega segja að ég sé í kórnum!

Ég er alveg að verða bilaður á ástandinu hérna við húsið. Eins og ég hef áður sagt frá hef ég verið að óska eftir því að ég fá stærri hlutverk við húsið, sem hefur verið mjög erfitt að gera fyrir mig. En það hefur leitt af sér að þeir hafa sagst vilja hlusta á mig til að meta það!!! Bíddu nú við, ég veit ekki betur en ég sé búinn að vera syngja fyrir þetta lið í heilt ár!!!!! Þeir vilja semsagt í raun annan fyrirsöng þar sem ég syng einhverjar aðalhlutverk! Ég er heyrði svo frá dramaturg, svokölluðum, hér í gær sem sagði mér að þeir vildu að ég syngi hlutverk Bürgermeister Schneck í Der Vogelhändler, sem kemur á næsta ári, fólki til upplýsinga, þá er þetta eitt af minnstu hlutverkunum í stykkinu!!! Af þremur tenórhlutverkum sem eru í boði fékk ég það langminnsta, ég var í raun búinn að sætta mig við að taka það næst minnsta því það er svosem ágætis hlutverk, þó það sé ekki aðalhlutverk. En þeir virðast ætla að ráða gestasöngvara í hin tvö hlutverkin! Ég veit ekki hvort ég á að hlæja eða gráta!! Þetta er ekki til þess fallið að auka ánægju mína í starfi, nú eða gefa mér einhverja von fyrir framtíðina, en svona er þetta bara. Það eina sem ég get huggað mig við er að ég er næst launahæsti söngvarinn við húsið :) Það er þó búið að segja mér að þeir vilji að ég læri aðalhlutverkið bara til öryggis, þannig að það kann svosem eitthvað að gerast þar. En í grunninn er þetta samt mjög særandi fyrir mig og ég á bara ekki til eitt einasta orð til að lýsa vanþóknun minni á þessu skítaliði sem hér stjórna.

Að öllu jákvæðari fréttum: Gunnar vinur minn kíkti hér í heimsókn á Föstudaginn og ætlar að vera héna í nokkra daga, hann er þegar búinn að kíkja á tvær sýningar, og við spilum tölvuleiki þess á milli :) Fyrir valinu varð fyrst "Army of Two" sem er afar hressandi leikur þar sem tveir geta spilað í einu, sem er alltaf gaman :)
Svo á ég von á óléttu konunni minni og fjörugu dótturinni þann 11.Apríl, það er því margt að hlakka til.

Ég sendi sumarstrauma til allra komust hingað í lestri, og vona að næstu dagar verði ykkur góðir. Þangað til næst..

Er sumarið á leiðinni?

2011-03-23T12:59:00.000+01:00

Hér er að byrja að grænka og páskaliljurnar(held þetta sé kallað það) að byrja að spretta uppúr grösum. Hér sér hægt og rólega fyrir endan á vetrinum, þó það sé nú ekki alltaf hægt að gefa sér neitt slíkt þegar kemur að því. Hitinn hefur verið á bilunu 7-14 gráður síðustu daga og maður þarf ekki lengur að fara í þykkri dúnúlpu í vinnuna :)
Júlía er búin að fá pláss í leikskóla 1.Nóvember, sem er allt of seint! En ég fór og tékkaði á tveimur öðrum skólum í nágreninu og á öðrum staðnum er engin séns að fá pláss, en á hinum gæti það gerst í byrjun September. Óvissan er mikil. Hér er ætlast til að börn séu mætt fyrir kl 9 á morgnanna og plássið kostar að vissuleiti sitt, 4,5 tímar eru á 50 Eur, 6 tímar á 74 Eur og 9 tímar á 112 Eur. Geri ráð fyrir að þetta sé sambærilegt og á Íslandi, en það er sama, þetta verður að gerast og til þess erum við að fá Kindergeld geri ég ráð fyrir :)

Heilsan er skrítið fyrirbæri og ég sem skyndilega komst á gamals aldur á einum degi, tek nú daglega blóðþrýstingslyf og magasýrulyf!! Þetta er alveg magnað! Ég hef þó tekið ýmislegt í gegn hjá mér í kjölfarið, eins og brauðát, bjórdrykkju og sykurneyslu. Er ekki frá því að Eplaedikið eyði sykurlöngun! EN það þarf svosem ekkert að vera, því ég drekk orðið líka um 2-3 lítra af vatni á dag með edikið blandað samanvið, og vatnið eitt og sér getur haldið haldið svona sykur löngunum niðri! En svona er það bara, ég reyni og reyni, og það verður alltaf erfiðara og erfiðara. Velkominn á gamalsaldurinn Egill minn!

Af vinnumálum er lítið að frétta annað en að síðasti fasi æfinga fyrir Candide er að hefjast, það er sá fasi þegar æfingum á einstaka þáttum er hætt og einbeitingin komin á að renna stykkinu í gegn, helst í búningum og með öllu því sem tilheyrir. Seinnipartinn í dag hefst fyrsta svoleiðis æfingin. Í gærkvöldi var svo sitzprobe, en það er fyrsta æfing með hljómsveit, þar stóð ég mig bara vel og uppskar mikið klapp, sem er óvenjulegt :) En þetta gekk bara vel og ég fagna því.

Nóg um blaður, hérna er vormynd í lokin, góðar stundir.

Vídeóin sem búið var að lofa :)

2011-03-18T16:29:00.000+01:00

Fyrsta vídeóið er frá óperuballinu hérna í Görlitz, þar sem ég fór með hlutverk Caramello, sem sjálfur bregður sér svo í hlutverk gondólaræðarans. Seinna vídeóið er svo úr Litlu Töfraflautuni, sem er sýning fyrir börnin á staðnum :)

Þetta er að sjálfsögðu ekki fullkomið eins og maður vildi, en ég er nokkuð sáttur samt sem áður :) Vona að þið verðið það líka.

Greining, lyfjataka, vellíðan?!

2011-03-13T12:49:00.000+01:00

Er til eitthvað sem heitir tilviljun, eða eru bara til atvik sem maður á allajafna að taka eftir og taka mark á. Ég hef oft hugsað um það hvernig þetta virkar allt saman, og ég held sveimér þá að ef maður er duglegur að taka eftir sínu nánasta umhverfi, og bregðast svo við því á ábyrgan hátt, þá sé manni borgið. Ástæða þessara skrifa er sú að ég gerði einmitt það, í Xsta skipti, og það virðist hafa borgað sig enn og aftur.

Forsaga málsins er nefnilega sú að: frægur Íslendingur lést fyrir stuttu, hann var á mínum aldri, svo var það tveggja barna faðir nýfluttur inn í einbýlishúsið sitt með fjölskyldunni sinni sem lést heima hjá sér, Hilmar Örn, fór í opna hjartaaðgerð til að laga þar fyrirliggjandi vandamál og svo fékk einn af mínum góðu vinum hjartaáfall(þó ekki af alvarlegu gerðinni). Þetta varð til þess að ég fór og lét tékka á mér. Það átti vissulega líka grunn í því hvernig mér hefur liðið lengi og var í raun upphaflega út af öðrum óskyldum vandamálum sem þó virðast tengd. En niðurstöðurnar voru bæði sláandi og á sama tíma mikill léttir fyrir mig. Ég var mældur með háþrýsting á 1.stigi (2.stig er lífshættulegt), ég fékk þá einfaldlega bara einhverjar töflur sem ég á að taka alltaf á morgnanna, og ég er búinn að vera að því núna og er ekki frá því að líðanin sé allt önnur. Kvíðinn hefur minkað snarlega og ég á aðeins auðveldara með að einbeita mér, og læra. Ég vissi það svosem alltaf að þetta væri ekki eðlilegt, þetta einbeitingarleysi og ókyrrð sem mér hefur alltaf þótt ég upplifa. Svo læri ég það af móður minni að háþrýstingur er hrikalega ættgengt, því mér skilst að amma og afi heitin í Kópavoginum hafi bæði verið á þrýstingslyfjum hálfa æfina. Mér hefur líka lærst að dætur bera arfgengið frá föður sínum til sona sinna. Þannig að það er ekki óeðlilegt að svona sé ástatt!

Nú fleira kom út úr rannsókninni, en ég er með eðlileg neðri mörk á blóðþrýsitingi sem er mjög gott að vita því það er mun alvarlegra ef neðrimörkin eru of há. Eins mældist skjaldkirtilshormón vel yfir eðlilegum mörkum, en það er ekki víst að það sé eitthvað til að hafa áhyggjur af. Blóðprufa verður endurtekin og ég fæ vonandi að sjá lægru tölur. Allt annað er eins og best verður á kosið, ég á því ekki að þurfa að hafa of miklar háhyggjur af þessu í bili. En ég mun þó samt halda tímanum mínum hjá geðlækni svona til að strauja yfir andlegu hliðina á þessu öllusaman.

Ég er byrjaður að skoða leiðir til að græja þetta án lyfja og fyrstu skefin var að safna að mér hvítlaukstöflum og Eplaediki. Þetta hef ég svo verið að innbyrða. Það kemur mér á óvart að ég hafi ekki áður heyrt um undralyfið Eplaedik!! Þetta á bara að vera lausnin á ansi mörgu, allavega er afrekalistinn langur, þó margt af því sem þar kemur fram er ekki vísindalega sannað :) Þetta er ódýrasta undrameðal sem ég hef fundið! Og listinn yfir það sem það á að geta hjálpað við er ansi langur. Ég er því byrjaður að drekka þetta reglulega. Getur allavega ekki skaðað. Mörgum finnst bragðið hræðilegt, en ég hef alltaf verið hrifin af þessu edikbragði, svona sýrubragði :) Rosafínt að blanda þessu í kolsýrt vatn og þá er maður komin með fínan og hressandi drykk. Ég hef ákveðið að prufa að hætt að taka magasýrutöflurnar mínar í nokkra daga til að kanna virki undralyfsins :) En það á að taka um 2 vikur með daglegri neyslu að koma meltingunni í lag og lækka blóðþrýstinginn!

Af vinnuvettvangi er það helst að frétta að ég frumsýndi á fimmtudaginn mína 9undu frumsýningu hér í Görlitz, en það var Litla Töfraflautan eftir Mozart. Mjög skemmtilegt að taka þátt í svona barnasýningu. Ég hendi inn vídeói á næstu dögum. Ég ákvað að taka þetta upp fyrir dóttur mína :) hún er of ung til að mega koma á þetta, en kannski á næsta ári má hún koma.

Ég bíð enn svara við því hvort mér verði boðin einhver stærri hlutvek hérna við húsið á næsta tímabili. Ég er í raun búinn að gefa upp alla von um að það verði eitthvað af því en þá er það bara þannig og ég get farið að hugsa um eitthvað annað, eins og tildæmis allan tímann sem ég fæ þá að eiga með nýjum fjölskyldumeðlim :)

Þangað til næst, góðar stundir.

Er sagan endalausa í raun endalaus?

2011-03-05T21:33:00.000+01:00

Það er kannski rétt að byrja á því að henda hér inn núna að hérna á Biesnitzerstrasse 31, er von á 4ða einstaklingnum í fjölskylduna. Settur dagur er 4.September, og það verður gaman að sjá hvort það stenst, því þetta virðast vera jafn nákvæm vísindi og jarðfræði :) Erfiður tími fyrir okkur, en vonin er auðvitað sú að þetta smelli allt inn í hefðbundin form. Það er ekki laust við að kvíðinn byrji að setjast að, eftir reynslu fyrsta barns!!

Merkilegt er svo að segja frá því að í gær söng ég aðra sýningu mína á árinu!! Sem er magnað þegar maður lítur til þess að nú er Mars. Textarugl gerði þetta að leiðinda sýningu í mínum huga, en það reddaðist allt án þess að fólk tæki eftir því held ég :)

Í kjölfar frétta af heilsufari fólks, og líferni mínu og andlegu ástandi ákvað ég að leita mér lækninga. Ég hef, svo lengi sem ég man eftir mér þjáðst af óútskýranlegum kvíða, sem hefur reyndar aldrei truflað mig neitt stórkostlega í mínu daglega lífi. En mér hefur fundist þetta vera að versna og ég hef drukkið áfengi til að halda þessu niðri (ekki ólíklegt að vítahringur hafi skapast) :) Frekar óeðlilegt í mínum huga, en svona er þetta bara. Þessi kvíði hefur haldist niðri við það að ég hef haft mikið að gera, en nú þegar ég er einn í kotinu, og hef nægan tíma til að hugsa, þá fór þetta allt af stað aftur. Ég fór því til læknis sem ætlar að senda mig strax í allar mögulegar og ómögulegar rannsóknir, sem er reyndar eitthvað sem ég líka oft velt því fyrir mér að gera. Sjálfur hef ég fylgst vel með eigin blóþrýsingi og hann er alltaf fullkominn! Sama er að segja um blóðsykurinn. En ég veit ekkert um kólestrólið, lifrina, nýrun og skjaldkirtilin, sem gætu öll átt þátt sinn í þessu. Þetta ástand mitt gæti því auðvitað átt sér líkamlegar ástæður sem er vert að rannsaka. Ég hef verið boðaður í blóðprufur og hjartalínurit á þriðjudag, auk þess sem ég þarf að fá einhvherja græju festa við mig sem ég þarf svo að vera með í einn sólarhring. Ég fékk svo líka ávísun á geðlækni sem ég mun að sjálfsögðu nýta mér, bara spurning hvernig það á allt eftir að ganga á þýsku!! :)

Í millitíðinni fékk ég nokkrar litlar bláar töflur af Lorazepam sem á að vera svaka fínt stuff. Er búinn að prufa að taka það svona þegar ég finn kvíðaáhrif, segi nú ekki að mér finnist það virka, en ég finn svona mild áfengisáhrif og verð þreyttur, auk þess sem ég steinsofna á kvöldin :) En þetta er ávanabindandi lyf og því hef ég hætt inntöku þess í bili, með tilheyrandi kvíðaröskunareinkennum :) Ég auðvitað líka byrjaður að hreyfa mig meira og borða hollari mat, sem verður líklegast bara bóla eins og alltaf, en ég er þó allavega að reyna.

Heilsufar kvenkynsins í litlu fjölskyldunni er slæm þessa stundina, báðar búnar að vera með leiðinda kvef og hita sem er alls ekki gott mál, sérstaklega fyrir Soffíu. Sú litla harkar þetta nú af sér eins og allt annað. Hún vill mjög gjarnan spjalla við pabba sinn í símann, og byrjar samtalið alltaf á "stóra stóra flugvélin", hún man ennþá stundina þegar hún sagði bless við pabba sinn á flugvellinum og henni var þá sagt að ég væri að fara burtu í stóru flugvélinni :) Mögnuð þessi litlu skott :)

Í næsta bloggi langar mig að sýna ykkir smá vídeó af mér í action á sviðinu :) Á reyndar eftir að sjá myndirnar sjálfur, en það gekk ágætlega og ég vona að það verði sýningarhæft :)

Þangað til næst, góðar stundir.

Er ég kominn heim? Íslandsferð og annað í þeim dúr.

2011-02-27T16:36:00.000+01:00

Görlitz heilsaði mér með ískulda, úti var um -4°C og innandyra voru þær +6°C. Þannig að það var bara beint í hlý föt og að ofninn í svefnherberginu settur í gang. Núna hefur hitin náð 10°C innandyra og er orðið nokkuð bærilegra. Ég hóf reyndar þýskalandsferðina á að heimsækja Ásgeir Pál í Halle, svo brunaði ég á Mercedes E-Klassanum, sem ég var uppfærður í, heim til Görlitz.

ekkert smá ánægð með voffann

Íslandsferðin var mjög góð og ég náði að gera allt það sem ég ætlaði mér að gera:

Borða rækjusamloku
Borða roastbeefsamloku
Borða Nonnabita
Rækju smörrebröd (heimagert)
Akureyring á Skalla
Íslenskur bjór
Humarsúpa

Að fá sér súkkulaðirúsinur

Ungrúin naut sín vel hjá ömmu og afa í Kvistholti, og fékk súkkulaðirúsínur hjá lang-afa í Hveratúni, hoppaði í pollum, lék sér í snjónum og hitti ýmis dýr sem fór afar vel í hana.

Við Soffía ákváðum að gera vel við okkur og skrá okkur inn á hótel í eina nótt og amma og afi pössuðu á meðan. Við fórum í nudd og spa og svo út að borða, þannig að það var stórkostlega fínn dagur og kvöld. Ég kom líka fram sem gestur á hádegistónleikum í Íslensku Óperunni, þar sem ég söng með góðu fólki skemmtilega dagskrá :)

HOPPA!

Tíminn leið í raun allt of hratt, en ég naut hans, þannig að varla er hægt að kalla það tap :) Núna eru þær mæðgur farnar norður í land og dvelja þar í einhvern óákveðin tíma. Það er strax kominn upp söknuður hjá mér, og það er alveg merkilegt hvað maður verður háður því að hafa fólkið hjá sér. En í staðin hef ég meiri tíma til að undirbúa og vinna að framtíðarverkefnum sem er líka mjög gott.

Ég átti samtal við óperustjórann hérna áður en ég fór til Íslands til þess að láta í ljós óánægju mína með vinnubrögðin hérna, sérstaklega því sem snýr að loforði sem mér var gefið við undirritun samnings, sem snérist um að mér yrði boðið stærra hlutverk seinna árið mitt hérna. Það hefur ekki gengið eftir og stóð ekki til síðast þegar ég vissi. Ég vona bara að ég hafi náð að koma að góðum rökum á framfæri, því það er mikilvægt fyrir mig að fá einhver stærri hlutverk á efnisskránna mína.

Rétt áður en við lögðum af stað til landsins, birtist flennistór mynd af mér í Sächsische Zeitung, þar sem var verið að fjalla um óperuballið, þar sem ég fór með eitt aðalhlutverkanna. Hér fyrir neðan má sjá þá mynd.

Að auki eru komnar inn fullt af nýjum myndum í Albúmið hennar Júlíu

Fyrir hugasama eru líka komnar skemmtilegar HDR myndir í Albúmið mitt

Caramello syngur Komm in die Gondel

Að heimta, stress og kvíði

2011-02-11T16:22:00.002+01:00

Sem Caramello í Nótt í Feneyjum

GLEYMDIST
Nýjar myndir af ungfrúnni má finna hér

Á morgun er Óperuballið haldið hér í Görlitz, mikið hefur verið æft og smá þreyta að gera vart við sig, en langt í frá að þetta sé að buga mann. Ég stíg á svið sem Caramello út Nótt í Feneyjum og fæ að syngja það flottasta úr óperettunni, sem ég held að sé bara fínt mál. Ég hef allavegana verið að fá mikið hrós frá kollegum og sumum af stjórnendunum, sem er gott mál, ég hef þó ekki fengið nein viðbrögð frá aðalstjórnanda hússins, sem þó hefur horft tvisvarsinnum á mig syngja þetta aðalhlutverk. Það kom loks að því að ég fékk fund með honum, og einn kollegi minn hér í húsinu sem hefur verið hérna í 30 ár, kom með mér til að gæta að því fyrir mig að ég komi mínu á framfæri á réttan hátt og að það verði engin misskilningur. Stressið var að drepa mig fyrir þennan fund, því maður vill ekki vera sá sem er að tuða og væla, en ég held samt að þetta hafi allt farið vel, þó held ég að afar litlu verði breytt, það kann þó að gerast að ég fái allavega að læra einhver aðalhlutverk, þó ég syngi þau ekki á sviðinu. En það er strax betra en að vera bara fastur í því að syngja buffo tenór rullur sem gera nákvæmlega ekkert fyrir mig. Ég fékk þær skýringar að ég væri ráðin hér sem buffo tenór og ég myndi í raun bara fá að syngja þau hlutverk, sem er ótrúlega hallærislegt og þrönghugsað af húsinu, en ég get svosem vel skilið það að vissu leiti.

Á Mánudag er svo fyrirhuguð heimferð og allt lítur vel út hvað veður varðar, þannig að það ætti ekki að stoppa þetta af. Ég verð svo með í hádegistónleikum Íslensku Óperunnar 22.Febrúar og flýg svo aftur út 25. Kona og dóttir verða eftir á landinu í einhverja mánuði, þar sem að hér er afar lítið að gera.fyrir þær, eins og áður hefur komið fram.

Við sjáums væntanlega bráðum, og þangað til þá, góðar stundir.

Stormasamt í helvíti

2011-02-04T18:45:00.001+01:00

Ýmislegt hefur gerst hérna síðustu daga, samt ekki neitt sérlega áhrifaríkt fyrir framtíðina, en áhugavert engu að síður. Það fór svo að hinn tenórinn hérna í húsinu þurfti að taka sér 13 daga veikindaleyfi vegna of mikils álags og mikillar hættu á að eyðileggja á sér röddina. Hann hafði margtalað við stjórnendur hér um að gefa sér frí, þó ekki væri nema í einn dag! Það var ekki einusinni hlustað á það. Þannig að nú er hann veikur fram að vetrarfríi. Sem þýðir að húsið hefur þurft að aflýsa einni stórri sýningu og þurfa að finna staðgengil fyrir hann í tvær sýningar í viðbót. Ótrúlega gáfuleg vinnubrögð hjá stjórnendum hér. Að sama skapi er það svo að ég óska mér afar heitt að fá meira að gera, en það virðist bara ekki ætla að gerast. Og þegar ég meina meira að gera, þá meina ég ekki að það sé komið til mín og spurt hvort ég vilji ekki læra heilt hlutverk á 5 dögum með fullt af töluðum texta, 2 arúm og 3 dúettum. Ég sagði einfaldlega bara þvert nei. Ég er búinn að leggja mikið á mig að læra mitt hlutverk, sem er í raun aðalhlutverkið, allavega syngur þekktustu melódíurnar. Ég hef samt á tilfinningunni að ég verði látin taka hitt yfir sem er ekki til að draga úr stressinu. Ég hef komið mér upp ágætis kerfi, en það er einfaldlega að kunna mitt 100% og kunna það í tæka tíð, þannig er maður búinn að koma í veg fyrir stress, það er fátt eins leiðinlegt og truflandi og breytingar á síðustu stundu. Svo ég tali nú ekki um vanvirðinguna við þá sem eru að gera sitt besta.

Allavega ég er á leiðinni, vonandi fyrir vetrarfrí, að tala við framkvæmdarstjóran hérna um að ég sé ósáttur við að fá ekki meira að gera. Ég vil einfaldlega fá tækifæri til að sýna mig, eins og var búið að lofa mér. Ég er mjög stressaður fyrir því að gera þetta, því ég þoli ekki að þurfa að vera með einhver leiðindi, ég hef verið að standa mig vel, allavega held ég það, og ég skil ekki að þeim detti ekki í hug að gefa mér einn séns. Ég kvíði allavega þessu viðtali og er þessvegna ekki búinn að panta tíma ennþá!! Umboðsmaðurinn vill ekkert gera og segir að ég verði bara að græja þetta sjálfur, sem er ansi skítt, miðað við það sem ég er að borga honum í hverjum mánuði. Ákvörðun um heimferð stendur því enn að svo stöddu.

Allavega sýningin sem átti að vera á morgun, fellur niður vegna veikinda og við familían ætlum að reyna að skella okkur í stutta borgarferð til Dresden í fyrramálið.

Það er frá litlu að segja í Júlíumálum, hún bara þroskast hratt og lærir enn hraðar. Það verður áhugavert að skilja hana eftir hjá ömmu og afa í sveitinni. Hún hefur ekki verið í pössun neinstaðar mjög lengi áður, það verður líklegast einhver mömmusýki, en það hlítur að reddast. Þegar maður skammar hana núna þá hlíðir hún, og labbar ótrúlega pirruð inn í herbergið sitt. Skellir nú samt ekki alltaf hurðum :)

Margt er stundum líkt með skyldum, þó ekki alltsaman :) Hérna erum við c.a á sama aldri.

Snúður og Snælda

2011-01-29T21:03:00.004+01:00

Var að lesa Snúð og Snældu fyrir ungfrúnna um daginn, sem oft áður og komst þá að því að það er ekki einleikið að snúa á lært atferli, ekki endilega að það sé slæmt. En fyrir þá sem ekki þekkja Snúð og Snældu, sem eru kettir í barnabókmenntum, þá er Snúður hvítur á lit og Snælda er svört, og þó ég sé búinn að lesa þetta nokkrum sinnum fyrir ungfrúnna, þá ruglast ég samt alltaf, mér finnst bara algerlega ómögulegt að þetta sé svona. Auðvitað á Snúður að vera svartur og Snælda á að vera hvít, það er bara þannig, sama hvað femínista vitleysingar segja!! Ég er að reyna að lýsa myndum í bókinni og ruglast statt og stöðugt, þetta er svona eins og sálfræði tilraunin með litina, þar sem blár litur er sýndir með textanum "grænn" og svo framvegis, maður einhvernvegin á erfitt með að meðtaka þetta! :) En sama hvað ég er auðvitað orðinn vanur þessu núna, en þetta tók á að læra þetta.

Það ber kannski helst að inn eru komnar myndir fyrir Janúar mánuð í albúmið hennar Júlíu fyrir þá sem það þekkja :) En hér er einföld leið fyrir þá sem eiga erfiðara með að muna :)

Internetið og Júlía

2011-01-26T14:48:00.000+01:00

Internetið small hér inn fyrir um viku síðan. Það gekk auðvitað ekki áfallalaust fyrir sig, þar sem við áttum að fá þetta upp á mánudegi, en ekki kom það. Ég hringdi því í Telekom til að láta vita af þessu, þar fékk ég þau svör að þau sæju ekki að neitt væri en ætluðu að láta tæknimann í málið strax í fyrramálið. Ég fékk svo SMS snemma á þriðjudagsmorgun um að tæknibeiðninni minni hefði verið lokað, en ekki datt þetta í gang. Ég hringdi aftur og kvartaði, mér var sagt að tæknimaður myndi hafa samband við mig fljótlega. Ég fékk svo símtal upp úr hádegi frá tæknimanni sem sagði að þeir myndi græja þetta milli 17 og 20, ég samþykkti það svosem þar sem ég hafði ekkert annað val. En svo uppúr 15 þá datt þetta í lag. Ég reyndi að hringja í Telekom til að afboða tæknimann, en það gat engin gert neitt eins og venjulega. En svo kom engin tæknimaður, þannig að þetta leystist allt að sjálfusér, og engin gat séð að nokkuð hafi verið gert :) En við erum allavega með netið núna, ekki endilega betra en það sem var áður, en heldur ekki verra, þannig að við vælum ekkert yfir því. Er samt ekki frá því að Youtube virki örlítið betur en áður, og straumur frá Íslandi er líka í fínu lagi þannig séð.

Hér hefur mikill pirringur verið að gera vart við sig hjá ungu dömunni, líklegast vegna aðgerðaleysis, en gæti haft eitthvað með það að gera að hún er hætt að sofa á daginn!! Eðlilegt hjá barni á þessum aldri? Það skal ég ekki segja, en hún er allavega að fá þessa 10-12 tíma í svefn sem hún á að fá, hvort það svo sé verra að hún taki það allt á nótunni veit ég ekki. Hún vaknar allavega með okkur uppúr hálf 9 á morgnanna og vakir svo allan daginn og er hress og kát. Stundum hefur hún þó lognast útaf milli 17 og 18 og þá fær hún að hvíla sig aðeins, en við þurfum að vekja hana fljótlega til að hún sofi nú eitthvað um nóttina, en það hefur aldrei verið neitt vandamál. Hún gekk hér um gólf um daginn og tautaði "Slæmar fréttir, slæmar fréttir!!" Ekki hef ég hugmynd um hvar hún hefur heyrt þetta, því þetta er ekki beint eitthvað sem við erum að segja dags daglega, ég held meira að segja að við höfum aldrei sagt þetta. Það var því alveg ótrúlega fyndið að heyra þetta litla skott labba um og tauta þetta :) Hún situr stundum inni í herberginu sínu og er að lesa fyrir dúkkurnar sínar í bók. Við þurfum líka alltaf að passa vel upp á að allt sé rétt gert þegar hún fer að sofa, annars fáum við að heyra það. Allir bangsarnir þurfa að vera til staðar, auk sængur og kodda þarf hún líka að vera með teppið sitt. Svo er algerlega ómissandi að fá sér vatnssopa áður en gengið er til náða og það úr Hello Kitty vatnsflöskunni. Hún reynir ítrekað að ljúga að mér að hún ætli bara að fá duddurnar til að geyma þær, alls ekki setja í munninn, bara "geyma við brjóstið" eins og hún orðaði það sjálf.

Atvinnulega gengur allt vel, þrátt fyrir ýmislegt bull í æfingaplani, en svona er það bara, ég er að fá borgað fyrir þetta og nenni ekki að vera væla allt of mikið yfir því.

Þema Janúarmánaðar er "gleraugu". Góðar stundir þar til næst.

Komst í gleraugun hennar móður sinnar og fannst það mikið sport :)

3D gleraugun hans pabba eru líka vinsæl :)

og svo eru það auðvitað gellugleraugu hennar hátignar :)

Nýtt, sjóðheitt vídeó

2011-01-23T22:41:00.000+01:00

Nýtt vídeó hefur nú litið dagsins ljós, það má finna í albúminu hennar Júlíu.

Egill! Hættu nú!

2011-01-21T21:04:00.001+01:00

Hér er byrjað að kólna og snjóa aftur, maður var nánast kominn í vorfíling því veðrið var bara orðið það gott. En nei aldeilis ekki, hér er aftur byrjað að snjóa og hitinn kominn í -3°C, sem er alveg ótrúlega leiðinlegt. En svona er það nú bara það er ekki hægt að ætlast til þess í janúar að það sé komið vor :)

Héðan er svosem lítið að frétta, nema að ég fór á fyrstu æfingu fyrir Candide í gær og það er sko ekki neitt til að hrópa húrra fyrir, því ég þarf að taka að mér afar lítl hlutverk, kórhlutverk, og ég, ásamt öðrum kollega í húsinu þurfum að standa allan tíman með kórnum í senunni og standa þar eins og fífl og syngja bara okkar örfáu tóna en að öðruleiti bar með lokaðan munn og það er ótrúlega erfitt að standa í þessu rugli. Í dag fór ég hinsvegar á æfingu fyrir einu aríuna mína í stykkinu, það gekk mjög vel og leikstjórinn hafði það sérstaklega á orði hversu fallega rödd ég hefði og hversu vel ég skilaði mínu! Verst að þessi sami leikstjóri, tók út hina aríuna mína sem er ein af þeim vinsælli úr verkinu! Algerlega óskiljanlegt og hálfvitalegt!! Gerir það að verkum að ég hef ótrúlega lítinn áhuga á þessu verki og þvímiður hef ég ekki áhuga á að leggja mikið á mig fyrir þetta, en ég mun auðvitað samt gera það, ég er ekki í því að eyðileggja fyrir öllum öðrum með neikvæðni og leiðindum, og mér líkar ekki þannig fólk, en ég hef rétt á mínum skoðunum og tilfinningum og mun halda þeim að mestu fyrir mig :)

Fyrirsögnin vísar í nýjan stjórnanda heimilisins, sem segir þetta við pabba sínn ef hún er ekki sátt við að hann sé að stoppa sig af eða gera eitthvað sem hún ekki fílar. Mér finnst þetta drepfyndið, og geri í því að stríða henni bara til að framkalla þessi viðbrögð :)

Bóndadagur gekk í garð án minnar vitundar en ég fékk dýrindis franska súkkulaðiköku með vanilluís í kaffinu í dag ásamt blómvendi og bjór, sem varð til þess áttaði mig á þessu :) Fínn dagur í dag. Þó hef ég mikið verið að snúa fyrir mér framtíðinni og reyna að átta mig á því hvað sé rétt/best að gera á næstu árum. Ég er ekki ánægður eins og staðan er í dag, þó ég sé að fá borgað ágætan pening fyrir að vera heima hjá mér og njóta samvista við fjölskylduna mest allan tímann, þá er ég bara þannig að ég kann ekki við að vera fá borgað fyrir að gera lítið sem ekkert!! Ég vil fá meira að gera og ég vil fá að reyna mig, ekki bara syngja smáhlutverk sem allir geta gert! En það sem er gott við þetta er að þetta er að móta og einfalda lífsviðmót mitt og ég á auðveldara með taka ákvarðanir. Ég stend ennþá við þá ákvörðun að vera á heimleið í lok árs 2012. Vonandi breytist samt eitthvað sem veldur því að ég endurskoða þá ákvörðun.

Meira var það ekki í bili, meira síðar.

Það sem koma skal......held ég!

2011-01-14T12:37:00.000+01:00

Þá er æfingum fyrir óperuball lokið, allavega í bili. Ég fagnaði því með því að verða aftur veikur, reyndar myndi flest venjulegt fólk ekki kalla þetta veikindi, en ég get ekki unnið þegar svona er ástatt og það er ótrúlega leiðinlegt og erfitt. Eins og áður hefur komið fram, þá verð ég afar sjaldan veikur, en einhverrahlutavegna hef ég tvívegis orðið raddlaus af veikindum síðustu mánuði, og það er enganvegin skemmtilegt!! Sami hóstinn er kominn upp og áður ásamt hæsi og rugli.. Ég get ekki tengt þetta beint við ranga raddbeitingu, heldur kannski frekar við næringarástand og þétt æfingaplan. Núna tekur svo við aðeins meiri rólegheit, allavega næstu vikuna eða svo. Svo á ég nú von á að þetta þéttist aftur. Fyrsta sýning á nýju ári er ekki fyrr en 5.Febrúar nk. Svo er óperuballið á afmælisdaginn minn 12.Febrúar og svo þann 14. verður farið til Íslands í vetrarfríinu. Svo var ég að frétta eftir mjög óformlegum leiðum að það gæti farið svo að ég fái eitt aðalhlutverk á næsta tímabili, en ég trúi því ekki fyrr en ég sé það skrifað. Ef ekkert gerist þá er ég bara á leiðinni heim, en ef þetta gengur eftir gæti ég fengist til að íhuga að vera lengur. En þetta eru auðvitað allt bara hugsanir dagsins í dag. Þetta gæti breyst með stuttum fyrirvara.

Rétt í þessu var ég svo að fá símtal frá framkvæmdarstjóra sinfóníuhljómsveitarinnar í Frankfurt(Oder), þar sem hann var að biðja um upplýsingar í samninginn vegna "Das Lied von der Erde". Ég fæ semsagt ágætlega borgað, svosem ekkert til að fara yfirum yfir, en ég er ánægður með þetta. Veit reyndar ekkert hversu mikin skatt ég þarf að greiða af þessu eða hvernig það virkar, en það þarf víst að koma í ljós eins og allt annað. Ég get samt ekki neitað því að um mig fór sterkur stress hrollur, því ég kvíði þessu meira en flestu öðru sem ég hef gert á ferlinum.

Hér er orðið ansi hlýtt, og í dag er um 9 stiga hiti sem er bara nokkuð fínt, allur snjór farinn og nú tekur við rigningartímabil, sem á líklegast eftir að endast vel fram í Febrúar. En ég fagna því að snjórinn er farinn! Vodafone er búið að klippa á tenginguna okkar, 3 dögum fyrir lok samnings!! Helvítis Vodafone! Ég birti þetta blogg því í gegnum símann minn fína sem getur allt :) Við eigum svo von á að T-mobile netið detti inn á Mánudag.

Svo ein í lokin :)

Tolix

2011-01-08T08:14:00.000+01:00

Mkið hefur gengið á á æfingum síðustu daga, margir eru veikir og því hef ég þurft að vera meira á æfingum en annars. En það er bara gott mál, ég er allavega búinn að læra mitt algerlega núna og þetta er bara spurning um að halda þessu við. Fyrsta arían sem ég syng er mjög erfið, ekki raddlega þó, heldur er hún mjög hröð og mikill texti. Ég hef hvergi fundið upptöku af þessari aríu í þeirri mynd sem ég þarf að syngja hana, en það er líklega vegna þess að þetta er nánast ósyngjanlegt. Það er mjög erfitt að ná andanum í þessu og til að bæta gráu á svart þarf ég að hreyfa mig svolítið með þessu :) Svosem ekki slæmt út frá heilsufræðilegu sjónarhorni, ég hef verið með léttar harðsperrur síðustu daga. Í gær fór ég svo á æfingu vegna Lied von der Erde, og það var síður en svo létt eða til að auka bjartsýni mína á það sem framundan er. Þetta er svínerfitt stykki og líklega það erfiðasta sem ég hef nokkurníma þurft að syngja!! Ég verð bara að ná þessu á þann stað að það sé allavega aðeins léttara, en kvíði gerir nú vart við sig því þó ég hafi nægan tíma þá er ekki víst að það verði nóg!

Júlía Freydís hefur verið að gleðja foreldra sína með skemmtilegri hegðun, og er hún meðal annars búin að teikna með penna á stóran hvítan púða sem við erum með í sófanum(eflaust hugsa einhverjir, "hvernig dettur ykkur í hug að vera með eitthvað hvítt nálægt óvita?"). Hún er líka búin að finna upp eitthvað sem heitir "Tolix", og eins og við komumst næst er það eitthvað sem hún virðist vera hrædd við, en samt hefur hún eitthvað verið að syngja það líka. Hún á það líka til að koma hlaupandi með hræðslusvip á andlitinu, kallandi "ljónið bíta rassinn" :) Það er greinilega margt að gerast í hausnum á litlum dömum þessa daganna. Hún setur líka saman 5-6 orða setningar af og til sem er mjög fyndið líka. En maður er auðvitað þakklátur fyrir að barnið þroskast á eðlilegan hátt :)

Þangað til næst.

Ekki flókið

2011-01-03T21:23:00.001+01:00

Ekki er margt að blogga um þessa fyrstu daga ársins. Reyndar hefur verið tekin hér óformleg ákvörðun um að fara til Íslands þann 14.Febrúar næstkomandi. Hvort það fáist á eðlilegu verði er svo spurning sem á eftir að svara. Mér hálfleiðist að vera fara í því árferði sem Febrúar á til að bera með sér, en svona er það bara, enn einn jákvæður punkturinn við það að vinna sem söngvari.

Hér hefur ýmislegt gengið á síðustu daga, mismerkilegt þó :) En ég tók mig til og eldaði nýársönd á nýársdag, og verð ég nú að segja að það klikkaði ekki. En ég hafði litla hugmynd um það fyrir fram hversu gífurlegt magn af fitu er í einu andarræksni. Keyptum 2 kg önd, og þar af var líklega um 1300gr fita og bein, frekar sorglegt, en satt. Fyllingin sem við gerðum var eðall: skinka, laukur, sellerí, sveppir, brauð, salvía og heslihnetur, ROSALEGA var það gott, og passaði fullkomlega með. Í gær var svo folaldakjöt frá Íslandi, og þar sem við ákváðum að spara notuðum við sem meðlæti afgangs rauðkálshaus, afgangs púrrulauk og afgangs heslihnetur steiktum það saman á pönnu með smá balasmic og sítrónusafa!! Ruglað gott, mæli með því með öllu.

Í dag var svo löng æfing vegna óperuballs í febrúar og ég verð að segja að ég var nokkuð vel undirbúinn miðað við aðra þarna og er því nokkuð ánægður með sjálfan mig. En þetta er auðvitað bara byrjunin :) Ég er einnig byrjaður að undirbúa Das Lied von der Erde sem ég er að syngja í Apríl, og það er ekkert léttmeti skal ég segja ykkur! Ég kvíði því eiginlega því ég er held ég ekki orðinn nógu sjóaður til að syngja það verk. En ég tel að ég komist upp með það :)

Ein mynd í lokin af heimasætunni, þar hún samþykkti án vandamála að stilla sér upp með seríu um sig alla :) Kemur ágætlega út og henni fannst þetta bara gaman. Enn hvað hún er heppin að eiga svona geðveikan pabba :)

Jahresübersicht 2010

2011-01-01T15:05:00.001+01:00

Það er komið að síðustu andartökum ársins 2010, þó þau verði nú ekki alltaf merkilegri er mikilvægt að reyna að skrá eitthvað af því sem hér gerist niður, þannig að hægt sé að rúlla sér um í minningum liðinna tíma. Þar sem framtíðin er eins óskrifað blað og hugsast getur, sé það nú hægt, þá lítur maður aðeins til baka. Þar er reyndar afar fátt til að sjá eftir, en líklegast er hægt að velta því endalaust fyrir sér hvað hefði gerst hefði önnur leið verið valin. Við erum bara það heppin að við fáum að lifa og njóta þess sem við veljum og ég reyni að gera það, þó það sé ekki alltaf auðvelt.

Árið sem nú er að líða var viðburðaríkt fyrir litlu fjölskylduna í þýskalandi. Til að draga saman þá var það þetta sem var markverðast:

Janúar
Íslandsferðin stendur uppúr og það var gaman að komast örstutt heim, þó stoppið hafi verið stutt, hjá mér allavega :) Júlía fékk rúsínur hjá langafa i Hveratúni, fórum á tónleika hjá Karlakór Dalvíkur, borðuðum góðan mat og elduðum humar. Svo hentist ég aftur til Berlínar á meðan unga fólkið fékk að njóta fólksins á Íslandi aðeins lengur. Þennan mánuð undirritaði ég svo minn fyrsta starfssamning á erlendri grundu, og það var tveggja ára samningur. Það var auðvitað þrungið smá spennu, því ekki var alveg vitað hver endanleg laun yrðu. En það hefur allt blessast.

Febrúar
Læsti mig úti úr íbúðinni, en hafði skilið eftir opin glugga og gat því fengið að fara í gegn hjá nágrannanum :) Hélt upp á afmælið mitt með góðu fólki án fjölskyldunnar, sem er nú ekki í fyrsta skipti. Júla byrjaði að kubba alveg sjálf og ég naut þess að hafa PS3 í minni vörslu í nokkra daga :) Ég fékk svo að vita að ég væri skráður að syngja í minni fyrstu sýningu í Görlitz í Maí!! Fékk algert áfall, en ég fékk ágætlega borgað og því var það ekkert mál.

Mars
Hafnaði mínu fyrsta stórhlutverki í byrjun mánaðar. Fór á Þorrablót Íslendingafélagsins og skemmti mér mjög vel. Fyrsta músíkæfing í Görlitz, sem gekk vel og svo var farið á blaðamannafund vegna Classic Open Air í Berlín. Nóg að gera þennan mánuðinn.

Apríl
Íbúðir voru skoðaðar i Görlitz, og sem fyrr var ekkert nógu gott og maður varð ansi þreyttur á að leita. Á endanum fannst þó ein og við vorum tilbúin að flytja. Sviðsæfingar gengu vel og ég fékk hrós fyrir þýskuna mína. Sumarið fór að ganga í garð, allt of seint samt, en maður var þakklátur, eftir kaldan vetur.

Maí

Fór í viðtal hjá Berliner Morgenpost vegna Classic Open Air tónleikanna. Búinn að vera mikið að heimann vegna síðustu daga æfinga í Görlitz. Byrjuðum að undirbúa flutninga til Görlitz. Einnig fór ég á fund vegna styrkartónleika í Gedächtniskirkjunni í Berlín. Hélt upp á Eurovision í Görlitz, aleinn á hótelherbergi. Júlía hafði vaxið talsvert og í tilefni af því birti ég þessa mynd.

Júní

Byrjun Júni var köld, og alveg magnað hversu seint sumarið gekk í garð. En þegar það kom þá kom það og þá varð sko heitt. Ég upplifði leiðinda viðbrögð gegn sviðsmálningunni, að því að ég hélt, en nú hef ég fundið út að það er líklega vegna blautklúta sem við notum til að þrífa framan úr okkur. Peningar voru svo gott sem búnir á þessum tímapunkti, og það var ekki auðvelt.

Fengum góða gest í mánuðinum. Týndi veskinu mínu í rútuferð til Póllands, sem var án efa sjokk ársins. En það reddaðist sem betur fer alltsaman. Haldið var upp á 2.ára brúðkaupsafmæli. Þjóðhátíðarveisla hjá sendiráði Íslands. Soffía og Júlía héldu svo til Íslands í lok mánaðar.

Júlí
Söng á styrktartónleikum í Gedächtniskirkjunni í Berlín. Viðtal við mig birtist í Sunnlenska fréttablaðinu. Haldið var áfram að pakka niður og mála vegna komandi flutninga. Spilaði slatta af PS3 leikjum og naut lífsins. Fjölskyldan skellti sér ásamt Erlu og Gunnari til Müggelsee í smá strandferð í steikjandi hita. Æfingar með stjórnranda og Luciu Aliberti gengu vel og stórtónleikar ársins nálguðust. Mamma og Pabbi mættu á svæðið ásamt Þorvaldi, Ástu og Gabríel og glöddust með mér á þessum tímapunkti. Sömu helgi var svo flutt til Görlitz, með tilheyrandi burði og akstri. Á fólksins okkar hefði þetta ekki gengið og við erum ofurþakklát. Ég fékk góða dóma fyrir tónleikana, og við nutum þess að eiga góðar stundir með fólkinu okkar.

Ágúst
Ríkisskattsjóri Íslands ákvað að svipta okkur barnabótum og fella niður persónuafslátt! Það kostaði mikla vinnu. Mestu flóð sem hafa verið hér Görlitz urðu í mánuðinum og í kjölfarið varð kranavatnið ódrykkjarhæft. Fórum í stutt en gott sumar"frí" til Prag, þar sem við nutum lífisins í tvo daga áður en haldið var heim. Fyrstu dagar á nýjum vinnustað voru í lok mánaðar. Mikil vinna og geðheilsan að bresta.

SeptemberSótt var um barnabætur til að eiga möguleika á einhverskonar leiðréttingu hjá skattinum á Íslandi. Frumsýndi 3 sýningar í mánuðinum. Og stelpurnar komu aftur heim eftir langa dvöl á Íslandi. Aflýsti minni fyrstu sýningu á ferlinum vegna veikinda.

Október
Haustið kom, ég varð veikur í talsverðan tíma, fínt svona fyrstu daga í vinnu!!! Júlía var einnig veik, og hóstaði mikið. Það var farið að valda áhyggjum. Þétt vinnuplan og mikil þreytta gerði vart við sig.. Júlía byrjar að mynda 2-3 orða setningar.

Nóvember
Byrjaði að djúpsteikja :) Umsókn um barnabætur loksins samþykkt og endurgreiðsla frá skattinum var samþykkt. Fyrsta myndband af Júlíu að syngja tekið upp. Júlía byrjar að rífa sig úr öllu áður en hún fer að sofa. Fékk að vita að stærstur hluti míns hlutverks í Candide var klipptur burt, mikil reiði fylgdi. Tengdó kom í heimsókn í lok mánaðar.

Desember
Eignaðist nýjan og flottan síma. Áttum góðar stundir með tengdó. Söng íslenskt jólalag á jólatónleikum hér í Görlitz. Heimasætan varð tveggja ára og haldin var lítil veisla í tilefni þess. Fórum á jólamarkað í Dresden, og unnum í jólaleik Sixt, Weg.de og fengum bílaleigubíl, hótelgistingu og 250 evrur í vinning. Ótrúlega frábært. Yfirgengilegur snjór og mikill kuldi einkenndi mánuðinn. Fékk svo þær ömurlegur fréttir í lok mánaðar að ég yrði áfram í buffo hlutverkum næsta tímabil þrátt fyrir loforð um að fá eitthvað stærra! Leiðinlegt að kveðja árið á þennan hátt, en svona er það nú bara. Kláraði svo árið á 9 tíma törn með tveimur sýningum og svo léttum skotfíling með stúlkunum áður en farið var að sofa.

Stórt og mikið ár er liðið, leiðinlegasta og skemmtilegasta, leiðinlegt og skemmtilegt. Er þetta ekki bara jafnvægið? Næsta ár þarf að vera nokkuð merkilegt til að toppa þetta. Ekki það að það þurfi alltaf að toppa allt :) Það er það sem kom Íslandi í þá stöðu sem það er í núna :)

Gleðilegt nýtt ár :)

2011-01-01T00:44:00.001+01:00

Síðasta blogg ársins 2010

2010-12-28T13:19:00.002+01:00

Mér leiðist að geta ekki endað síðasta blogg ársins á eins jákvæðum nótum og hægt er, en mun samt reyna. Þetta er reynar næst síðasta blogg ársins, þar sem ég á eftir að henda inn stutta samantekt fyrir árið, það kemur fyrr en seinna :)

Ég var að frétta frá hinum tenórnum í húsinu hérna að hann muni fara með aðalhlutverkin í öllum 4 uppsetningunum á næstu leiktíð. Þetta þýðir semsagt það að ég mun ekki fá að spreyta mig á einu aðalhlutverki, eins og hafði verið ýjað að við undirritun samningsins. Talað var um Belmonte í Flóttanum úr kvannabúrinu eftir Mozart. En það er ekki á dagskrá!! Það hefði svosem þá bara átt að bjóða mér eitthvað annað í staðin. Ég lít á þetta sem hrein og klár svik, og hef ákveðið að endurnýja ekki samninginn minn hérna um fleiri ár, þ.e ef þeir vilja á annað borð hafa mig. Ég er mjög vonsvikinn, því þetta hægir á öllu í kringum mig, því nú hef ég ekkert á efnisskránni til að koma mér á framfæri. Ég hef því ákveðið að öllu óbreyttu er ég hættur í þessu rugli (söngnum í þýskalandi). Tilfinningalegur rússíbani sem ég má bara hreinlega ekki við lengur, ég er orðinn þreyttur og pirraður og það er ekki gaman að eyða flestum dögum ársins í því ástandi, sama hvað hver segir. Betra er þá bara að geta notið þess að vera með fjölskyldunni, og vinna einhverja góða vinnu sem maður þarf ekki stöðugt að vera með heima hjá sér. Eftir síðustu fréttir er þetta auðveld ákvörðun og satt best að segja er ég nánast búinn að vera leita að ástæðu til að hætta þssu bara. Hvað tekur við??? Eg veit það ekki, og það er fínt, en allavega að vera búinn að taka ákvörðun er útaf fyrir sig stór áfangi.

Næst tekur svo við Nótt í Feneyjum á afmælisdaginn minn í Febrúar, svo hefst Candide í Mars og svo er það La traviata.

Ég held áfram að vinna sem áður og mun ekkert gera það með hangandi hendi, það hjálpar til að vita að ég þarf ekki að vera fullkominn, því ég er hvort sem er að hætta og mér gæti ekki verið meira sama, vonandi léttir það eitthvað stressið.

Jólin voru mjög góð, allt of stutt, sú litla naut þess að miklu leiti, helst þó að hún er búin að fatta að biðja um "bara eitt í viðbót" sem þýðir súkkulaði :) Hún fékk fullt af flottum pökkum og var rosalega glöð. Hún hefur látið ljótréð alveg í friði sem er stórmerkilegt. Hún lét líka alla pakkana undir trénu í friði. Spurning hvort hér sé um aðhaldsríkt og gott uppeldi að ræða?? :)

Jóladagur og annar í jólum fóru í lærdóm hjá mér sem var ekki það skemmtilegasta sem ég gat hugsað mér að gera þessa daga, en ég kom miklu í verk og það léttir aðeins undir. Þó tók maður frá smá tíma með fjölskyldunni til að fara út á snjóþotunni, ég hendi inn vídeói af því við tækifæri.

Hér er tvær vetrarmyndir í lokin

Úti að róla í ískulda annan í jólum

Fullt af snjó eins og sjá má

Jólin á Bies - Frohe Weihnachten

2010-12-25T15:21:00.003+01:00

Nokkrar myndir eru komnar inn frá Jólahaldi. Blogg kemur síðar.

Gleðilega hátið kæra fjölskylda og vinir

Berlín, vinningsferðin

2010-12-20T00:05:00.007+01:00

Þá erum við komin til baka úr langþráðu "fríi", ég segi það svona vegna þess að þetta var ekki mikið frí. Einhverjir kunna að hlæja að þessu af tveimur ástæðum, annarsvegar vegna þess að fólk skilur ekki að það sé flókið að fara í frí þegar við erum bara 3, og hinsvegar vegna þess að Júlía er orðin rúmlega 2.ára og ég giska á að þeir sem hafa einhverntíma þurft að eiga við börn á þeim aldri viti hvað er verið að tala um. Við vorum skítþreytt eftir hvern dag. Ekki svo að skilja að við höfum ekki notið þess, en maður stendur sig að því að óska sér að við værum bara tvö að fara í smá helgarferð án Júlíu. En svona er þetta bara. Sú litla held ég að hafi nú notið þess, ég vona það allavega. Hún er búin að vera fá jaxla og hefur það valdið miklum og snöggum veikindum ásamt miklum niðurgangi og tilheyrandi pirringi. Soffía hefur líka verið að þjást af kvefi og því var ekki sérstaklega mikil tilhlökkun í loftinu eftir þessari annars langþráðu ferð.

Best Western Hótelið var í fáum orðum sagt lélegt, starfsfólk var vingjarnlegt og morgunverðurinn var bara mjög góður, en herbergið var ömurlegt, auk þess að vera við umferðargötu og götu þar sem sporvagn fór um á 20 mín fresti eldsnemma fram á kvöld. Við höfðum það nú samt af, og fórum, næsta dag, á næsta hótel, sem ég hafði ákveðið að yrði bara líka Best Western en nálægt Alexanderplatz(pöntun gerð ekki vitandi hvernig keðja þetta væri). Svosem ekkert ömurlegt, en samt ekki nógu gott. Þjónustan var sem áður fín. Við kíktum á jólamarkað í Gendarmenmark, og hann var mjög fínn sem áður. Þó var eitthvað minna af almennilegum varningi til kaups, og heldur meira af allskyns stöðum til að setjast inn á og borða. Við komum við í Ostabúðinni eins og fyrri ár og keyptum rosalega góða osta. Þeir sem hafa smakkað þetta kannast við gæðin :) Nú auðvitað var líka kíkt í sushi á uppáhalds staðinn okkar við Kochstrasse/Checkpoint Charlie, það klikkaði ekki frekar en áður.

Í dag var fór ég svo í tíma hjá Wolfgang, og svo fórum við að versla inn hamborgarhrygg fyrir jólin. Við fórum í Karstadt þar sem við fengum þennan líka flotta hrygg í fyrra. Og viti menn sama merki var til og það var að sjálfsögðu fjárfest í nánast 3kg stykki. Þetta er bara matur sem er alltaf góður og ekki dýr, það er því ekkert að því að eiga smá af þessu :) Tuborg Jólabugg og smá jólabjóra sampler var einni keyptur á sama stað, og svo var haldið heim á leið til Görlitz. Ferðin gekk vel, en það verður einhver bið á að við nennum þessu aftur með ungfrúnna. Hún er afskaplega erfið og það er bara að versna. Kannski er það okkur að kenna, og kannski er þetta bara svona þrátt fyrir okkar bestu viðleitni. Maður veit það ekki, en við reynum að gera okkar besta sem í raun það eina sem hægt er að gera.

Við erum búin að kaupa inn stórt og fínt jólatré og verður það líklega skreytt með viðhöfn á næstu dögum. Ég sakna þess eilítið að fara ekki í gott skötuborð með fjölskyldunni, en svona er það nú víst. Maður fær bara engu ráðið.

Framundnan er svo gífurlega stífur lærdómur, vegna Óperuballs sem verður 12.Febrúar nk, ég þarf að syngja glettilega erfiðar aríur og tvö samsöngsatriði úr Nótt í Feneyjum. Fyrir þá sem muna, þá söng ég í sömu óperettu í Íslensku óperunni fyrir nokkrum árum. En það eru 2 tenórhlutverk, og auðvitað þarf ég að syngja það sem ég hef aldrei áður sungið!! Vissulega gott en líka afar slæmt, þar sem við höfum lítin tíma til að undirbúa okkur og þetta er mikill texti!! En vonandi gengur þetta allt upp að lokum.

Úti snjóar lárétt og spáð er vonsku veðri hérna í nótt og á morgun. Ég er að fara á hardcore æfingu í fyrramálið, þannig að það er kannski rétt að setja punktinn hérna.

Myndir frá Berlínarför eru svo hérna, fyrir áhugasama.

Jólin koma, jólin koma, kuldi heimsókn og snjór.

2010-12-12T20:32:00.000+01:00

Jólatréð á Jólamarkaðnum í Dresden

Eftir að hafa sungið á 6 jólatónleikum það sem af er Desember (4 eftir), verð ég að segja að ég er ekki kominn í jólagírinn. Jólatónleikarnir hér á bæ eru ekki beint það sem hægt er að kalla jólalegt, allavega ekki miðað við Jólatónleika Skálholtskórs. Þetta er reyndar ekki mikið jólalegt ef frá er talin "Nóttin var sú ágæt ein" sem fær alltaf mikið klapp. Tónleikunum er reyndar lokið með samsöng á lögum eins og "O du fröhliche, Alle Jahre Wieder, O Tannenbaum og Stille Nacht", þar af þekki ég tvö, eflaust kannast þeir sem mér eldri eru við hin tvö. Tónleikarnir hafa gengið vel og ekki hægt að kvarta yfir aðsókn, þar sem uppselt er og hefur verið á alla tónleika í Desember.

Sísi, tengdó, kom hér í heimsókn í byrjun Desember, og kom með hangikjöt, appelsín, púðursykur og sitthvað það sem mikilvægt er til jólahalds og ekki fæst hérna í þýskalandi. Það var ótrúlegur léttir. Við áttum ótrúlega fínar stundir, og skelltum okkur meðal annars til Dresden á jólamarkað, sem er einn sá flottasti sem ég hef séð. Markaðirnir í Berlín eru bara drasl miðað við Dresden! Við drukkum Glühwein, og enduðum svo á að kaupa okkur eina flösku af Glühwein frá Nürnberg, sem er talinn einn elsti jólamarkaður þýskalands, það var svakalega gott! Mér hefur aldrei þótt þetta glöggsull gott, en þetta er eins og Sushi, ef maður fær ekki almennilegt og gott glögg þá er hætt við að maður vilji ekki smakka aftur. Einnig var prufað að kaupa síld hér úti í kjörbúð og bragðast hún bara eins og það besta sem maður hefur smakkað, maður þarf nú reyndar að borga fyrir það, en ef maður er á þeim buxunum þá er þetta fínt. En það sem vantar til að hafa með síldinni er rúgbrauðið. Það var svosem ekki að spyrja að því en tengdó henti þá í rúgbrauð og var það svo borðað með bestu lyst ásamt síldinni.

Hér hefur snjóað og snjóað og manni líður bara eins og væri maður staddur á Íslandi. Hér hefur líka frosið allsvakalega, þó hitastigið síðustu daga hafi verið ásættanlegt (í kring 0 gráður).

Júlía litla er komin með hor í nös og ljótan hósta aftur, ég vona að þetta verði þó að mestu farið fyrir jól, þvi þetta er alveg hræðilega leiðinlegt, bæði fyrir hana og okkur. En annars gengur allt vel. Við fórum með hana í tveggja ára skoðun um daginn, og fékk hún góða einkun, sem var svosem vitað fyrir fram þar sem við erum ekki heimskingjar, og það er augljóst að hún getur allt sem hún þarf og á að geta á þessu aldursstigi. Samt sem áður, þá var hreinlega hætt við sjónprófið þar sem hún talar ekki þýsku, og því gat hún ekki sagt Á ÞÝSKU nöfnin á þeim formum sem var bent á í sjónprófinu, því fengum við ávísun á augnlækni, þar sem við eigum að fara og láta kanna sjónina!!! Heimskulegt en svona er þetta bara og maður er orðin vanur því hérna :)

Jæja þá er það ekki meira, myndir segja ansi margt og það er komin inn slatti af þeim á myndasvæðið. Bæði Nóvember og Desember.

Næsta blogg verður svo eftir verðlauna ferð okkar til Berlína næstu helgi :)

Ljúkum þessu á mynd af forkunnar fögru jólatré og skreytingu frá þeim félgögum okkar hérna Póllands megin :) Smekk fólk eins við vitum.

Tveggja ára

2010-12-05T23:27:00.003+01:00

Jæja góðir tilheyrendur, þá er loknum merkilegum degi í lífi heimasætunnar. Hún er nefnilega orðin tveggja ára. Eða "hosos" (=eins árs) eins og sumir halda ennþá, þetta er líklegast landlægt að meðal kvenna, að ljúga til um aldur, allavega í sönggeiranum :)

Ekki ætla ég að hafa mörg orð um það en birta í stað þess myndir sem eiga að segja meira en mörg orð.

Við þökkum góðar kveðjur, hvort sem á Facbook eða símleiðis :)

Stórfurðulegt, snjór, Desire, óþolandi

2010-12-01T11:28:00.003+01:00

Gærdagurinn var furðulegur að mjög mörgu leiti. Ég ákvað að fara til læknis aftur vegna hósta sem hefur ekki yfirgefið mig enn. Kláði í hálsinum og endalaust slím á raddböndunum er farið að pirra mig aðeins. Ég fór því til læknisins, þar þurfti ég að vera í 3 tíma, og af því var bið á biðstofu um 95%!! Ég var að verða bilaður á þessu rugli. Svo nú eftir 3 mínútur með lækninum ákvað hún að ég ætti að fara hitta háls-nef og eyrnalækni bara til að tékka allt. Ég fékk uppáskrift og fór þangað án þess að eiga tíma, sem þýddi að ég þurfti að bíða í um 1 og hálfan tíma eftir tímanum. Ekkert kom útúr því nema bara að allt lítur vel út og ég á að taka einhver rándýr jurtalyf í smá tíma og vona að það hjálpi eitthvað!! Á meðan ég beið hjá fyrri lækninum hringdi síminn, það voru vinir mínir hjá T-mobile að tilkynna mér að síminn sem ég er búinn að vera bíða eftir væri kominn. Ég fór því beint þangað eftir HNE, og viti menn, þar var næstum því 40 mínútna bið, eftir að ég hafði keyrt um allt í tæpan hálftíma að finna stæði! EN þetta gekk allt á endanum, og þegar heim var komið, var stefnan svo tekin beint í Marktkauf, þar sem ætlunin var að kaupa í matinn. Dagurinn var því annsi langur og skrítinn, blandinn gleði og pirringi. Þegar heim var komið fór ég að sjálfsögðu að fikta í nýja símtækinu, og þegar það var samstilla póstinn, sem tók ekki nema um nokkrar sekúndur, þá sá ég tölvupóst um að ég hefði unnið í Jólaleiknum sem einhverjir muna eflaust eftir að ég setti hér inn á bloggið mitt ekki fyrir löngu :) Deginum lauk því með mikilli gleði, þvi við fáum bílaleigubíl, hótelgistingu í Berlín og 250 Evrur til að eyða í það sem hugurinn girnist. Ég skil ekkert hvernig heimurinn virkar, en af og til kemur hann með eitthvað svona skemmtilegt, allt of sjaldan, en það kemur þó fyrir, sem betur fer :)

Hér er þykkt snjólag yfir öllu og mikill kuldi (-7°C og um 100% raki) Í Berlín er hinsvegar ekki eitt snjókorn, og mun hlýrra en hérna. Við getum ekki annað en hlakkað til að fara til Berlínar 17.Desember nk!!

Fíkn í tækni

2010-11-28T11:20:00.003+01:00

Þessa fíkn kannast margir við, og ég er engin eftirbátur í þeim efnum. Það sem trónir á toppnum þessa stundina er þessi gullmoli hérna til hliðar HTC Desire HD

Hann verður reyndar minn í næstu viku án verðmiðanns sem settur er á hann á Íslandi :) Mér býðst nefnilega að framlengja samning minn við T-Mobile hérna í þýskalandi og fá þennan síma að "launum". Ég er búinn að bíða eftir þessu tæki í rúman mánuð og er búinn að skoða allt sem um hann finnst á internetinu. Allir eru sammála um að hérna sé komin einn sá allra besti "snjallsími" sem til er á plánetunni jörð, og það gerir eftirvæntinguna ekkert minni.

Þessi fíkn mín er sem betur fer ekki kostnaðarsöm, en svona einusinni á ári þá langar mig í eitthvað fínt tæki, það er ekkert óeðlilegt held ég :) En þetta verður í fyrsta skipti þar sem ég eignast eitthvað sem er það allra besta sem er í boði. Ég hef yfirleitt látið mig hafa það að taka það næstbesta, sem er líklega eitthvað í uppeldinu :) Maður þarf ekki alltaf að kaupa það dýrasta kannast ég við að hafa heyrt einhverntíma. En það eru reyndar skiljanlegar ástæður að baki því sem ég mun ekki dirfast að gera lítið úr.

Ég er enn mjög vonsvikinn eftir fréttir gærdagsins, og það sem bætir enn á þetta er að þeir hjá T-Mobile ætluðu að hafa samband við mig um leið og síminn kæmi í hús. Ég kom svo við hjá þeim á föstudaginn og sá þá að búið var að hengja upp auglýsingu um símann, og þá var mér tjá að þeir hefðu fengið eitt eintak og það væri nú þegar selt!!! Ég var samt fyrstur á lista, þau voru mjög vandræðalega að reyna að klóra yfir mistökin, og ég sá að það var skrifaður stór miði og límdur á lagerdyrnar til minnis um að það eigi að hringja í mig strax og tækið kemur í hús. Það sem er meira pirrandi við þetta er að ég hefði vel getað framlengt samninginn minn á netinu og verið búinn að fá síman fyrir viku síðan, en ég ákvað að styrkja útibúið hérna, þar sem þetta er lítill staður, og þau hafa svosem reynst mér vel. En þetta er bara bjánalegt. Ekki það að ég geti ekki beðið, ég hef bara gott af því :)

Í dag kl 15:00 er svo næst síðasta sýning af Tiefland, ég hef verið þjakaður af leiðinda hæsi og einhverjum andskotans skít í hálsinum í nánast heilan mánuð!! Er þó eitthvað að skána, en ég er búinn að vera dæla í mig náttúrulyfjum síðustu daga og er ekki frá því að það sé eitthvað að hjálpa. Jólatónleikar eru svo framundan og þjóðverjarnir standa sig vel í að læra "með vísnasöng ég vögguna þína hræri", en þau þurfa að syngja viðlagið með mér :) Við erum 3 tenórar sem deilum með okkur tónleikunum og þurfa því hinir tveir, sem eru þýskir, að syngja á Íslensku, sem er afar áhugavert. Annar þeirra er orðin nokkuð góður og leggur sig mikið fram um að gera þetta rétt, og það er gaman að heyra. Því eins og þeir sem þekkja til í söngbransanum er áherslan á að syngja rétt á þýsku svo svakalega mikil að það nánast skemmir tónlistina, en núna snýst það við, og ég hef ekki lagt hart að mönnum að bera allt 100% rétt fram, aðeins að það hljómi rétt. Eins og t.d þegar sungið er "með vísnasöng ég vögguna þína hræri", þá sagði ég þeim bara að syngja "me wiesnasöng é vöggöna thina hraajri", þá hljómar þetta nokkuð íslenskt :)

Hér hefur húsfrúin á heimilinu verið að dunda sér við að hengja upp seríur og var ein sett í herbergi drottningarinnar, hún dáist mjög að þessari ljósadýrð og getur setið í dágóða stund í glugganum að dunda sér.

Reiði og svartsýni

2010-11-27T13:04:00.002+01:00

Í dag fékk ég að vita að búið að klippa tvö af mínum hlutverkum algerlega út úr Candide. Þar á meðal aríuna "Bon Voyage" sem er eitt af aðal stykkjunum í verkinu!! Ég er svo algerlega að brjálst úr reiði yfir þessu helvíti að ég á ekki til eitt einasta orð. Svo í staðin fyrir að syngja 3 aríur, er það bara ein stutt, og svo búið. Ég skil ekki svona ákvarðanir og því síður vitleysingana sem taka þær. Leikstjórar sem kunna ekki að sýna verkum virðingu eiga ekki að vera leikstýra og hreinlega helst ekki að vera til!

Þetta rennir frekari stoðum undir þá skoðun mína að ég ætti ekki að vera í þessum bransa, þar sem þetta er ekkert annað en vonbrigði alla daga, með kannski einu góðu á ári, ef maður er heppinn.

Í dag standa því stigin svona:
þýskaland 0-3 Ísland

Að sofa allsber, æfingar og daglegt líf.

2010-11-21T12:50:00.004+01:00

Kannski fyrst að byrja á að útskýra síðustu bloggfærslu, en það er bara þannig að við ákváðum að taka þátt í smá leik hjá SIXT bílaleigunni, en þar er hægt að vinna bílaleigubíl og hótelgistingu ef maður setur inn eitthvað svona á bloggið sitt. Frekar ólíklegt að maður vinni eitthvað en samt sem áður tekur maður þátt.

Ungfrú JFE hefur tekið upp á því að klæða sig úr öllum fötunum eftir að hún er komin upp í rúm á kvöldin, það helgast líklegast af því að við erum byrjuð að "koppaþjálfa" sem þýðir að hún er bara með bleyju þegar hún sefur, þetta gengur að vísu upp og ofan, en einhversstaðar þarf að byrja. En þessi aukaafurð þess, sem er að klæða sig úr öllu er alveg stórmerkileg. Hún klæðir sig úr öllum fötunum og bleyjunni og liggur svo í ískulda og sefur bara vært. Við förum reyndar alltaf inn til hennar áður en við förum að sofa, og klæðum hana aftur í, án nokkurra vandræða. Þetta er bara svolítið pirrandi :) En ekkert til að setja mann úr jafnvægi. Hún er líka svakalega dugleg að syngja og kann að telja líka :) En ég tel afar óvíst að neitt annað en páfagauka lærdóm sé að ræða.

Æfingar fyrir jólatónleika eru hafnar og þó það sé ekki beint erfitt, þá tekur það aðeins á röddina og að auki er svo erfitt fyrir mig að æfa svona samsöng einn. Ég þarf að hafa hinar raddirnar til að átta mig á því hvar ég er :) En þetta gengur svosem ekkert illa. Þetta er ekki mikið og það erfiðasta er allt með kór að syngja á sama tíma.

Hér sveiflast hitinn upp og niður og í morgun var aðeins um 0.8 gráður, en samt ekki svo kalt. Veðrið va mjög fallegt og ég tók nokkrar myndir í tilefni þess, sem má sjá hér fyrir neðan. Í dag ætla ég svo að reyna að henda í kleinur, fyrst maður er orðin svona duglegur að djúpsteikja :)

Weihnachtsgewinnspiel: Adventswochenenden

2010-11-16T09:25:00.002+01:00

Wir sind eine Familie mit einem 2-jährigen. Wir sind aus Island gekommen, und ich bin als Opernsänger in Deutschland angetragt. Wir haben selbst kein Auto, sondern versuchen immer, ein Auto so oft wie möglich zu mieten, und wir wählen immer Sixt wegen tolle angebote, gute preise und freundliches Personal. Dieses Jahr wollen wir nach Berlin fahren, vor allem auf schöne Erinnerungen für unsere Tochter Julia zu machen und natürlich uns auch :)

Ich arbeite sehr viel und sehe meine Familie sehr wenig. Ich möchte meine paar freie Tage in Dezember nutzen, um meine Familie nach Berlin zu nehmen für eine tolle Überraschung und qualitäts Familienzeit.

www.sixt.de

www.weg.de
weihnachten-berlin.de

Gulur, rauður, grænn og blár

2010-11-15T14:42:00.006+01:00

Það þarf ekki að setja inn mikið af orðum með þessu, nema bara hve stollt við erum af þessari litlu mús :)

2010 Nóvember - Júlía syngur

Flatkökur, barnabætur, jólin og lífið

2010-11-12T15:08:00.003+01:00

Súpið mitt!! sagði ungfrúin þegar hún sá vatnsflöskuna sína undir borði hérna rétt áðan, og flýtti sér að ná í hana. Fyrsta skipti sem ég hef heyrt hana eigna sér eitthvað, án þess að vera beint að apa eftir því sem við segjum. Ég ákvað því að prufa hana og spurði "er þetta súpið þitt?" þá kom svarið "já súpið mitt". Þannig að þá er það komið á hreint :)

Umsókn um barnabætur hefur loksins verið samþykkt hér í þýsklandi og það verður að segjast eins og er að maður finnur fyrir smávægilegum létti að það sé þó allavega frá. Bæturnar eru um 180 Evrur á mánuði, og það munar sko alveg um það! Það versta í þessu er kannski það að við fáum ekki greitt nema frá ágúst á þessu ári! Sem þýðir í raun að við erum búin að tapa 8.mánuðum af barnabótum, því ekki fáum við þær frá íslandi. En á móti kemur að nú erum við komin með pappíra sem ég get látið RSK á Íslandi fá sem sýna að ég hef ekki fengið bætur í þýskalandi fyrir árið 2009. Og það ætti að þýða að við fáum þá allavega íslensku barnabæturnar fyrir 2009. Sem léttir aðeins á skuldastöðunni á Íslandi.

Ég tók mig til og henti í flatkökur í gær til að sjá í fyrsta lagi hversu mikið mál er að gera þetta og hinsvegar hvort þetta sé þess virði, þar sem við eigum lítinn kost á að fá nýjar og fínar flatkökur þessi jólin. Ég er ekki viss um það sé alveg þess virði að fara í gegnum allt það vesen sem fylgir því að gera svona lagað. Fyrir það fyrsta þá þarf maður að hnoða degið í gúmmíhönskum, í öðru lagi þarf maður að nota MIKIÐ af hveiti svo þetta helvítis deig festist ekki alltaf í kökukeflinu, nú eða fjárfesta í silicon kökukefli. Svo þarf að ná kökunum í rétta þykkt sem er ekki auðvelt með ömurlegu kökukefli og of lítið af hveiti. En á endandum tókst mér þó að framleiða einar 12 kökur, ég gafst nánast upp eftir að hafa líklega endanlega eyðilagt gömlu teflon pönnuna á heimilinu. Samt sem áður bragðast kökurnar vel, þrátt fyrir að ég hafi ekki átt til rúgmjöl, þær eru bara ljósari á litinn en maður finnur ekki mikin mun þannig séð. Til að gera þetta svo betra þyrfti maður að eiga úðakönnu til að úða vatni yfir kökurnar til að þær verði ekki harðar, en það virtist laga aðeins að láta þetta bara liggja allt saman undir rökum klút. Þetta var mikil skítavinna og er ég ekki viss um að ég nenni þessu fyrir jólin, sérstaklega þar sem hér vantar líka hangikjötið!!

Jólin eru á næsta leiti og við erum búin að skipuleggja eina helgarferð til Berlínar í Desember, aðeins að komast í annað umhverfi í smá stund, eins og þetta er nú allt saman fínt, er þetta svolítið þreytandi líka.

Í kvöld er svo önnur sýning af Tiefland, og svo taka við æfingar fyrir Candide og Jólatónleika. Hér eru núna öll lauf fokin af trjánum eftir óveður gærkvöldsins, og alvöru haust að hefjast. Ekki það að það sé búið að vera eitthvað gott veður hérna, en núna er bara orðið kuldalegra.

2 frumsýningar, djúpsteiking og áfram heldur lífið

2010-11-07T11:24:00.004+01:00

Frá síðasta bloggi er ég búinn að djúpsteikja allt sem hugurinn girnist, djúpsteikti fisk, franskar, laukhringi, basil, fyllta sveppi og mars. Núna held ég að ég sé kominn í djúpsteikingapásu, en það verður að segjast eins og er að þegar kemur að því að hafa franskar með mat, þá verða þær alltaf djúpsteiktar hér eftir, það er bara fáránlegt hversu miklu betur þær smakkast eftir djúpsteikingu!

Ég er núna búinn að frumsýna tvær sýningar í viðbót í Görlitz, sem þýðir að frumsýningar síðan í ágúst eru nú komnar í 5 stykki (6 ef talin er með sýningin í sumar). Þá er bara ein frumsýning eftir fram að jólum og þá á held ég að maður sé orðin góður :)

Í gær var verið að sýna Tiefland eins og ég hef áður sagt frá, og það gekk svosem stóráfallalaust fyrir sig, en ég skar mig á einhverju á sviðinu sem varð til þess að það blæddi og blæddi úr puttanum á mér, ég taldi þetta ver gerfiblóð sem var í notkun á sviðinu á sama tíma og hugsaði því ekki mikið um það, og þurrkaði það einfaldlega af, en skömmu síðar var það komið aftur, þetta var ansi súrrealískt, þar sem ég hafði ekki hugmynd um hvað var að gerast. En þetta held ég hafi nú ekki sést mikið úr sal. En það verður samt einhver að þrífa þetta úr hvíta dúknum og servíettunum á morgun :) Á föstudag var ég að syngja ítalska söngva fyrir fullu húsi ásamt kollegum mínum og það gekk bara nokkuð vel, var allavega stórskemmtilegt. Ég er ekki alveg búinn að ná mér af þessum helvítis hósta sem hefur verið að plaga mig, og það er þvímiður aðeins að taka sinn toll af röddinni sem er óþolandi.

Nú tekur við létt hvíld með einstaka músíkæfingum fyrir jólatónleikana og Candide sem er ekki frumsýnd fyrr en 2.apríl! Þannig að ég næ vonandi að jafna mig alveg.

Hér reynum við að spara í hvívetna þessa dagana til að eiga nú efni á jólunum og vorum komin með smá pening í sparnað, en þá kom auðvitað bakreikningur frá fyrri leigjanda okkar í Berlín, þar sem var verið að reikna saman hita, vatn og eitthvað fleira sem er alltaf reiknað eftir á, við þurftum semsagt að borga rúman helming af sparnaðinum okkar í þetta helvíti, það er alveg magnað hvað er hægt að eyðileggja fyrir manni með einhverju svona rugli. EN svona er það bara, áfram heldur þetta stórkostlega líf.

Júlía í nærmynd

Ungfrúin tók allt í einu upp á því á einum degi að fara mynda setningar, 3-4 orð eða fleiri í einni setningu, það er ótrúlega fyndið að heyra hana raða saman orðum á ótrúlega rökréttan hátt, og með fullum skilningi, hún er líka farin að nota orð sem við notum ekki mikið, þannig að hún er líklega að taka það úr barnaefninu. Við reynum að kenna henni smá þýsku með, en það er ekki ennþá komið í fulla notkun, hún segir stundum autobíll og zuglest. Hún er líka byrjuð að syngja, og það er ótrúlega gaman, reyndar byrjaði hún að raula eitthað fyrir þó nokkru síðan, en það var allt frekar mónótón, en núna er hún farin að syngja með öllu því sem tilheyrir. Við fórum í búðina um daginn og þar var Bubbi byggir dagatal og hún fór að syngja byrjunar stefið aftur og aftur með réttum tónum. Pabbinn var afar stolltur :)

Hún á það líka til taka sængina sína og koddann og leggja sig á grjóthörðu gólfinu, maður trúir því ekki beint að henni líði vel þannig, en þannig getur hún legið heillengi að "hvíla sig". Hún er reyndar orðin aðeins leiðinlegri í búðarferðum, en við höfum passað okkur vel á því að kaupa aldrei neitt handa henni í búðinni. Ef hún fær á annað borð nammi, þá er það hérna heima. Ég get bara vona að það sé til góðs :) En hún hefur tekið svona öskur/frekjukast í búð, og eins fyndið og klassískt það er nú, þá getur það verið pínulítið pirrandi. EN svo bætir hún það allt upp með því að kveðja pabba sinn á hverjum degi þegar hann fer í vinnuna með því að kyssa og knúsa, og segja bless bless og nótt (góða nótt).

Tiefland, Quarkbällchen, myndir og tíminn

2010-11-01T21:02:00.005+01:00

Þá styttist óðum í frumsýningar á O sole mio-konsertinum og þýsku óperunni Tiefland. En hvorutveggja á sér einmitt stað næstu helgi. Sem fyrr er haft mikið fyrir því að breyta útliti mínu og ekki alltaf til hins betra, en að þessu sinni er ég bara nokkuð sáttur við breytinguna :)

Þessa vikuna eru því stífar æfingar kvölds og morgna, og lítil hvíld fyrir röddina sem ég þarf ákkúrat á að halda núna sökum helvítis hóstans sem ég er búinn að vera með í tæpa viku. Þetta virðist vera að skána, eða allavega er þetta hætt að trufla röddina eins og það gerði þannig að ég get sungið en betra væri að fá hvíld. Það góða sem kemur út úr þessu er að ég er búinn að fá upplýsingar um hin og þessi lyfin sem eiga að vera voða góð fyrir söngvara :)

Í dag prufaði ég svolítið sem ég hef alltaf ætlað mér og alltaf langað til að gera, en það er að djúpsteikja eitthvað :) Það sem varð fyrir valinu voru svokallaðir Quarkbällchen, en þeir eru kannski hvað líkastir ástarpungunum svokölluðu. Það má með sanni segja að djúpsteiking er nákvæmlega eins einföld og hún lítur út fyrir að vera. Afraksturinn bragðast vel og verður líklega sitthvað prufað í djúpsteikingu næstu misserin. M.a djúpsteikt mars í orly, fiskur og franskar og svo framvegis.

Við fórum á vetrartíma hérna í gær og erum nú komin aftur einum tíma á undan Íslandi. Það gekk að sjálfsögðu ekki áfallalaust fyrir sig því ungfrúin vaknaði uppúr 6:30 hér í morgun, sem vakti sérstaka kátínu hjá mér þar sem ég var á Píanóaðalæfingu í dag. Hún gekk reyndar ágætlega en ég finn að þegar ég er ekki búinn að hvílast þá kemur leiðinlegur einbeitingarskortur inn sem skemmir fyrir mér. En svona er það nú bara.

Nú svo eru loksins komnar inn nýjar myndir á myndasvæði ungfrúarinnar.

Sveiflur og þétt dagskrá

2010-10-28T21:02:00.003+02:00

Nú eru hafnar á fullu æfingar fyrir þýsku óperuna Tiefland sem frumsýnd verður eftir viku. Fyrsta æfing var alger hörmung fyrir mig og ég fékk skammir fyrir. Ekki verðskuldaðar samt sem áður, en svona er þetta víst í þessum bransa. Ég tók þetta afar nærri mér, eins og FB vinir hafa eflaust tekið eftir. Þegar maður er búinn að leggja hart að sér og fá svo skammir fyrir að vera illa undirbúinn sökum þess að ég er með mjög flóknar sviðshreyfingar og get ekki vel gert hvorutveggja í einu sérstaklega þegar er bara búið að fara yfir þetta tvisvarsinnum!!! Ég sagði auðvitað ekkert um það, bara gleypti það sem að mér var rétt og mætti svo mun betri daginn eftir. Taktlega er þetta ekki auðveld tónlist, og með flóknum sviðshreyfingum þar sem ekki er auðvelt að horfa alltaf á stjórnandann. Ég er ekki að koma með afsakanir, heldur einungis að setja fram staðreyndir :) Í dag voru svo fyrstu æfing með hljómsveit og ég fékk ekki eina gagnrýni fyrir það, sem er afar gott. En núna er ég líka búinn að læra hreyfingarnar og þá verður þetta allt einfaldara.

Í næstu viku er ég að frumsýna tvær sýningar sem verður mjög erfitt, á föstudag er tónleikar með ítalskri tónlist, sem er reyndar afar skemmtilegt, en ég ef þurft að læra 3 erfiðar aríur á stuttum tíma, reyndar lög sem mig hefur alltaf langað að læra en aldrei gefið mér tíma til, þannig að það er í fínu lagi. Næsta vika er svo undirlögð í æfingum fyrir Tiefland, og líklega þessa tónleika daginn áður. Á morgun er svo My Fair Lady og á laugardag er Carmen, þannig að þetta er nokkuð þétt í augnablikinu. Það sem gerir þetta aðeins meira stressandi en það þarf að vera, er að ég er kominn með einhvern skíthósta í hálsinn sem gerir það að verkum að ég er mjög sár og það vantar hæstu nóturnar mínar, þetta er líklegast tilkomið vegna þess að ég er að hjóla hér í miklum kulda og ég finn hvernig það brennur í hálsin. Ég fór svo til læknis í dag og fékk þar sýklalyf og hóstastillandi. Væri ekki fyrir sönginn myndi ég að sjálfsögðu ekki vera að eyða tímanum mínum og læknanna í þessa vitleysu, en nú er þetta vinna en ekki hobbý og því þarf ég að passa mig betur en áður.

Júlía er á afskaplega skemmtilegu tímabili núna, yfirleytt alltaf kát og glöð. Hún blaðrar alveg helling og er farin að byrja að mynda 2 orða setningar eins og: "takk (fyrir) matinn", "hátt (uppí)geim", "pabbi vinna" os frv, það er ótrúlega gaman að fylgjast með því hvað þetta gerist hratt. Það er erfitt að trúa því að núna fer hún að bursta tennurnar, svo er lesin stutt bók, og svo er hún bara lögð í rúmmið og þar við situr. Það er ekkert vælt eða eitthvað vesen, bara einfallt og ótrúlega þægilegt, við Soffía getum nú notið rólegra kvöldstunda eins og við gerðum fyrir um 2 árum síðan, og það er afskaplega þægilegt. Það liggur við að maður vilji aldrei losna við Júlíu af heimilinu, það er eitthvað svo þægilegt að vita af henni og fylgjast með henni þroskast og vaxa. Við erum sannarlega í forréttindahópi að hafa get leyft okkur að vera heima hjá henni alla hennar æfi. Það er svo bara að sjá hvaða langtíma áhrif það hefur, ég trúi ekki öðru en að áhrifin verði góð.

Jæja best að fara horfa á einhvern góðan þátt áður en maður líður inn í draumlandið. Góðar stundir.

Furðulegt, 11.ár, kuldi og kátína

2010-10-23T19:46:00.004+02:00

Það má með sanni segja að ég hafi verið að upplifa furðulega hluti á síðust 2 vikum. Ég hef hingaðtil ekki verið að blogga eitthvað um það vegna þess að ég skildi ekki og bjóst ekki við að þetta væri eitthvað sem myndi endast en svona er það nú bara. Það sem ég hef verið að upplifa er ákkúrat engin löngun í áfenga drykki, bara ákkúrat ekki neitt. EIns og ég hef áður sagt frá, þá var ég nánast farinn að hafa áhyggjur af drykkunni :) En eitthvað hefur gerst sem engin skilur, ég hef reynt að leita svara í því að ég er búinn að vera vera taka náttúrulyf gegn kvíða og þunglyndi, og ég er á sama tíma búinn að fá ávísað hjá lækni nýrri tegund af magasýrutöflum, sem eru helmingi sterkari en þær sem ég hef verið að taka. Eins gæti hérna verið um að ræða meiri slökun, og þá vissu að nú höfum við náð tökum á fjármálunum þannig að þau eru okkur ekki lengur ofviða, heldur vitum við að nú kemur inn ákveðin evrutala um hver mánaðarmót og það passar ágætlega til að framfleyta okkur, þó ekki sé nú mikill afgangur, þá vitum við allavega hvernig þetta lítur allt saman út. Eins gæti verið á ferðinni það að andlega sé ég bara búinn með þetta í bili, ég hef í raun enga trú á að löngunin sé algerlega horfin, en ég fagna því að hún sé allavega farin í bili. Ég sef orðið mun betur og á líka auðveldara með að sofna.

Í gær fögnuðum við því að 11.ár eru liðin frá því að við Soffía kynntumst á náttfataballi í Menntaskólanum að Laugarvatni. Ansi magnað að pæla í því, en svona er það bara, árin líða og það er ekkert sem maður getur gert í því. Núna 11 árum, 4 íbúðum og einu barni seinna erum við enn saman og fyrir það er ég þakklátur.

Æfingar eru hafnar á fullu aftur, 3 og hálfur tími í dag. Og svo verður haldið áfram í næstu viku, að auki er ég að sýna tvær sýningar næstu helgi, þannig að þetta er alltaf að sveiflast upp og niður.

Veturinn heldur áfram að detta inn, en við höfum samt fengið nokkra góða daga. Fengum heimsókn frá vinum okkar Telmu, Gumma og Emilíu frá Berlín, sem komu hérna og gistu hjá okkur og við áttum góðar stundir. Þá var þessi svaka fína mynd af þeim vinkonum tekin :)

Vetur, Júlía og vinnubúðir nasista

2010-10-15T10:34:00.003+02:00

Hér er kominn blússandi kuldi og ég á nánast í erfiðleikum með að hjóla í vinnuna sökum þess. Haustlitirnir eru dotnir inn og laufin að byrja að hrynja af trjánum. Ætli það fari ekki að styttast í að maður fari að nota lest á hverjum degi. Síðan síðast hef ég verið boðaður á eina 40 mínútna æfingu og önnur er fyrirhuguð í kvöld. Núna er ég dottinn í hinn pólinn, þ.e að finnast ég vera að gera of lítið :) Aldrei skal maður vera ánægður. En það ætti nú að breytast eitthvað í næstu viku vonandi. Ég er búinn að fá í hendurnar nóturnar af Candide sem sett verður upp á næsta ári, og ég verð að segja að ég er nokkuð ánægður með hlutverkin sem ég fæ, þ.e ég fæ báðar flottu tenór aríurnar í verkinu :) En ég er samt ekki að syngja aðalhlutverkið, þetta er vissulega gleðilegt, nú er bara að gera það vel svo ég fái nú eitthvað grande í næsta season :)

Júlía er enn að hósta, en það hefur dregið allverulega úr því, við höfum ekki farið með hana til læknis aftur, því hún er hress og kát og hitalaus, og við tökum eftir því að hóstinn eykst með áreynslu, sem gæti þýtt að þetta sé astmi, sem kæmi svosem ekki á óvart þar sem slíkt er þekkt innan fjölskyldunnar. Ungfrúin er byrjuð að blaðra enn meira og lærir ný orð mjög hratt, það er afskaplega gaman að heyra hana tala. Stundum stendur hún fyrir framan mann með svip sem mætti túlka sem "þetta er svo merkilegt, skilurðu mig ekki?" og blaðrar og blaðrar :) Svo finnst henni allt í einu gaman að "fljúga" aka, að láta pabba sinn henda sér hátt upp í loft. Þetta fannst henni fyrir viku síðan hræðileg upplifun og vildi alls ekki láta gera þetta. Magnað hvað þetta breytist fljótt. Hún er afar dugleg að hjálpa mömmu og pabba við ýmis heimilsstörf, hún fékk meðal annars það verkefni að raða hnífapörum í hnífaparaskúffuna og kláraði það verkefni með stæl. Eins og sjá má á videói hér að neðan :)

Af öðrum málum er það að frétta að inni í svefnherberginu okkar er kamína, svona týpískt fyrir þessi gömlu hús í þýskalandi, ég stakk upp á því í morgun að við myndum kaupa kol eða tréstubba til að brenna og fá smá hita í húsið. Þá varð eldri ungfrúinni það að orði að kamínan minnti sig á brennsluofna nasista sem við sáum í Buchenwald, þar með var útrætt mál að fara nota þetta í eitthvað nytsamt :) En ég mun halda áfram að reyna.

From 2010 Julia raðar hnífapörum

Frumsýning nr.5

2010-10-09T11:46:00.002+02:00

Í gær frumsýndi ég mína 5 sýningu hér í Görlitz, ég var í hlutverki Remendado í Carmen. Það þekkasta sem sá karakter syngur er Smygglarakvintettinn. Sýningin gekk vel þrátt fyrir að ég vissi ekki alltaf hvað ég var að gera :) Ástæðan að baki því er að þessi sýning er búin að ganga allt síðasta ár, og allir sem þarna eru að syngja eru búnir að gera það nokkrum sinnum áður :) Nema ég, ég fékk örfáar æfingar án hljómsveitar og án meðleikara, það er því meira en að segja það að mæta allt í einu á svið með stórum kór og öllum meðleikurum og hljómsveit og stjórnanda sem maður þarf að bregðast við og leika og syngja eins og maður hafi aldrei gert annað. EN þetta gekk allt upp og ég er þess fullviss að miðaðvið undirbúning gekk þetta stórkostlega vel. Í kvöld er svo My Fair Lady. Æfingar eru hafnar á fullu fyrir Tiefland sem frumsýnt verður í lok Nóvember. Það er ótrúlega þægileg tilfinning að vera búinn með þennan stóra byrjunar kafla hérna í óperunni. Núna tekur við aðeins þægilegra líf, með eðlilegu æfingaferli og reglulegum sýningum. Ekki skemmtileg og auðveld fæðing, en ég tel mig aðeins hafa grætt á þessu fyrir vikið.

Hér hefur ekki fallið dropi úr lofti í rúma viku, sólin alltaf á lofti og mjög fallegt gluggaveður, það er frekar kallt en birtan er það mikilvægasta eins og er.

Þær gleðifréttir bárust svo í vikunni að nánast öll tryggingin okkar var endurgreidd að undanskildum 40 Evrum eða svo, það verður nú að teljast nokkuð gott, enda má segja að við höfum unnið fyrir því, því við skiluðum íbúðinni betri en við fengum hana. Það sem aftur á móti er neikvætt er að tryggingin fer öll í að greiða niður skuldir sem hafa verið að safnast upp á Íslandi :( En svona er það nú bara, einhvernvegin þarf að brúa bilið og svona gerist það. Fyrsti launaseðillinn var um 100 Evrum hærri var búið að segja mér og það var ákveðið gleðiefni líka. Svo erum við að bíða eftir svörum varðandi barnabætur hérna úti. Ef við fáum bætur hér og frá hvaða tíma þær verða greiddar út skiptir máli, því ef við fáum einungis bætur frá byrjun árs 2010 nú eða bara frá deginum í dag, þá eigum við rétt á barnabótum frá Íslandi fyrir árið 2009. Þetta er allt eins leiðinlegt og óhagstætt fyrir okkur eins og hugsast getur og mér þykir síður en svo gaman að hugsa um þetta en svona er þetta nú bara alltaf.

Júlíuveikindin halda áfram, og þrátt fyrir að hafa fengið fyrir hana sýklalyf þá virðist það ekki hafa slegið mikið á ljóta hóstann sem hún er með. Hún var reyndar rosalega hress í gær og fór því út að leika sér, en það virðist hafa verið óráðlegt því að í nótt hóstaði hún og hóstaði greyið litla. Það er erfitt að halda svona litlum orkubolta innandyra sérstaklega þegar það er fullt af krökkum sem vill leika við hana og bankar her uppá nokkrum sinnum á dag. Auk þess er veðrið betra en það hefur verið lengi og alger synd að leyfa henni ekki að fara út að leika sér. Þannig að við, hræðilegu foreldrarnir, þurfum að fara með hana enn og aftur til læknis á mánudaginn. Óþolandi!!

Langt frí, og nýjar myndir.

2010-10-05T19:01:00.005+02:00

Síðustu vikuna hef ég verið í fríi, að hluta vegna veikinda og að hluta vegna þess að ég er búinn að vera svo duglegur :) Ég er semsagt að mestu búinn að læra allt mitt utanbókar og þar því núna aðeins að mæta á sviðsæfingar, sem er heldur ekki mikið þar sem ég er ekki í það stórum hlutverkum. Á morgun er semsagt fyrsta æfingin mín í rúma viku, ég er reyndar búinn að fara sjálfur síðustu daga og æfa mig og rifja upp texta, þannig það er nú ekki eins og ég sé ekkert búinn að vera gera :)

Hér er að koma haust, laufin farin að gulna og losna af. Það er einnig komin svona haustlykt í loftið, sem er svosem allt í lagi, haustin eru ekki svo slæm, nema það að ég er viðkvæmur fyrir þessum breytingum í loftinu og á það til að veikjast á þessum tíma. Vona bar að það sé núna búið allt saman.

Hér í húsinu búa tvær fjölskyldur með unga krakka, þar á meðal eru stelpur sem eru áfjáðar í að fá aleika við Júlíu eða allavega taka hana með sér út að leika, ætli þær séu ekki á aldrinum 6-12 ára. Júlía var úti að leika sér í gær með þeim í rúma 2 tíma!! Og það var sko ekki að sjá að ungfrúin væri þreytt eftir hamaganginn heldur þvert á móti. Hún á það líka til að sofa ekkert á daginn, og það þýddi t.d í dag að hún fór út að leika og örmagnaðist svo þegar hún fór með pabba sínum að versla í matinn. Það var ekki hægt að vekja hana fyrr en heim var komið. Það versta er að hún er dálítið veik greyið og er núna með hita og líklega beinverki, þar sem hún barmar sér ægilega og maður sér að hún er ekki eins og hún á að sér. Ætli við hendumst ekki með hana til læknis í fyrramálið til öryggis. Hún er búin að vera með ljótan hósta og núna tvisvar hita með þessu öllu saman. Fengum að vísu einhverja hóstatillandi mixtúru handa henni sem hún vill alls ekki!! Vá hvað það kom á óvart!

Annars er hér mest lítið að frétta, lífið gengur sinn vanagang, og við að reyna að láta okkur vel líka :)

Þá sjaldan maður lendir í þeirri aðstöðu þar sem allt er fullkomið þá bara hlítur það að koma vel út. Ég er afar stolltur af mynd sem ég tók af krónprinsessunni nú á dögunum. Þetta er ein besta myndin sem tekin hefur verið af henni síðan hún fæddist að mínu mati, og mig langar mikið að láta prenta hana út á stóran strigaramma, það er mikil ró sem fylgir henni og eitthvað þægilegt á að horfa. Ég lýk pistlinum í dag á þessari mynd. Hægt er að smella til að sjá hana stærri fyrir þá sem hafa áhuga á því.

Svo eru komnar fullt af myndum og videóum frá Íslandsferð og frá ágúst og septembermánuðum inn á mynda svæðið hennar Júlíu, fyrir þá sem hafa áhuga á því.

Júlía ó Júlía

2010-09-30T12:24:00.004+02:00

Það er ekki langt síðan ég endurheimti konurnar mínar frá Íslandi. Það er vissulega gaman að vera búinn að fá þær aftur heim.

Júlía hefur þroskast aðeins á stuttum tíma, en ekki endilega til góðs, því hún er farin að væla mun meira en áður útaf engu. Hún veit núna hvað það er að vera með sár og þegar hún meiðir sig þannig að það sé sjáanlegt, þá eyðir hún dágóðum tíma í að benda á það og segja "meiddi" og svo vælir hún með, ótrúlega skemmtilegt. Hún er líka búin að þjást af mjög ljótum hósta síðustu daganna, en aðeins á nóttunni, og þetta er bara verulega ljótur og leiðinlegur blautur hósti sem heldur vöku fyrir okkur öllum. Við prufðum eitt internetráðið sem fólk sver að virki, en það er nudda góðu lagi af Vick Vaporub á iljarnar á henni áður en hún fer að sofa. Yfir það eru svo settir sokkar og þetta á að draga úr hóstaköstum, ég er ekki frá því að það hafi gert það að einhverju leiti, en maður veit aldrei :) Í gær var ákveðið að Júlía skyldi sofa í sínu eigin herbergi, það var afskaplega furðuleg tilfinning að hafa hana ekki inni í svefnherberginu okkar, og maður hugsaði með sér hvað það væri óþægilegt að heyra ekki í henni. Stuttu áður hafði maður séð fyrir sér þá gleði stund þegar hún væri komin í annað herbergi og maður fengi nú að hvílast almennilega :) Svona er þetta furðulegt alltsaman. Fyrsta nóttin gekk stórslysalaust fyrir sig og ungfrúin svaf til rúmlega 9 í morgun, sem verður að teljast nokkuð gott. Dagurinn í dag er svo búinn að vera dagur slysanna, þar sem ungfrúin er búin að vera detta af hinum og þessum stöðum og meiða sig. Það er ekki laust við að maður verði bara örlítið þreyttur fyrir hennar hönd á þessu öllu saman.

Ég er búinn leggjast í veikindi, og hef því þurft að hætta við mína fyrstu sýningu á ferlinum :) (byrjar vel). Það er nú bara þannig að undir flestum kringumstæðum getur maður sungið nema þegar veikindi hafa áhrif á röddina. Ég hef verið óvenju fljótur að ná mér, fékk sterk vítamín hjá lækni og vottorð um að ég mætti ekki syngja neitt fyrr en í fyrsta lagi á morgun. Ég er því búinn að vera heima að slaka á síðustu daga, sem er ótrúlega kærkomið.

Hér er áin aftur búin að flæða yfir bakka sína og gott betur, þó ekki eins mikið og síðast þó það líti alveg eins út. Þetta þýðir það fyrir okkur að við þurfum aftur að fara kaupa drykkjarvatn, nema að við nennum að sjóða allt vatn í 3 mínútur. Þetta er ótrúlega leiðinlegt ástand!!

Jæja nóg í bili, meira síðar, birti hérna eina góða af ungfrúnni. Á næstu dögum verða svo settar inn nýjar myndir í albúmið hennar Júlíu.

Mikið að gera og fólkið komið heim.

2010-09-25T14:25:00.005+02:00

Það er liðinn dágóður tími frá síðasta bloggi, og það er svosem ekki frá mjög miklu að segja, nema þá helst að kona og dóttir eru komin heim ásamt BKBen sem mun dvelja hér út vikuna hjá okkur. Ég hef þvímiður lítið verið heima til að sinna gestum, því mikið hefur verið að gera í vikunni, mun meira en ég gat ímyndað mér. Nú er semsagt lokið aðalæfingu á Carmen, þar sem ég er að taka við hlutverki Remendado, eins af smyglurunum. Gerfið er, sem áður, nokkuð öðruvísi, en kemur samt sem áður vel út. Æfingar eru einnig hafnar fyrir Tiefland, og svo er ég að sýna My Fair Lady, auk þess að æfa fyrir WunschKonzert. Þannig að þetta er allt frekar þétt. Í morgun var æfing fyrir Tiefland, en svo í dag og á morgun er ég í fríi, það mun vera fyrsta almennilega fríið sem ég fæ frá því að ég byrjaði hérna. Þetta er farið að taka smá toll af geðheilsunni, eins og lesendur þessara síðu hafa eflaust tekið eftir, og nú líkamleg heilsa að gefa eftir líka, ég er allavega mjög sár í nefholi og mjúkagóm, sem er svosem allt í lagi sönglega, en það er bara óþægilegt, og ég veit af gefinni reynslu að þetta mun svo smita út frá sér og verða fullvaxið kvef með tilheyrandi nefstíflu. En svona er það nú bara.

Júlí hefur mikið breyst á stuttum tíma, hún horfir miklu meira í augun á manni núna og reynir að lesa í svipbrigði. Auk þess eru hún afar viðkvæm og ég má varla skamma hana neitt án þess að hún fari að væla og hlaupa til mömmu. En þetta er líklega allt afar eðlilegt og því hef ég ekki áhyggjur af því. Vandamál er nú, sem áður, að hún sefur ekki á daginn og sama hvað við reynum þá bara vill hún það ekki og gerir ekki. Ótrúlega gaman að fá aldrei frið!!

Í dag fengum við svo bréf þar sem er verið að segja okkur að við fáum greitt alla trygginguna okkar til baka frá fyrri íbúð, sem er ótrúlega gott að heyra, en þau halda samt einhverju eftir til að mæta einhverjum kostnaði skil það nú ekki alveg. En það eru alveg um 400 Evrur sem er haldið eftir, sem er slatti. Við fáum til baka um 1000.Evrur, en þvímiður fer það allt í skattinn og aðrar skuldir, þannig að ekki er um neina sérstaka gleði að ræða. En þetta er þó það sem það er og við fögnum því.

Er gleðin virkilega við völd?

2010-09-17T11:29:00.003+02:00

Jah! þegar stórt er spurt!!

Hún dettur hérna inn af og til, væri þó til í að sjá hana oftar. Eitt svona gleðitilvik á sér stað á næsta mánudag, en þá fæ ég aftur stelpur mínar heim. Þetta er búinn að vera langur aðskilnaður, en sem betur fer hefur verið það mikið að gera að maður hefur ekki tíma til að sakna of mikið eða hugsa of mikið. Nú er heldur farið að hægjast um og mér nánast farið að leiðast :) Ég á reyndar eftir að þrífa hér allt hátt og lágt fyrir endurkomuna, en það ætti nú ekki að taka meira en einn eftirmiðdag.

Í kvöld er svo þriðja sýning af Leðurblökunni, og á sunnudag er þriðja sýning á

My Fair Lady. Svo dettur Carmen inn í næsta mánuði. Ég er kominn með þetta allt utanbókar og það léttir allverulega á. Ég hef samt þá ónotatilfinningu að þetta sé líkast til ekki það sem ég vil gera í lífinu, syngja jú, en að sjá fram á að eiga engan fastan samastað, nema binda sig við eitthvað hús til æfiloka. Og það er bara alls ekki sjálfgefið að maður geti það eða vilji það. Þetta rótleysi er mjög erfitt og ég verð nánast þunglyndir á að hugsa til þess hvað við verðum að gera eftir ákkúrat 2 ár.

Nóg af þessu, hér gengur annars allt sinn vana gang þó veðrið mætti nú vera betra. Hér hafa komið örfáir sólardagar síðustu daga en það endist nú ekki lengi. Maður hendist á æfingu í 10 stiga hita, sem er mjög kallt, vetlingar og húfa takk fyrir. Og ekki er útlit fyrir að það sé eitthvað að hlýna á næstunni.

Fékk í gærkvöldi skemmtilegt myndband sent, ég læt það fylgja hérna með :)

From Stuð í sveitinni

Vinnustaðurinn minn

2010-09-13T16:55:00.002+02:00

Einmanalegt á toppnum

2010-09-11T13:50:00.002+02:00

Síðustu dagar hafa verið merkilega stresslausir og furðulegir miðað við það sem hér hefur gengið á. Hér hafa verið stífar æfingar og hjá mér hef ég stöðugt þurft að skipta milli hlutverka til að vera nú undirbúinn fyrir næstu æfingu. Þetta hefur tekið sinn toll af mér andlega og það fór svo að eftir 2 vikna bindindi féll ég af baki og sturtaði í mig nokkrum bjórum. Finn hvernig ég slaka á og líður í raun betur, og finnst ég eiga auðveldara með að takast á við stressið. Ég vel kannski ekki auðveldasta tímann til að hætta því sem hefur hjálpað mér, en svona er það nú víst alltaf, maður finnur bara einhverja nýja afsökun.

Í gær söng ég mína fyrstu sýngingu af My fair Lady, það gekk stóráfallalaust fyrir sig og gekk bara nokkuð vel. Þetta er svona í dýpri kantinum fyrir mína rödd sem gerir þetta svolítið hættulegt fyrir mig, en ég passa mig bara á að syngja ekki of sterkt þá á þetta að ganga. Í kvöld er svo önnur sýning af Die Fledermaus, og á morgun önnur sýning af My Fair Lady. Næsta Frumsýning er svo Carmen 8.okt. En allar prufur og slíkt er núna mjög fljótlega þannig að ég þarf að vera með það allt á hreinu. Það er mun erfiðara að hoppa svona inn í sýningu sem allir eru búnir að gera oft, og vera sá eini nýji. Ég þarf að mæta einn á æfingar með enga mótsöngvara og syngja mína línu eins og um alvöru sóló sé að ræða. Það er gerir það sérstaklega erfitt í Carmen er að hlutverkið mitt er alltaf að syngja einhverja röddun við aðallaglínuna og því er erfitt að halda réttum tónum ef maður hefur engan til að syngja á móti. Þetta hefur verið að valda mér talsverðri sálarangist, þar sem það lítur út eins og ég kunni ekki neitt!! Þó ég sé búinn að sitja sveittur við lærdóm!

Allavega í dag ætla ég að slaka á fram að sýningu, því mér gefst nægur tími (um 2 tímar) að læra á meðan á sýningu stendur, þar sem ég er aðeins á sviði í byrjun og enda sýninar. Það versta við það er að ég þarf að vera með skallahettu, sem er límd á húðina með leiðinda lími sem veldur miklum roða, kláða og útbrotum. Ekkert sérlega gaman, en svona er það nú bara.

Júlía gengur í öll verk í sveitinni -VIDEO

2010-09-07T12:04:00.001+02:00

Smella á myndina til að sjá videó :)

From Brynna hestunum :)

Til hamingju með daginn

2010-09-05T12:58:00.004+02:00

Mín yndislega eiginkona á afmæli í dag og þvímiður missi ég af afmæliskaffi sem haldið er henni til heiðurs, en koma tímar. Til hamingju með afmælið Soffía mín.

Þeirra er sárt saknað.

Er ég alkóhólisti, Dr.Blind?

2010-09-04T17:02:00.004+02:00

Spurning sem ég hef spurt mig æði oft þegar ég tel að ég sé farinn að drekka of mikið. Ég hef reyndar komist að þeirri niðurstöðu að svo sé ekki, þrátt fyrir talsverða neyslu undanfarna mánuði. Ég hef staðið mig að því að drekka um 2-4 bjóra á hverjum degi, síðustu mánuði. Það sem þetta færir mér ef litið er á þetta jákvætt er að ég á mjög auðvelt með að sofna og ég er ekki ein tauga hrúga á kvöldin. Í stað þess næ ég að slaka algerlega á og hugsanlega að vera örlítið betri manneskja :) Því stress og slíkt gerir mig alveg snarbilaðann í skapinu og ég á erfitt með mig stundum þegar mikið álag er. Ástæða þess að ég spyr mig reglulega að þessu er einfaldlega til að kanna hvort ég sé hugsanlega í einhverri raunveruleikafyrringu þegar ég tel mér trú um að þetta sé allt eðlilegt. Ég veit reyndar að þetta er ekki fullkomlega eðlilegt en, álagið er heldur ekki eðlilegt og það er því spurning hvort hægt megi með þeim rökum að svara ofangreindri spurning neikvætt.

Undanfarnar tvær vikur hef ég engra áfengra drykkja neytt, og það er skemmst frá að segja að að mörguleiti líður mér betur, en í staðinn sofna ég mjög seint eins og alltaf, áður en ég kynntist áfenginu, ég finn meira fyrir orkuleysi og einbeitingarleysi en áður, en ég er ekki eins neikvæður, sem ég veit að er algengur fylgikvilli áfengisdrykkju. Svarið við ofangreindri spurningu er því nei ég er ekki alkóhólist, þar sem ég er ekki að hafa eyðileggjandi áhrif á fjölskyldu og vini og sjálfan mig. En réttlætir það að ég haldi þessu áfram? Nei aldeilis ekki! Heilsufarslega er þetta ekki gott og það veit ég nú, en andlega er þetta það besta sem til er. Hver þekkir ekki tilfinninguna að fá sér í glas eftir að einhverju stórverkefni er lokið? Það er algerlega óviðjafnanlegt. Því það er ekki svo auðvelt að losna við þannig spennu með hugleiðslu eða rólegheitum, það er bara ekki hægt! Og það er einmitt ástæðan fyrir því að mjög margir söngvarar verða háðir áfengi til spennulosunar.

Jæja , öðruvísi pistill héðan í þetta skiptið. Í dag var aðalæfing fyrir frumsýningu á Die Fledermaus sem verður á morgun. Ég hugsa að ég láti það nú heftir mér að hendast út í búð og fá mér 1-2 bjóra svona til að slaka á ;)

Ég er sem fyrr í skemmtilegu gerfi og hérna má sjá myndir af því :)

Þangað til næst...

Ferðalag tenórsins

Að kveðja gott fólk

Af smáum skrefum

Að nenna eða ekki nenna?

Að þurfa að telja smáaurana!

Það sem koma skal, mun koma!

Dagskrá nýs árs

Myndir

Jól smábarnsins :)

Er það farið að síast inn?

Röddin farin og allt í steik?

Unproductive tímabilið

Þriggja ára í dag!

Að segja upp vinnunni sinni!??

Coup de grâce

Morgunblogg - neikvæðnisblogg *VARÚÐ*

Heimsókn og fan mail

Berlínarferð og atvinnuleit og svo allt hitt

Framhaldið og ýmislegt

Það kemur sem koma skal og veikindaleyfi!!

Stór dagur í dag!!!

Fyrirsöngur og það sem er.

Púfffffffffffffffff!

Bravó, uppsögn og áframhaldandi rugl!

Geðveikin sem fylgir

Bakslag eða bara eðlilegur gangur?

Helvíti á jörð.....taka tvö!

Þær sem öllu skipta

Tíðindalítið en það er bara ágætt!

Emilía Ísold Egilsdóttir :)

Fyrsti dagurinn ( bara MYNDIR) :)

Sú litla mætt í heiminn :)

40 vikur, been there...!!

Ruslakallinn

Hitablogg, ólétta og vinna og söngþjálfun.

Þegar ég hélt að við værum sloppin!

Strand og áfengisleysi

22 dagar til stefnu og ekkert er tilbúið!!

Til hamingju með afmælið mamma!

Rólegheit í Ágúst

"Sumar" á norðulöndum

Sumarpásan

Lítið vídeó til að gleðja :)

Sorgarferlið og framtíðin

Weisses Rössl

Jákvæða bloggið! nýja barnið :)

Ég hata Görlitz!!

Heimsókn, hiti og hamagangur, EHEC...og já PS3 :)

Heimsókn, hiti og hamagangur, EHEC...og já PS3 :)

Fyrirsöngur og tækifræri?!??!?!

Það sem engin sér...

Sumarfrí, svik og fyrirsöngur

Leyfðu mér að vera fullur áfram!!

Austurþýskaland og 20 vikur

Les Pâques og sumar

20 vikur, ræktun, skatturinn og sumarið

Að vera sigurvegari í einhverju!

Candide, sumarið og PS3

Er sumarið á leiðinni?

Vídeóin sem búið var að lofa :)

Greining, lyfjataka, vellíðan?!

Er sagan endalausa í raun endalaus?

Er ég kominn heim? Íslandsferð og annað í þeim dúr.

Að heimta, stress og kvíði

Stormasamt í helvíti

Snúður og Snælda

Internetið og Júlía

Nýtt, sjóðheitt vídeó

Egill! Hættu nú!

Það sem koma skal......held ég!

Tolix

Ekki flókið

Jahresübersicht 2010

Gleðilegt nýtt ár :)

Síðasta blogg ársins 2010

Jólin á Bies - Frohe Weihnachten

Berlín, vinningsferðin

Jólin koma, jólin koma, kuldi heimsókn og snjór.

Tveggja ára

Stórfurðulegt, snjór, Desire, óþolandi

Morgunblogg - neikvæðnisblogg VARÚÐ